ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Η ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΚΑΙ ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΤΗΣ «ΕΛΙΑΣ»

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ

        ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2014

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ                                                                         

Η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ από τον Ανδρέα Παπανδρέου ήταν η μεγαλύτερη πολιτική πρωτοβουλία που εκδηλώθηκε στη Μεταπολίτευση. Συνιστούσε μια ουσιαστική τομή για την πολιτική ζωή της χώρας. Η πορεία που ακολούθησε έδειξε ότι η παρουσία του στα πολιτικά πράγματα κάθε άλλο παρά εφήμερη και πρόσκαιρη ήταν. Η αλματώδης άνοδός του ήταν πρωτοφανής. Η απήχηση που είχε στα ευρύτερα λαϊκά στρώματα του προσέδωσε δύναμη. Μόλις επτά χρόνια από τη συγκρότησή του, ανέλαβε τα ινία της διακυβέρνησης της χώρας.

Η Αλλαγή του 1981 ισοδυναμούσε -όπως πολλοί υποστήριξαν τότε- με μια ειρηνική επανάσταση. Όποια και αν είναι η αποτίμηση της πρώτης κυβερνητικής θητείας του ΠΑΣΟΚ, κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι για πρώτη φορά κυβερνητική εξουσία διεύρυνε τα όρια της κοινωνικής και πολιτικής βάσης. Οι μη προνομιούχοι της χώρας βρέθηκαν στο πολιτικό προσκήνιο, ενώ ταυτόχρονα τέθηκε τέλος στην ανώμαλη μετεμφυλιακή περίοδο που βασάνιζε τη χώρα.

Η πολιτική επιρροή που διέθετε το ΠΑΣΟΚ στους πολίτες της δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης επιβεβαιώθηκε ακόμη και στην γκρίζα περίοδο του 1989. Ακόμη και τότε τα εκλογικά του ποσοστά βρίσκονταν κοντά στο 40%. Το γεγονός αυτό μας ενέπνευσε να βροντοφωνάξουμε το ιστορικό σύνθημα «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο δυνατό».

Παρά τις προσπάθειες της Δεξιάς αλλά και της Αριστεράς να μας διασπάσουν, να μας εξοβελίσουν, να μας φθείρουν, εμείς μείναμε πιστοί και σταθεροί στις αξίες και στις πολιτικές που το Κίνημά μας ενσάρκωνε και ενσαρκώνει. Τα στελέχη μας, τα μέλη μας, οι φίλοι μας, η πλατιά μας κοινωνική και εκλογική βάση, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της υπεράσπισης και της υποστήριξης του Κόμματος.

Το γεγονός αυτό οφείλουμε να θυμόμαστε και σήμερα που το ΠΑΣΟΚ στοχοποιείται από τους αντιπάλους του. Αρκεί να αναλογιστούμε πως έπειτα απ’ όλες τις δοκιμασίες που πέρασε στην πολύχρονη διαδρομή του το Κόμμα μας άντεξε, επιβίωσε, ανασυγκροτήθηκε. Κι αυτό διότι στην πραγματικότητα εκφράζει και εκπροσωπεί ένα υπαρκτό πολιτικό και ιδεολογικό ρεύμα.

Η ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας το 1993, μετά την κατάρρευση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής του Κ. Μητσοτάκη και της σκευωρίας εις βάρος του ιδρυτή του, το ΠΑΣΟΚ απέδειξε πως έχει βαθιές ρίζες σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα.



Ο ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Παράλληλα, η διακυβέρνηση 1996-2004, επέφερε στη χώρα πολιτική σταθερότητα. Και το κυριότερο απ’ όλα συνοδεύτηκε από την επίτευξη μεγάλων πολιτικών στόχων, με κορυφαίο την ένταξη στην Ευρωζώνη. Αυτή η οκταετής κυβερνητική θητεία του χαρακτηρίζεται από τη σταθεροποίηση της οικονομίας, από την υλοποίηση μεγάλων έργων υποδομής που άλλαξαν τη φυσιογνωμία της χώρας, από τη συμμετοχή της Κύπρου στην ΟΝΕ, από την επιτυχημένη προετοιμασία και διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Όπως σημείωναν τότε φίλοι και εχθροί, εντός και εκτός συνόρων, η Ελλάδα την περίοδο αυτή, μετεξελίχθηκε από βαλκανική σε ευρωπαϊκή χώρα.

Με την εκλογή του νεότερου Καραμανλή, το 2004, η Ελλάδα μπαίνει σε μια τροχιά αποδόμησης των επιτυχιών της. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της απογραφής που ζήτησε η γαλάζια διακυβέρνηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια πράξη απολύτως εξωφρενική κι αυτό γιατί έφτασε σε σημείο να αμφισβητείται η συμμετοχή μας στην ΟΝΕ, ενώ ταυτόχρονα έθεσε σε αμφισβήτηση την αξιοπιστία της χώρας.

