ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

Συνέντευξη Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας στο ραδιόφωνο Alpha 989. Κυριακή, 5/6/2016


Συνέντευξη Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας
στο ραδιόφωνο Alpha 989, στη δημοσιογράφο Μαρία Νικόλτσιου

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

 
Δημοσιογράφος: Ήταν μια έντονα πολιτικά εβδομάδα. Περιμένουμε τα καλά νέα, την πρώτη, δηλαδή, δόση που έρχεται στις 13 του μήνα. Θα ήθελα ένα δικό σας σχόλιο σε ό, τι αφορά στο κλείσιμο της αξιολόγησης. Που βρισκόμαστε κατά τη γνώμη σας;

Λ. Γρηγοράκος: Ήταν η εβδομάδα του λαϊκισμού. Ειλικρινά είμαι πολύ πικραμένος με αυτό που έγινε την περασμένη εβδομάδα στην Βουλή με το θέμα των offshore εταιριών. Ψηφίστηκε, δηλαδή, ο νόμος σχετικά με τις συγκεκριμένες εταιρίες, αθώωσαν αυτούς που θέλανε να αθωώσουν και στην συνέχεια πέρασαν έναν υπερβολικά σκληρό νόμο, έτσι ώστε να δημιουργήσουν προβλήματα στην ίδια τη χώρα. Ο στόχος, βέβαια, είχε επιτευχθεί. Ήρθαν οι λαϊκιστές του ΣΥΡΙΖΑ και στο τέλος «ζήτησαν και τα ρέστα».

Δημοσιογράφος: Επειδή ο κόσμος μπορεί να μην καταλαβαίνει νομικούς όρους εξηγείστε μας τι εννοείτε λέγοντας «αθώωσαν όσους θέλανε να αθωώσουν»;

Λ. Γρηγοράκος: Θέλω να ξεκαθαρίσω, ότι  προσωπικά εγώ τον νόμο που έφερε την προηγούμενη εβδομάδα ο ΣΥΡΙΖΑ για τις offshore εταιρίες τον  ψήφισα. Και τον ψήφισα, γιατί δεν ήθελα να δώσω δικαίωμα σε κανέναν να πει, ότι προσπαθώ να καλύψω κάποιους. Ο ΣΥΡΙΖΑ φέρνοντας την συγκεκριμένη παράγραφο στο άρθρο 175 για τις offshore εταιρίες, ενώ μπορούσε να την αποτρέψει μετά τις αποκαλύψεις της αντιπολίτευσης αλλά και της εφημερίδας, η οποία έφερε στο προσκήνιο τον συγκεκριμένο ζήτημα, σταματώντας τη δημοσίευση του ΦΕΚ, ώστε να μην αθωώνει κανέναν βάσει του νόμου Καστανίδη του 2010, τελικά αθώωσε όσους επιθυμούσε από τη πλευρά των βουλευτών, Υπουργών και στελεχών και μετά επιχείρησε να πλύνει τα χέρια του σαν τον Πόντιο Πιλάτο, υποστηρίζοντας ότι δε γνωρίζει τίποτα και προσπαθώντας να δείξει ότι είναι σκληρότερος και «βασιλικότερος του βασιλέως». Όλο αυτό το θεώρησα το μεγαλύτερο δείγμα λαϊκισμού, που συνάντησα τα τελευταία χρόνια στη χώρα. Πέρασαν τον νόμο και «ξέπλυναν» κάποιους βουλευτές και Υπουργούς, οι οποίοι κατείχαν offshore εταιρίες. Μέχρι, λοιπόν, να περάσουν αυτό τον νόμο στα πλαίσια του εφαρμοστικού νόμου, που ψηφίστηκε, για το τρίτο μνημόνιο, ίσχυε ο νόμος Καστανίδη και όλα αυτά τα στελέχη, βουλευτές και Υπουργοί θα πήγαιναν στη φυλακή. Πέρασαν λοιπόν, την συγκεκριμένη διάταξη, με την οποία τους αθώωσαν και όταν στην συνέχεια κατάλαβαν το λάθος τους έφεραν ένα πολύ σκληρότερο νόμο για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Αυτό που κάνει ο Τσίπρας και η παρέα του είναι λαϊκισμός αισχίστου είδους.

