ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

H νέα Κεντροαριστερά

H νέα Κεντροαριστερά

του Λεωνίδα Γρηγοράκου*

«Αν χθες ήταν νωρίς αύριο θα είναι αργά», για να θυμηθούμε την ιστορική φράση του Λένιν. Η ανασύνθεση μιας σύγχρονης μεταρρυθμιστικής και ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς είναι ζωτική ανάγκη.

Γνωρίζουμε ότι σε κρίσιμες στιγμές, μεγάλα πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα ανταποκρίθηκαν ή ανέλαβαν μεγάλες πρωτοβουλίες ισοδύναμες με την επανίδρυσή τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος είχε τη διορατικότητα και την τόλμη να υπερβεί τον παραδοσιακό χώρο της Ένωσης Κέντρου, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για τη θεμελίωση ενός μεγάλου πολιτικού Κινήματος, το οποίο κυριάρχησε στην πολιτική ζωή του τόπου, επί τρεις δεκαετίες.

Σήμερα, που τίποτα δεν θυμίζει το χθες, οι προοδευτικές δυνάμεις είναι τραυματισμένες και ταπεινωμένες. Η δραστική μείωση της επιρροής του ΠΑΣΟΚ είναι αναμφισβήτητο γεγονός, το οποίο εγείρει ερωτήματα ως προς τη δυνατότητά του να ανακτήσει το χαμένο έδαφος. Αντιλαμβανόμενο, ωστόσο, τη νέα πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, επιχειρεί να εναρμονιστεί με αυτή. Προτάσσοντας το εθνικό συμφέρον, συμμετέχει στην κυβέρνηση συνεργασίας. Εξάλλου, η διασφάλιση της πολιτικής σταθερότητας συνιστά άμεση προτεραιότητα.

Το μεγάλο διακύβευμα, λοιπόν, δεν είναι η ανάκτηση της πολιτικής μας επιρροής, αλλά η δυνατότητα της χώρας να μπει σε τροχιά οικονομικής ανάκαμψης. Άλλωστε, τα κόμματα είναι το μέσο για την υλοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών. Απ' αυτές κρίνονται και αξιολογούνται.

Το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να διαγράφει τις ευθύνες του για την πρωτοφανή κρίση στην οποία οδηγηθήκαμε, αλλά και έχοντας επίγνωση της θετικής του συνδρομής σε όλη τη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου, προέβη στην ανατοποθέτησή του. Φέρνοντας το μέλλον στο παρόν, προτεραιότητά του είναι να συμβάλλει στην οικονομική, παραγωγική και διοικητική ανασυγκρότηση του τόπου.

Επιδιώκοντας οι προωθούμενες πολιτικές να έχουν προοδευτικό πρόσημο, ανταποκρίνεται χωρίς αναστολές και αμφισημίες στις κεντροαριστερές πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται, γιατί πεποίθησή του είναι ότι το κενό που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στη ΝΔ και στον ΣΥΡΙΖΑ αναζητά πολιτική έκφραση. Ο νέος δικομματισμός  αντικειμενικά δεν μπορεί να καλύψει το κενό αυτό.

Απεξαρτημένο από τις πρακτικές του παρελθόντος, θεωρεί μονόδρομο την αναζήτηση ενός κοινού πολιτικού πλαισίου, στο οποίο μπορούν να συναντηθούν όλα τα πολιτικά σχήματα  και όλες οι Κινήσεις που αυτοτοποθετούνται στην Κεντροαριστερά. Γι’ αυτό και από την αρχή είδε με θετικό τρόπο την «Κίνηση των 58» που έθετε ως πρωτεύον ζήτημα την συνύπαρξη όλων των κεντροαριστερών δυνάμεων υπό την ομπρέλα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Μάλιστα χωρίς δεύτερες σκέψεις συντάχθηκε με τις απόψεις εκείνες που υποστήριζαν ότι οι επικείμενες ευρωεκλογές είναι μια μεγάλη ευκαιρία, προκειμένου ο προοδευτικός χώρος να δώσει από κοινού τη μάχη της 25ης Μαΐου.

Δυστυχώς, τη δυνατότητα αυτή προσπέρασαν όλες οι δυνάμεις που περιχαρακωμένες στον παλιό πολιτικό τους εαυτό εμμένουν σε λογικές διαίρεσης και αφαίρεσης, αντί να προτάσσουν την πρόσθεση και τον πολλαπλασιασμό. Κάποιες απ’ αυτές παραμένουν συνεπείς στις αυταρέσκειες και στους μικρομεγαλισμούς τους, ενώ κάποιες άλλες, υποκινούμενες από την ανασφάλεια για το πολιτικό τους μέλλον, προσπαθούν να ενοχοποιήσουν το εγχείρημα της Κεντροαριστεράς συνδέοντάς το με την αυτοκατάλυση του ΠΑΣΟΚ. Κοινό χαρακτηριστικό και των δύο είναι η φοβικότητα, μήπως και απολέσουν την πολιτική και κομματική τους υπόσταση.

Ωστόσο, η ανάγκη συμπόρευσης και συμπαράταξης του προοδευτικού χώρου είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ. Η ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς δεν θα προκύψει από παρθενογένεση ούτε θα στηριχθεί σε νεόκοπους επίδοξους ηγέτες. Δεν θα προέλθει από λογικές συγκόλλησης διαφόρων πολιτικών σχημάτων. Και πολύ περισσότερο δεν θα προωθηθεί αν ο καθένας από εμάς παραμένει εγκλωβισμένος στον μικρόκοσμό του, ακολουθώντας πρακτικές μονομέρειας και αυταρέσκειας.

Το ελπιδοφόρο είναι ότι σήμερα οι δυνάμεις της Κεντροαριστεράς, αν και κατακερματισμένες, συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο ότι ο εγκλωβισμός σε μικροκομματικούς εγωισμούς και μικρομεγαλισμούς δεν οδηγεί πουθενά. Αντιλαμβάνονται την ανάγκη να υπάρξουν πρωτοβουλίες που θα υπερβαίνουν το κομματικό και προσωπικό εγώ, σκοπιμότητες και υστεροβουλίες.

*Υπουργού Αναπληρωτή Εσωτερικών, Βουλευτού Λακωνίας ΠΑΣΟΚ