Η επάνοδος της Δεξιάς στη διακυβέρνηση του τόπου σήμαινε και επιστροφή στο σκληρό πελατειακό και κομματικό κράτος. Η εκτόξευση των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους στα ύψη μας οδήγησαν στο δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Η κρίση και η χρεοκοπία είναι έργο της διακυβέρνησης Καραμανλή. Την αδιάψευστη αυτή αλήθεια δεν μπορεί να την αμφισβητήσει πλέον κανείς.

Αξιοσημείωτη είναι η ευθύνη που καταλογίζει στη διακυβέρνηση της ΝΔ η πρόσφατη έκθεση της Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου που συστάθηκε, προκειμένου να διερευνήσει τους λόγους που η Ελλάδα μπήκε υπό την επιτήρηση της Τρόικας. Μολονότι η πλειοψηφία της Επιτροπής προέρχεται από ευρωβουλευτές του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος δεν δίστασε να διατυπώσει αιχμηρές διατυπώσεις για τη δημοσιονομική πολιτική της κυβέρνησης του νεότερου Καραμανλή, θεωρώντας τη υπεύθυνη για την πρωτοφανή κρίση στην οποία οδηγηθήκαμε.


Η ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ

Το 2009 το ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση με τη χώρα να βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Αναμφίβολα υπήρξε δυστοκία, αναβλητικότητα και κυρίως αστοχίες με πιο χαρακτηριστική τη γνωστή φράση «λεφτά υπάρχουν». Όμως, το καίριο σημείο είναι ότι το Κόμμα μας βρέθηκε αντιμέτωπο με μεγάλες θύελλες που είχε σπείρει η Δεξιά. Ανέλαβε την ιστορική ευθύνη να αντιμετωπίσει την κρίση αγνοώντας το κομματικό κόστος, προτάσσοντας το εθνικό όφελος. Η πολιτική που πρόκρινε ήταν μία και μοναδική: η αποφυγή της άτακτης χρεοκοπίας. Με τις επιλογές μας αποφύγαμε τον κίνδυνο να βρεθεί η Ελλάδα αντιμέτωπη με ένα ανεξέλεγκτο οικονομικό και κοινωνικό χάος και το κυριότερο απ’ όλα να θέσει τον εαυτό της εκτός Ευρωζώνης.

Η προσφυγή στην Τρόικα και στους δανειστές ήταν αναπόφευκτη. Το μνημόνιο που υπογράψαμε ήταν αναγκαίο, ακόμη κι αν σήμερα διατυπώνονται εύλογες ενστάσεις ως προς το ετεροβαρές του χαρακτήρα του. Η αλήθεια είναι ότι δεν έγινε η απαιτούμενη προετοιμασία ούτε η αναγκαία διαπραγμάτευση. Ο χρόνος ήταν πιεστικός και οι αποφάσεις έπρεπε να ληφθούν χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση. Η αποτίμηση των πολιτικών μας θα γίνει πιο ψύχραιμα και πιο νηφάλια, όταν βγούμε από την κρίση. Τότε μπορούμε να αποτιμήσουμε χωρίς σκοπιμότητες και υστεροβουλίες την πολιτική που ακολουθήσαμε σε όλη τη μνημονιακή περίοδο.

Από την πρώτη στιγμή προτεραιότητά μας ήταν να διασφαλίσουμε την πολιτική σταθερότητα, να εγγυηθούμε την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, να ενισχύσουμε την ευρωπαϊκή μας προοπτική, να πετύχουμε τη δημοσιονομική μας προσαρμογή, να αμβλύνουμε τις κοινωνικές συνέπειες των πολιτικών που ακολουθήσαμε, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για έξοδο από την κρίση.


ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 2013 επιλέξαμε την κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ και τη ΔΗΜΑΡ με ένα και μοναδικό κριτήριο, να υπηρετήσουμε τους παραπάνω στόχους. Αυτό πράξαμε ως τρικομματική και στη συνέχεια ως δικομματική κυβέρνηση. Η συμπαράταξή μας με τη ΝΔ ήταν μια επιλογή που υπαγορευόταν από την πρώτη βασική μας εθνική προτεραιότητα: την αποφυγή της ακυβερνησίας, την ανάκαμψη της χώρας, την πολιτική σταθερότητα.