Δημοσιογράφος: Αφού διαφωνείτε, γιατί τον ψηφίσατε;

Λ. Γρηγοράκος: Αν δεν τον ψήφιζα, παρά τις αντιρρήσεις μου, τότε θα έλεγαν ότι προσπαθώ κάποιους να καλύψω. Εγώ δε θέλω να κρύψω κανέναν και για το θέμα των offshore εταιριών είχα τοποθετηθεί με συγκεκριμένες απόψεις. Είχα πει ότι όχι μόνο οι βουλευτές, οι Υπουργοί και τα στελέχη της κυβέρνησης αλλά και οι δημόσιοι υπάλληλοι δε θα πρέπει να έχουν στην κατοχή τους offshore εταιρίες. Ο δημόσιος υπάλληλος μπορεί να είναι και επιχειρηματίας;. Όχι βέβαια. Μπορεί να είναι ή δημόσιος υπάλληλος ή επιχειρηματίας. Και μιλάω για τους δημόσιους υπαλλήλους, γιατί κάποιοι οι οποίοι παράγουν «μαύρο χρήμα» μέσα από τη δημόσια διοίκηση, το «φακελάκι» για παράδειγμα, εφορίες, νοσοκομεία, χιλιάδες άλλα παραδείγματα τα οποία όλοι ξέρουμε μπορούν και κάνουν μια offshore εταιρία και κρύβουν όλο αυτό το «μαύρο χρήμα», τα παράνομα εισοδήματά τους πίσω από τις συγκριμένες «εταιρίες-βιτρίνα». Εγώ είμαι κάθετος σε αυτά τα θέματα. Ήρθε, λοιπόν, τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε αυτή την τροπολογία, αθώωσε μέσω αυτής κάποιους βουλευτές, Υπουργούς και πολιτικά στελέχη των προηγούμενων χρόνων, τα οποία είχαν offshore εταιρίες και θα πήγαιναν φυλακή και όταν στην συνέχεια κατάλαβε τι έκανε έκλαιγε. Αυτό είναι υποκρισία.

Δημοσιογράφος: Σε ό, τι αφορά στην ουσία αυτού του νόμου, τον οποίο και εσείς ψηφίσατε, στην βάση του τον πιστεύετε;

Λ. Γρηγοράκος: Αυτός ό νόμος δε θα εφαρμοστεί ποτέ. Είναι τόσο σκληρός, που στην πορεία θα αποδειχθεί αντισυνταγματικός. Αν, όμως, δεν τον ψήφιζα θα έλεγαν, ότι και εγώ με την σειρά μου κάποιους θέλω να κρύψω.

Δημοσιογράφος: Είναι σαφής και σεβαστή η τοποθέτησή σας. Σε ό, τι αφορά το θέμα της πορείας της οικονομίας, το κλείσιμο της αξιολόγησης και τη δόση που περιμένουμε.

Λ. Γρηγοράκος: Είμαι πολύ απογοητευμένος, γιατί ο κύριος Τσίπρας τα έδωσε όλα. Έρχεται στην Βουλή και λέει ότι έχει» κόκκινες γραμμές». Έλεγε για τον ΕΝΦΙΑ, ότι αυτή η παράταξη θα τον καταργήσει, ότι αυτή η παράταξη δε θα υπογράψει μνημόνιο και τελικά αυτή η παράταξη τα κάνει όλα. Ο κύριος Τσίπρα και η παρέα του είναι υποτακτικοί που τα δίνουν όλα. Θέλω, όμως, να πω το εξής. Με αυτά τα μέτρα που πέρασαν η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων πολιτών είναι μηδενική. Από τον Σεπτέμβριο που θα έρθουν όλα αυτά τα δύσκολα φορολογικά μέτρα και με την συγκεκριμένη φορομπηχτική πολιτική, που ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, δε θα μπορέσει ο Έλληνας πολίτης να ανταποκριθεί αυτών των νόμων. Αποτέλεσμα θα είναι να «πέσει έξω» όλο το πρόγραμμα.