Η σύμπραξη των δύο κομμάτων δεν σημαίνει κατάλυση της πολιτικής τους αυτονομίας. Οι διαφορές τους είναι υπαρκτές και ουσιαστικές. Τα συγκυβερνώντα κόμματα, ΠΑΣΟΚ Ν.Δ, δεν έθεσαν τον εαυτό τους σε χειμερία νάρκη, δεν αυτοευνουχίστηκαν. Δεν εξισώθηκαν, αλλά ούτε αφομοίωσε το ένα το άλλο. Το κάθε ένα προβάλλει ή οφείλει να προβάλλει τον δικό του πολιτικό και ιδεολογικό λόγο, χωρίς να τον συγχέει με το κοινό προγραμματικό και κυβερνητικό πλαίσιο. Οι θέσεις και οι απόψεις τους κρίνονται και αξιολογούνται, χωρίς σκοπιμότητες και υστεροβουλίες. Είναι ανεπίτρεπτος, είναι ανιστόρητος, είναι απαράδεκτος ο ισχυρισμός κάποιων ότι το ΠΑΣΟΚ έχει υποταχθεί στον Σαμαρά και συνιστά πολιτική του συνιστώσα.

Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ είναι δύο ιστορικές παρατάξεις, που η καθεμία κουβαλά στις αποσκευές της το δικό της αξιακό αλλά και κυβερνητικό φορτίο. Το κυβερνητικό τους παρελθόν δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο, ούτε μπορούν να το αποποιηθούν. Οι ίδιες επιλέγουν τον τρόπο αξιολόγησης και υπεράσπισής του. Οι πολίτες έχουν γνώση και κρίση. Μπορούν να αποφανθούν για τη προσφορά και το έργο του κάθε κόμματος, όπως το έχουν κάνει στο παρελθόν και το κάνουν συνεχώς.

Φυσικό είναι το πρωτόγνωρο εγχείρημα της κυβερνητικής συμπαράταξης να αντιμετωπίζεται με εκατέρωθεν επιφυλάξεις. Άλλωστε, γαλουχημένοι όλοι μας επί χρόνια στη μονομέρεια και αυταρέσκεια των αυτοδύναμων κυβερνήσεων, δεν μπορούμε να προσαρμοστούμε εύκολα στα νέα δεδομένα, στις νέες ανάγκες και απαιτήσεις. Ωστόσο, όλοι μας οφείλουμε να συμφωνήσουμε ότι οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις, ακόμη και όταν διαθέτουν άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία αποτελούν πλέον παρελθόν.

Τα μεγάλα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα απαιτούν συμπόρευση, συναίνεση, συνεννόηση, και προπαντός κοινή βούληση. Ως εκ τούτου, καθιστούν επιβεβλημένη τη διαμόρφωση κοινών πολιτικών και προγραμματικών προσεγγίσεων. Δεν μπορεί το κάθε κόμμα να προσέρχεται σε μία κυβερνητική συνεργασία, θέλοντας να επιβάλλει τις απόψεις και τις προτάσεις του. Κάτι τέτοιο θα υπονόμευε τη δυνατότητα να αναζητηθεί μία έννοια πολιτική, η οποία θα εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα. Οι ηγεμονικές διαθέσεις δε συνάδουν με την κουλτούρα των συνεργασιών, του διαλόγου και κυρίως της σύνθεσης που πρέπει να επιδιώκουμε σε περιόδους ιδιαίτερα κρίσιμες, όπως αποδεικνύεται η σημερινή για τον τόπο.



Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Ο ακρωτηριασμός ΠΑΣΟΚ τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι αναμφισβήτητο γεγονός. Οφείλεται στις σκληρές και επώδυνες πολιτικές που ακολουθήσαμε, προκειμένου η χώρα να αποφύγει την άτακτη χρεοκοπία. Η δημοσιονομική εξυγίανση, η περιστολή κοινωνικών δαπανών, οι οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, η πρωτοφανής αύξηση της ανεργίας, η ερήμωση της αγοράς, η μείωση του βιοτικού επιπέδου της πλειονότητας των πολιτών, η εκτόξευση της ύφεσης στα ύψη, ήταν φυσικό να έχουν κόστος. Το κόστος αυτό πλήρωσε και πληρώνει ακόμη το ΠΑΣΟΚ. Οι πολιτικές που ακολουθήσαμε ήταν επιβεβλημένες, ήταν αναγκαίες, προκειμένου να αποφύγουμε χειρότερα δεινά, να είχαμε για παράδειγμα την τύχη της Αργεντινής.

Βέβαια είναι άδικο και αρκετά παράδοξο να λούζεται ένα κόμμα τις συνέπειες των πολιτικών που ακολούθησε η χώρα, προκειμένου να σταθεί στα πόδια της. Όμως, ευελπιστούμε ότι τώρα που φαίνεται πως οι θυσίες του ελληνικού λαού δεν πήγαν χαμένες και πιάνουν τόπο, οι πολίτες να αξιολογήσουν με διαφορετικό τρόπο την προσφορά και τη συμβολή του ΠΑΣΟΚ στην προσπάθεια της χώρας να βγει από την κρίση.

Πάντως γεγονός είναι ότι η πλειονότητα των πολιτών κρατά επιφυλάξεις και προβάλλει ενστάσεις προς όλα τα κόμματα, αρνούμενη να αποδεχτεί τις απλουστεύσεις και τις μανιχαϊστικές απόψεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Η περιβόητη διάκριση μνημονιακών και αντιμνημονιακών δυνάμεων έχει αποδειχθεί παντελώς άστοχη, αλλά και υστερόβουλη. Το μόνο που πέτυχε ήταν το πρόσκαιρο κομματικό όφελος για τις δυνάμεις εκείνες που επένδυσαν με πάθος στην καταστροφή και κατάρρευση της χώρας. Όμως αυτό το άηθες παιχνίδι δεν τους βγήκε. Γι’ αυτό και σήμερα που η Ελλάδα ετοιμάζεται να βγει από τα μνημόνια, η αντιπολίτευση, με πρώτο και καλύτερο τον ΣΥΡΙΖΑ έχει περιέλθει σε απόλυτη αμηχανία και σύγχυση.

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να βιώνει ακόμη και σήμερα μια πρωτοφανή κρίση, όμως την ίδια στιγμή εγγράφει στο ενεργητικό του τη σημαντική συμβολή που έχει, ως κυβερνητικός εταίρος, στη διασφάλιση της πολιτικής σταθερότητας, στη δημιουργία στέρεων προϋποθέσεων για την έξοδο από την κρίση. Η άλλοτε ισχυρή και ανθεκτική κοινωνική και εκλογική μας βάση αποδιαρθρώνεται γιατί πλήρωσε περισσότερο από κάθε άλλη κοινωνική ομάδα, το κόστος των πολιτικών μας. Οι πολίτες που είχαν εμπιστευτεί για πολλά χρόνια στο ΠΑΣΟΚ την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας, είναι σήμερα απογοητευμένοι αλλά και σε ένα μεγάλο βαθμό ταπεινωμένοι. Μεταναστεύουν σε άλλους πολιτικούς χώρους, χωρίς όμως να κόβουν τις γέφυρες πίσω τους.

Στο χέρι μας είναι τώρα που περισσότερο από κάθε άλλη φορά διαφαίνεται η έξοδος από την κρίση, οι πολίτες αυτοί να στρέψουν το ενδιαφέρον τους ξανά σε εμάς. Άλλωστε γι’ αυτό επικρατεί ρευστότητα ως προς τις πολιτικές προτιμήσεις της μεγάλης πλειονότητας της κοινωνίας. Όμως βασική προϋπόθεση για να τους αποσπάσουμε κατ’ αρχήν την προσοχή είναι να δουν, να διαπιστώσουν, ότι το ΠΑΣΟΚ έχει τη δύναμη και τη βούληση να επουλώσει τις πληγές του παρελθόντος. Να επιδείξει σοβαρότητα και υπευθυνότητα, ως προς τις νέες ανάγκες και απαιτήσεις της χώρας και της οικονομίας. Να θέσει το ΕΜΕΙΣ των οπαδών, των ψηφοφόρων, των φίλων του πάνω από το ΕΓΩ των στελεχών του.

Το κόμμα μας συγκροτήθηκε, αναπτύχτηκε, υπηρετώντας τα συμφέροντα της χώρας και των πολιτών και όχι τις προσωπικές επιδιώξεις, τις σκοπιμότητες και τους ανομολόγητους στόχους των στελεχών του. Το μεγάλο πλεονέκτημα του ΠΑΣΟΚ ήταν η ικανότητά του να προσαρμόζεται στα δεδομένα της κάθε εποχής, αναθεωρώντας όπου ήταν αναγκαίο τις απόψεις και τις θέσεις του. Ταυτόχρονα είχε το πλεονέκτημα να υπερασπίζεται και να υπηρετεί με συνέπεια και υπευθυνότητα την ανθεκτικότητά του, χωρίς να εξοβελίζει τις διαφορετικές απόψεις και προσεγγίσεις που πάντα υπήρχαν στο εσωτερικό του.




Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ

Η συσπείρωση των στελεχών και των μελών του επιτυγχανόταν πάντα με τον γόνιμο διάλογο και την ελεύθερη έκφραση των απόψεων. Ως ένα μεγάλο και πολυσυλλεκτικό πολιτικό και ιδεολογικό ρεύμα, μπόρεσε να αντισταθεί στους προσωπικούς εγωισμούς και στις προσωπικές ατζέντες, προτάσσοντας τη βούληση για κοινή συμπόρευση, για κοινή συμπαράταξη. Πιστεύοντας στη δύναμη της συσπείρωσης και της ενότητας, παρέμεινε ισχυρό και δυνατό πάνω από τρεις δεκαετίες.