Δημοσιογράφος: Με βάση τα δεδομένα που έχουμε, η άλλη άποψη, το θέμα δηλαδή περικοπής των δημοσίων δαπανών, που θα οδηγούσε;

Λ. Γρηγοράκος: Είμαι υπέρ αυτής της άποψης. Πιστεύω έπρεπε να γίνει μείωση δαπανών και να μην γίνει μείωση μισθών και συντάξεων. Ακόμη και σήμερα το κράτος μας είναι ένα σπάταλο κράτος. Η αλλαγή έπρεπε να ξεκινήσει από το δημόσιο τομέα. Από πολλές δαπάνες, που δεν είναι απαραίτητες, μπορούσαμε να εξοικονομήσουμε χρήματα και να μην περικοπούν μισθοί και συντάξεις.

Δημοσιογράφος: Μπορείτε να μου πείτε ένα παράδειγμα;

Λ.Γρηγοράκος: Εμείς στην προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία πιστεύω ήταν η καλύτερη των τελευταίων 20 χρόνων είχαμε προχωρήσει με συγκεκριμένα βήματα. Δεν φορολογήσαμε του Έλληνες πολίτες αλλά μειώσαμε τις δαπάνες. Σας αναφέρω συγκεκριμένο παράδειγμα. Το νοσοκομείο ΚΑΤ είχε δαπάνες 100 εκατομμύρια. Ο διοικητής του ΚΑΤ παρέδωσε μετά από τρία χρόνια το νοσοκομείο με 48 εκατομμύρια δαπάνες. Όταν ρώτησα τον διοικητή, πως είχε αυτή την μεγάλη επιτυχία απομειώνοντας κατά 50% τις δαπάνες, μου απάντησε, ότι υπάρχει κι άλλο περιθώριο μείωσης. Και τι ήθελε να πει; Ότι υπάρχει περιθώριο μείωσης στις δαπάνες των υλικών, των αντιβιοτικών, των χειρουργείων και των φαρμάκων. Πρέπει, λοιπόν, να μειωθούν κάποια πράγματα και να μπει ένα τέλος στην «μίζα» και σε ό, τι έχει σχέση με τα «πιράνχας». Μπορούμε αυτό το κράτος, που εξακολουθεί να είναι σπάταλο να το μειώσουμε. Οι υπερωρίες που δίνονται επίσης είναι ένα θέμα. Αυτή την στιγμή βλέπουμε στα Υπουργεία και στην κυβέρνηση καθημερινά να διορίζονται άνθρωποι με μισθό 2000 και 3000 ευρώ τον μήνα. Αυτά τα οποία κατήγγειλαν κάποτε, τώρα τα κάνουν πρώτοι και καλύτεροι. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια πολιτική δύναμη, η οποία πιστεύει στον κρατισμό. Δε θέλει να μειώσει το κράτος, γιατί το κράτος είναι οι πελάτες του. Αυτή την στιγμή οι δημόσιοι υπάλληλοι και ό, τι έχει να κάνει με τη διακυβέρνηση της χώρας είναι σε πλεονεκτική θέση. Ο ιδιωτικός τομέας είναι, όμως, αυτός ο οποίος μπορεί να παράξει πλούτο και με αυτό τον τρόπο να αντιμετωπίσουμε την ανεργία και το ασφαλιστικό. Ο δημόσιος τομέας δεν παράγει. Έτσι, λοιπόν, υπάρχουν δυνάμεις μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως είπε και ο κύριος Κυρίτσης, που πιστεύουν, ότι οι «μένουμε ευρωπαίοι», όπως τους χαρακτήρισε, όσοι δηλαδή ψήφισαν «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα είναι αυτοί που πρέπει να «πληρώσουν το μάρμαρο», ο ιδιωτικός τομέας, δηλαδή. Ξέρετε κάποιον δημόσιο υπάλληλο να ψήφισε «ΝΑΙ»; Γιατί εγώ δεν ξέρω. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι μπορούσαμε να μειώσουμε περισσότερο το σπάταλο κράτος, έτσι ώστε να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να μειώσει μισθούς και συντάξεις.

Δημοσιογράφος: Εγώ κατανοώ την προσωπική σας πορεία και τις επιλογές σας, αφού έχετε φύγει από το ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο αν σας ακούσει κάποιος θα πει ότι φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ για τη διόγκωση του δημόσιου τομέα, που κυβερνά τα τελευταία δύο χρόνια και δε φταίει το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ που κυβέρνησαν τόσα χρόνια; Και για να πω τη γνώμη μου ο δημόσιος τομέας ήταν το βασικό πολιτικό πελατολόγιο του ΠΑΣΟΚ.