Τη στρατηγική αυτή οφείλουμε να ακολουθήσουμε και σήμερα που το κόμμα μας βρίσκεται αντιμέτωπο με τη δίνη μιας μεγάλης κρίσης. Όλοι μας, ηγεσία, βουλευτές, στελέχη, μέλη και φίλοι μπορούμε να εκπέμψουμε ένα ηχηρό μήνυμα:
  • Το ΠΑΣΟΚ θα αναγεννηθεί, γιατί υπηρέτησε με υπευθυνότητα και συνέπεια το εθνικό συμφέρον.
  • Το ΠΑΣΟΚ θα ανασυγκροτηθεί, γιατί η στρατηγική και η πολιτική του για τον τόπο και την οικονομία, για την ανάπτυξη και την ευημερία, είναι περισσότερο επίκαιρες από ποτέ.
  • Το ΠΑΣΟΚ θα αναζωογονηθεί γιατί η ηγεσία, τα στελέχη και τα μέλη του θα εργαστούν συντεταγμένα για το κόμμα και την παράταξή τους.


ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ & ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΕΛΙΑΣ

Το πολιτικό κενό που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στη ΝΔ και στο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να καλύψει κανένας άλλος κομματικός χώρος. Η συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι οι δυνάμεις της Κεντροαριστεράς έχουν εξοβελιστεί, έχουν καταλυθεί. Ο χώρος αυτός είναι υπαρκτός, αλλά κατακερματισμένος. Είναι ένας πολυδύναμος χώρος που υπερβαίνει τα υπάρχοντα κομματικά σχήματα. Αναζητά την ανασύνθεση και την επαναθεμελίωσή του. Παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις διεργασίες και τις πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται από τις διάφορες πλευρές. Προσδοκά τη συσπείρωση, τη συμπαράταξη και την ανανέωση όλων των δυνάμεών του. Αποστρέφεται τις πολιτικές εσωστρέφειας και περιχαράκωσης. Αναμένει πρωτοβουλίες που θα δίνουν πνοή και δύναμη στο εγχείρημα ανασύνθεσης μιας μαζικής, μεταρρυθμιστικής και ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς.

Το Κόμμα μας, ανταποκρινόμενο στις νέες ανάγκες και απαιτήσεις, αντιμετώπισε με θετικό τρόπο την «Πρωτοβουλία των 58». Πιστεύει ότι η Πρωτοβουλία αυτή μπορεί να είναι καταλύτης για τη συσπείρωση όλων των δυνάμεων. Στις επικείμενες ευρωεκλογές, θα δώσουμε τη μάχη κάτω από την ομπρέλα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος με το σχήμα της ΕΛΙΑΣ, το οποίο όπως φαίνεται ενέχει τις δυνατότητες μιας ευρύτερης συσπείρωσης. Η ΕΛΙΑ δεν υποκαθιστά το ΠΑΣΟΚ, ούτε είναι μια εκλογική συμπαράταξη. Αντίθετα συνιστά ένα πολιτικό εγχείρημα που επιτρέπει στο Κόμμα μας να επικοινωνήσει και με δυνάμεις που βρίσκονται εκτός των τοίχων του.

Το ΠΑΣΟΚ στήριξε και στηρίζει την ΕΛΙΑ, υπερασπιζόμενο ταυτόχρονα την πολιτική και ιδεολογική του αυθυπαρξία. Όσοι βιάστηκαν να μιλήσουν για αυτοδιάλυσή του, είτε δεν κατάλαβαν τι συμβαίνει με το σχήμα της ΕΛΙΑΣ, είτε εξυπηρετούν προσωπικές στρατηγικές. Υπερασπιζόμενο τις αρχές και τις αξίες το Κόμμα μας θέλει να έχει τη δική του συνδρομή και συμβολή στην ανασυγκρότηση της μεγάλης προοδευτικής παράταξης. Όλα τα στελέχη και μέλη του ΠΑΣΟΚ καλούνται να επιστρατευτούν στις νέες πολιτικές μάχες που θα δώσει το κόμμα μας την περίοδο αυτή. Χωρίς αστερίσκους, χωρίς υστερόγραφα, χωρίς επιφυλάξεις στις πολιτικές μάχες που θα δώσουμε, οφείλουμε να είμαστε όλοι μαζί. Όπως είχε πει ο ιδρυτής του κόμματός μας Ανδρέας Παπανδρέου: «Το ΠΑΣΟΚ δεν κατακερματίζεται ούτε χαρίζεται ούτε κληρονομείται ούτε τεμαχίζεται σε τιμάρια».

Το ΠΑΣΟΚ σήμερα δεν έχει την πολυτέλεια των εσωτερικών συγκρούσεων και αμφισβητήσεων και πολύ περισσότερο δεν έχει την πολυτέλεια του κατακερματισμού του σε Βενιζελικούς, Παπανδρεϊκούς και Σημιτικούς. Ήταν και οφείλει να παραμείνει ένα ενιαίο κόμμα χωρίς να διασπάται σε επιμέρους εσωκομματικές ομάδες και μηχανισμούς. Άλλωστε τα παιχνίδια αυτά δεν αφορούν τους πολίτες, οι οποίοι κάθε άλλο παρά θετικά αντιμετωπίζουν τις εσωκομματικές αψιμαχίες και προσωπικές σκιαμαχίες.
Στρατηγική επιλογή της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ είναι η θεμελίωση μιας πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας που θα ενσαρκώνει την νέα Κεντροαριστερά της χώρας.


Η ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Η ανασύνθεση μιας σύγχρονης μεταρρυθμιστικής και ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς είναι ζωτική ανάγκη. Αλλωστε σε κρίσιμες στιγμές, μεγάλα πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα ανταποκρίθηκαν ή ανέλαβαν μεγάλες πρωτοβουλίες ισοδύναμες με την επανίδρυσή τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος είχε τη διορατικότητα και την τόλμη να υπερβεί τον παραδοσιακό χώρο της Ένωσης Κέντρου, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για τη θεμελίωση ενός μεγάλου πολιτικού Κινήματος, το οποίο κυριάρχησε στην πολιτική ζωή του τόπου, επί τρεις δεκαετίες.

Σήμερα, που τίποτα δεν θυμίζει το χθες, οι προοδευτικές δυνάμεις είναι τραυματισμένες. Η δραστική μείωση της επιρροής του ΠΑΣΟΚ είναι αναμφισβήτητο γεγονός, το οποίο εγείρει ερωτήματα ως προς τη δυνατότητά του να ανακτήσει το χαμένο έδαφος. Αντιλαμβανόμενο, ωστόσο, το Κόμμα μας τη νέα πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, επιχειρεί να εναρμονιστεί με αυτή.

Το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να διαγράφει τις ευθύνες του για την πρωτοφανή κρίση στην οποία οδηγηθήκαμε, αλλά και έχοντας επίγνωση της θετικής του συνδρομής σε όλη τη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου, προέβη στην ανατοποθέτησή του. Προτεραιότητά του είναι να συμβάλλει στην οικονομική, παραγωγική και διοικητική ανασυγκρότηση του τόπου.

Επιδιώκοντας οι προωθούμενες πολιτικές να έχουν προοδευτικό πρόσημο, ανταποκρίνεται χωρίς αναστολές και αμφισημίες στις κεντροαριστερές πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται, γιατί πεποίθησή του είναι ότι το κενό που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στη ΝΔ και στον ΣΥΡΙΖΑ αναζητά πολιτική έκφραση. Ο νέος δικομματισμός αντικειμενικά δεν μπορεί να καλύψει το κενό αυτό. Απεξαρτημένο από τις πρακτικές του παρελθόντος, θεωρεί μονόδρομο την αναζήτηση ενός κοινού πολιτικού πλαισίου, στο οποίο μπορούν να συναντηθούν όλα τα πολιτικά σχήματα και όλες οι Κινήσεις που αυτοτοποθετούνται στην Κεντροαριστερά.

Δυστυχώς, τη δυνατότητα αυτή προσπέρασαν όλες οι δυνάμεις που περιχαρακωμένες στον παλιό πολιτικό τους εαυτό εμμένουν σε λογικές διαίρεσης και αφαίρεσης, αντί να προτάσσουν την πρόσθεση και τον πολλαπλασιασμό. Κάποιες απ’ αυτές παραμένουν συνεπείς στις αυταρέσκειες και στους μικρομεγαλισμούς τους, ενώ κάποιες άλλες, υποκινούμενες από την ανασφάλεια για το πολιτικό τους μέλλον, προσπαθούν να ενοχοποιήσουν το εγχείρημα της Κεντροαριστεράς συνδέοντάς το με την αυτοκατάλυση του ΠΑΣΟΚ. Κοινό χαρακτηριστικό και των δύο είναι η φοβικότητα, μήπως και απολέσουν την πολιτική και κομματική τους υπόσταση.

Η ανάγκη συμπόρευσης και συμπαράταξης του προοδευτικού χώρου είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ. Η ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς δεν θα προκύψει από παρθενογένεση ούτε θα στηριχθεί σε νεόκοπους επίδοξους ηγέτες. Δεν θα προέλθει από λογικές συγκόλλησης διαφόρων πολιτικών σχημάτων. Και πολύ περισσότερο δεν θα προωθηθεί αν ο καθένας από εμάς παραμένει εγκλωβισμένος στον μικρόκοσμό του, ακολουθώντας πρακτικές μονομέρειας και αυταρέσκειας.