Λ. Γρηγοράκος: Αυτή ήταν η κακή πλευρά του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, η οποία μας έφερε εδώ και πρέπει κάποια στιγμή να έχουμε τη γενναιότητα να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας. Κάναμε λάθη και αυτά τα λάθη τα πληρώνει ο ελληνικός λαός. Έστω, λοιπόν, και την τελευταία στιγμή αυτά τα λάθη πρέπει να τα αποτρέψουμε από το να ξαναγίνουν. Δεν μπορεί και δεν πρέπει ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα να συντηρεί ένα τόσο μεγάλο κράτος. Το κράτος στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ μεγάλο. Ο ιδιωτικός τομέας περνάει δύσκολες στιγμές. Το ενάμιση εκατομμύριο άνεργοι δεν είναι από το δημόσιο τομέα αλλά από τον ιδιωτικό.

Δημοσιογράφος: Θα βλέπατε απολύσεις στο δημόσιο; Όχι επιόρκων, κάποιων άλλων, ώστε να μειωθεί το κράτος, όπως λέτε.

Λ. Γρηγοράκος: Όχι δεν το θέλω αυτό. Έχω υπάρξει στο Υπουργείο Εσωτερικών και στο Υπουργείο Υγείας και γνωρίζω, ότι έχει μειωθεί, από αυτή την πλευρά αρκετά, το κράτος. Θα μπορούσαμε να κάνουμε όμως σύμπτυξη υπηρεσιών. Εξακολουθούν και υπάρχουν δομές οι οποίες δεν είναι καθόλου απαραίτητες στο κράτος. Προσπάθησε ο Θεόδωρος Πάγκαλος παλαιότερα αλλά και εμείς στο Υπουργείο Εσωτερικών να κάνουμε κάτι αλλά δυστυχώς δεν τα καταφέραμε. Υπάρχουν οργανισμοί, οι οποίοι δεν προσφέρουν τίποτα και όμως είναι «ζωντανοί». Πρόκειται για γύρω στους 1000 τέτοιου είδους οργανισμούς και όμως δεν μπορέσαμε να τους καταργήσουμε. Δεν μπορέσαμε να περάσουμε την Ελλάδα στο «δρόμο της μεταρρύθμισης», γιατί υπήρχαν τόσο αναχρονιστικοί θεσμοί που μας εμπόδιζαν. Το συνδικαλιστικό κίνημα, όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι που ήταν στους δρόμους δεν μας άφηναν στην κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου να προχωρήσουμε περεταίρω. Τώρα όμως ήρθε η ώρα. Δεν υπάρχει περιθώριο. Πρέπει να τελειώνουμε με αυτούς τους «οργανισμούς –φαντάσματα», που δεν προσφέρουν τίποτα στη χώρα και όμως κάποιοι εξακολουθούν να πληρώνονται μισθούς και υπερωρίες από αυτούς. Αυτούς τους οργανισμούς δεν τους έχει ανάγκη η χώρα. Η χώρα χρειάζεται μια άλλη αντιμετώπιση. Χρειάζεται καινοτομία. Πρέπει να δημιουργήσουμε μια νέα, μεταρρυθμιστική ταυτότητα. Αυτή την μεταρρυθμιστική ταυτότητα, που δεν κατάφερε να εκφράσει τα προηγούμενα χρόνια ο χώρος της κεντροαριστεράς οφείλει τώρα να την εκφράσει.

Δημοσιογράφος: Επειδή μιλήσατε για την κεντροαριστερά, επιτρέψτε μου να ανοίξουμε μια μικρή αλλά σημαντική παρένθεση. Τις προηγούμενες μέρες «έφυγε» από τη ζωή ένα δικό σας στέλεχος, ο παλιός «συγκεντρωσιάρχης» του ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος. Θα θέλατε να θυμηθείτε και να πείτε κάτι για αυτόν;