Το ελπιδοφόρο είναι ότι σήμερα οι δυνάμεις της Κεντροαριστεράς, αν και κατακερματισμένες, συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο ότι ο εγκλωβισμός σε μικροκομματικούς εγωισμούς και μικρομεγαλισμούς δεν οδηγεί πουθενά. Αντιλαμβάνονται την ανάγκη να υπάρξουν πρωτοβουλίες που θα υπερβαίνουν το κομματικό και προσωπικό εγώ, σκοπιμότητες και υστεροβουλίες.
ΕΥΡΩΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ

Το ευρωψηφοδέλτιο της Ελιάς ενσαρκώνει τη ζωτική ανάγκη ανανέωσης, στην κοινωνία, στην πολιτική, στα κόμματα. Είναι επιλογή μας, να έρθουν στο προσκήνιο της δημόσια ζωής νέα πρόσωπα, νέες δυνάμεις. Είναι απόφασή μας να γυρίσουμε σελίδα και να στηριχτούμε στο πάθος, στη φρεσκάδα, στη ζωντάνια των νέων ανθρώπων. Ως φορέας της αλλαγής στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ κρατάει ζωντανό το αίτημα της ανανέωσης. Αφήνει πίσω του επετηρίδες και μαρμαρωμένους μηχανισμούς. Η παλιά πολιτική τάξη προσέφερε πολλά, γι’ αυτό και αντλούμε από την εμπειρία της καίρια συμπεράσματα. Όμως η μεταμνημονιακή Ελλάδα είναι έργο των νέων ανθρώπων. Οι νέες ιδέες που χρειαζόμαστε θα προέλθουν από τους νέους ανθρώπους. Αυτούς εμπιστευόμαστε σε αυτούς προσβλέπουμε. Οι 42 υποψήφιοι μας είναι μια ομάδα ικανών αξιόλογων ανθρώπων, νέοι επιστήμονες, ενώ αξιοσημείωτη είναι η παρουσία των νέων γυναικών.


ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ

Το καίριο σημείο των δημοσκοπήσεων δεν είναι η πρόθεση ψήφου ούτε οι κομματικές συσπειρώσεις. Το βασικό και το ουσιώδες είναι ότι η πλειονότητα των πολιτών επιβραβεύει και προσβλέπει στην πολιτική σταθερότητα. Και αυτό σε μια περίοδο σκληρών και επώδυνων μέτρων που αναγκαστήκαμε να πάρουμε ως κυβέρνηση.

Το δεύτερο καίριο σημείο είναι ότι οι πολίτες προσβλέπουν στην μεταμνημονιακή εποχή υπερβαίνοντας τον διαχωρισμό μνημονικών αντιμνημονιακών δυνάμεων. Αντιλαμβάνονται ότι όσο πλησιάζουμε στην έξοδο από τα μνημόνια, τόσο δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για μια εθνική στρατηγική εξόδου από την κρίση που δε θα στηρίζεται σε επικίνδυνες αντιμνημονιακές κορώνες αλλά σε ένα εθνικό ρεαλιστικό σχέδιο. Η υποχώρηση των αντιμνημονιακών δυνάμεων είναι εμφανής. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόμενος σε πλήρη σύγχυση δεν αντιλαμβάνεται ότι η πολιτική του τον καθιστά μετέωρο. Η δημοσκοπική του στασιμότητα δείχνει τα αδιέξοδα της πολιτικής του.


ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

Οι επικείμενες ευρωεκλογές είναι το μεγάλο στοίχημα για τη χώρα αλλά και για το ΠΑΣΟΚ . Το δίλλημα αυτής της εκλογικής αναμέτρησης είναι ένα και μοναδικό: Θα επιβεβαιώσουμε την αταλάντευτη απόφασή μας να προχωρήσουμε μπροστά για να μην πάνε χαμένες οι προσπάθειες των Ελλήνων πολιτών; Ή θα ακυρώσουμε την 19μηνη ανοδική πορεία της χώρας, βάζοντάς τη σε απρόσμενες περιπέτειες.

Η αναστροφή της καθοδικής πορείας, η διασφάλιση της πολιτικής σταθερότητας, η αλλαγή του δυσμενούς κλίματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η επίτευξη του πρωτογενούς πλεονάσματος, είναι τα μεγάλα κεκτημένα για την ανάκαμψη της χωρας και της οικονομίας. Τα κεκτημένα αυτά είναι έργο της κυβέρνησης συνεργασίας. Δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την έξοδο από την κρίση.