Λ. Γρηγοράκος: Με τον Γιώργο Παναγιωτακόπουλο γνωριζόμασταν από το 1971, όταν πηγαίναμε μαζί φροντιστήριο, στο «Πανσπουδαστικό», στις οδούς 3ης Σεπτεμβρίου και Ηπείρου. Γνωριζόμασταν από παιδιά και είχαμε μια κοινή πορεία στα πολιτικά της χώρας τα τελευταία 40 χρόνια. Λυπήθηκα πάρα πολύ για τον Γιώργο. Ήταν ένα πολύ άξιο παιδί, που ξεκίνησε από πολύ χαμηλά και όσα έκανε στη ζωή του τα έκανε με πολύ πάθος. Αγάπησε με πολύ πάθος το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο προσπάθησε να εκφράσει. Η ψυχή του ήταν αφιερωμένη αποκλειστικά στο ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Εύχομαι να αναπαυθεί η ψυχή του και να συναντήσει εκεί που πήγε και τον Ανδρέα Παπανδρέου, που τέτοιες μέρες πριν 20 χρόνια μας «άφησε». Είχα ασχοληθεί και με το προσωπικό θέμα της υγείας του, με την μεταμόσχευση μυελού, που είχε κάνει πριν δύο χρόνια στο νοσοκομείο Αττικό. Η γνωριμία μου μαζί του ήταν προς της θετική κατεύθυνση, γιατί είχα γνωρίσει έναν άνθρωπο με πάθος για τη Δημοκρατία και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Αν και ο Γιώργος είχε γεννηθεί στον Πύργο Ηλείας εύχομαι να είναι απαλή η αττική γη, που τον σκεπάζει. Πιστεύω, πως την Πέμπτη, στην κηδεία του, όλες οι γενεές του ΠΑΣΟΚ ήταν εκεί και απέτισαν φόρο τιμής σε έναν αγνό άνθρωπο και αγωνιστή της Δημοκρατίας, που έφυγε νέος. Εγώ λυπήθηκα πάρα πολύ που έχασα έναν προσωπικό φίλο στο ΠΑΣΟΚ.

Δημοσιογράφος: Με αφορμή όσα είπαμε, που πιστεύετε πηγαίνει το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Συμπαράταξη, η κεντροαριστερά; Απέμεινε κάτι από το ΠΑΣΟΚ που εσείς γνωρίσατε; Ποια η δική σας γνώμη, επιθυμία; Ο χώρος της κεντροαριστεράς πως βλέπετε να πορεύεται και κατά τη γνώμη σας  η κληρονομιά του Ανδρέα Παπανδρέου μπορεί να διαχειρισθεί από κάποιον ή αυτό είναι κάτι που έχει τελειώσει;

Λ. Γρηγοράκος: Από το χώρο δεν έχω φύγει. Έχω διαγραφεί από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Είμαι στο χώρο της κεντροαριστεράς αλλά δεν είμαι στο σημερινό ΠΑΣΟΚ, γιατί το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν έχει καμία σχέση με το ΠΑΣΟΚ που εμείς γνωρίσαμε στα νεανικά μας χρόνια. Η σημερινή κεντροαριστερά έχει ένα έλλειμμα ηγεσίας. Αυτό το ξέρουμε όλοι. Οι προοπτικές ανασύνθεσης αυτής της κεντροαριστεράς είναι πολύ δυσοίωνες, γιατί απλούστατα οι ήδη υπάρχουσες πολιτικές ηγεσίες είναι αυτές που αντιτίθενται σε κάτι καινούριο. Εγώ πιστεύω, ότι αυτή την στιγμή το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της κοινωνίας, γι’ αυτό και τα ποσοστά αποδοχής τους είναι μηδαμινά, όπως φάνηκε στην τελευταία δημοσκόπηση. Όλα αυτά υπάρχουν εξαιτίας των φιλοδοξιών και των αυταρεσκιών των στελεχών και κυρίως των ανθρώπων, που αυτή την στιγμή ηγούνται των δύο κομμάτων. Ο προοδευτικός χώρος θα συνθλιβεί εάν δεν έχουμε να προτείνουμε κάτι διαφορετικό και καινούριο.

Δημοσιογράφος: Πιστεύετε, ότι ένα κομμάτι αυτό του χώρου έχει αφομοιωθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ;

Λ. Γρηγοράκος: Βεβαίως. Και εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση θα αφομοιωθεί και από την ΝΔ. Την προηγούμενη εβδομάδα έφερα μια πρόταση. Θα ήθελα να επανέλθει ο Κώστας Σημίτης σαν «ομπρέλα». Με το κύρος που έχει να ανασυγκροτήσει το χώρο. Δεν τον θέλω ούτε σαν κομματάρχη ούτε σαν «ταξιθέτη» ούτε σαν «προπονητή». Τον θέλω σαν μια συγκολλητική ουσία, που θα μαζέψει όλους αυτούς τους ανθρώπους, για να κάνουμε μια νέα αρχή με κάτι καινούριο. Ούτε ΠΑΣΟΚ ούτε Ποτάμι. Ένας καινούριος χώρος. Υπάρχουν προσωπικότητες στον χώρο της κεντροαριστεράς μεγάλου βεληνεκούς και μεγάλου βάθους, που πρέπει να αναλάβουν να πάρουν τις τύχες αυτού του χώρου στα χέρια τους. Δε δικαιούται, αυτή την στιγμή, ο συγκεκριμένος χώρος να μην υπάρχει στο πολιτικό στερέωμα της χώρας, γιατί είναι ιστορικά αναγκαία η ύπαρξή του. Χρειάζεται αυτός ο χώρος για να μπορέσουν να υπάρξουν σταθερές κυβερνήσεις. Χρειάζεται κάτι καινούριο, που να μην έχει σχέση με το παλαιό. Προσωπικότητες υπάρχουν. Αν παραμερίσουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες διάφοροι ηγεμονίσκοι του χώρου, τότε μπορούμε να τα βρούμε. Γενικά η σοσιαλδημοκρατία έχει υποχωρήσει και στην Ευρώπη. Είναι γεγονός ότι βιώνει την μεγάλη της «ορφάνια», την μεγάλη της κρίση, γιατί για να υπάρχει σοσιαλδημοκρατία πρέπει να υπάρχουν και χρήματα για να «ανθίζει» το κοινωνικό κράτος. Μέσα όμως από αυτή την δυσκολία εμείς πρέπει να συνεχίσουμε να πιστεύουμε στην σοσιαλδημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Εγώ εξακολουθώ να πιστεύω στα μεγάλα συνθήματα του 1980, που είχε βγάλει ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πρέπει να δώσουμε τη μάχη μας για κάτι καινούριο, να βρούμε την απαιτούμενη βούληση, ώστε να ξεπεραστούν οι κομματικές περιχαρακώσεις, που μας εμποδίζουν να φτιάξουμε κάτι καινούριο στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα συνονθύλευμα δυνάμεων που βρήκαν τη χώρα σε αδυναμία, ενώθηκαν και κατέλαβαν την εξουσία. Δεν υπάρχει ιδεολογία. Ξεκίνησαν από μια ριζοσπαστική αριστερά και έφτασαν να είναι σήμερα πιο δεξιοί από τη ΝΔ.

Δημοσιογράφος: Ιδεολογικά αισθάνεστε κοντά με κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ; Θα μπορούσατε να συνεργαστείτε;

Λ. Γρηγορακος: Με ένα μικρό κομμάτι ναι. Με την πλειοψηφία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχω, όμως, οποιαδήποτε ιδεολογική σχέση, καμία χημεία. Δεν θα μπορούσα ποτέ να συνεργαστώ με ένα τέτοιο κόμμα. Τους βλέπω κάθε μέρα στην Βουλή και προβληματίζομαι ολοένα και περισσότερο. Πιστεύω υπάρχουν δυνάμεις στο χώρο του κέντρου, που μπορούν να ενωθούν, με διαφορετικές καταβολές και να εκφράσουν κάτι καινούριο. Είναι θέμα ζωτικής ανάγκης για τη χώρα και την οικονομία, γιατί πρέπει να φτιαχτεί ένας καινούριος μηχανισμός που θα έχει έναν ευρωπαϊκό προσανατολισμό και θα είναι το μέλλον της χώρας. Υπάρχουν αστείρευτες πολιτικές δυνάμεις στο χώρο αλλά δεν μπορούν να εκφραστούν, γιατί αυτή την στιγμή οι προσωπικές ιδιοτέλειες των ήδη υπαρχόντων αρχηγών δεν μας αφήνουν να προχωρήσουμε. Η χώρα δεν έχει ανάγκη μικρά κόμματα. Χρειάζεται κόμματα εξουσίας, που να μπορούν να δώσουν λύσει στα προβλήματα του λαού. Δε χρειαζόμαστε «κόμματα–τσόντες». Θέλουμε κάτι καινούριο, μεγάλο και νέο. Υπάρχουν οι προσωπικότητες του χώρου που πρέπει να τις αναδείξουμε.