Το ΠΑΣΟΚ ως κυβερνητικός εταίρος έχει τη δικιά του συμβολή στην επίτευξη των παραπάνω στόχων. Ο ρόλος και ο λόγος του ήταν καθοριστικής σημασίας. Με τη δράση και τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε επέβαλε πολιτικές που έχουν προοδευτικό περιεχόμενο. Αντιστάθηκε στις μονομέρειες, στους ηγεμονισμούς και στις αυταρέσκειες της Ν.Δ. Προτάσσοντας το εθνικό συμφέρον θεώρησε χρέος του να είναι παρόν στη δύσκολη μάχη για την ανάταξη της χώρας, για την ανάκαμψη της οικονομίας.

Είμαι βέβαιος πως οι πολίτες θα εκτιμήσουν αυτή την προσφορά και το έργο μας. Αυτό βέβαια προϋποθέτει πως στις επικείμενες ευρωεκλογές επιστρατευτούν όλες οι κομματικές μας δυνάμεις, παραμερίζοντας επιμέρους ενστάσεις, διαφωνίες ακόμη και προσωπικές πικρίες.

Αποτιμώντας το κυβερνητικό έργο δεν υποστηρίζουμε ότι η κρίση συνιστά παρελθόν. Γνωρίζουμε τα μεγάλα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα που έχουν προκληθεί. Δεν τα υποτιμάμε. Ωστόσο, καταβάλλουμε προσπάθειες, προκειμένου να αντιμετωπιστούν, θέτοντάς τα σε τροχιά επίλυσης.

Στη νέα φάση που έχουμε εισέλθει, στο επίκεντρο των προσπαθειών μας βρίσκεται η αντιμετώπιση της πρωτοφανούς ύφεσης που πλήττει την αγορά, η καταπολέμηση της ανεργίας η οποία ανέρχεται σε πρωτόγνωρα ποσοστά, καθώς και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων, ιδιαίτερα εκείνων που έχουν πληγεί από τις δυσμενείς συνέπειες της κρίσης. Η αναδιανομή του πρωτογενούς πλεονάσματος οφείλει να γίνει με κριτήρια κοινωνικά και οικονομικά χωρίς να περιπέσουμε στο λάθος ψηφοθηρικών αντιλήψεων

Παρά τις οργισμένες αντιδράσεις της αντιπολίτευσης και ιδιαιτέρα της αξιωματικής, είναι φανερό πως η πλειονότητα των πολιτών αντιστρατεύεται τους πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς της και αξιολογεί θετικά το κυβερνητικό έργο. Ταυτόχρονα προσβλέπει στη συνεργασία των κομμάτων. Αντιλαμβάνεται την ανάγκη υλοποίησης ρεαλιστικών πολιτικών, γι’ αυτό και αντιμετωπίζει με άρνηση και επιφύλαξη τις ανεδαφικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Άλλωστε, όπως δείχνουν όλες σχεδόν οι δημοσκοπήσεις, η προσπάθεια του κ. Τσίπρα να μετατρέψει τις ευρωεκλογές σε δημοψήφισμα για την κυβερνητική πολιτική θα αποτύχει παταγωδώς. Η αντικυβερνητική του ρητορική δεν πείθει, στερείται σοβαρότητας και υπευθυνότητας. Είναι κολλημένη στο παρελθόν, αψηφώντας εσκεμμένα τις αλλαγές που έχουν μεσολαβήσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να εμφανίζεται ως κατεξοχήν αντιμνημονιακό κόμμα, τη στιγμή που τα μνημόνια κλείνουν τον κύκλο τους. Καλλιεργεί τη νομισματική αβεβαιότητα όταν ο κίνδυνος εξόδου από την ευρωζώνη έχει εκλείψει. Αμφισβητεί τις οικονομικές επιδόσεις της κυβέρνησης, υιοθετώντας την επιχειρηματολογία των δυνάμεων εκείνων που θέλουν την πατρίδα μας έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Περισυλλέγει στις γραμμές του πρωην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, τα οποία αναζητούν εναγωνίως τη διασφάλιση αξιωμάτων και τη συνέχιση της πολιτικής τους καριέρας.

Στις εκλογές της 25ης Μαΐου θα αναμετρηθούν οι δυνάμεις που θέλουν να βάλουν τέλος στην οικονομική, πολιτική και θεσμική υστέρηση της Ελλάδας με τις δυνάμεις που προσπαθούν να την κρατήσουν εγκλωβισμένη στο τέλμα και στην αδράνεια, επενδύοντας στην κρίση και τη χρεοκοπία. Ως εκ τούτου η μάχη αυτή είναι αμιγώς πολιτική, υπερβαίνει τους κομματικούς συσχετισμούς, παραμερίζει δευτερεύουσες αντιθέσεις και προπαντός προσωπικές διαμάχες. 

 02/04/2014
Ο Λεωνίδας Γρηγοράκος είναι βουλευτής Λακωνίας και Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών

Μπορείται να κατεβάσετε το άρθρο είναι σε μορφή αρχείου εδω