ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Συνέντευξη Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας, στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Κανάλι 1, Πειραιά. Τετάρτη, 17/8/2016

Συνέντευξη Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας, στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Κανάλι 1, Πειραιά, στο δημοσιογράφο Νίκο Μπαρδούνια

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Δημοσιογράφος: Καλημέρα κύριε Γρηγοράκο.
Λ. Γρηγοράκος: Καλημέρα κύριε Μπαρδούνια και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού.
Δημοσιογράφος: Ήμουνα στην Λακωνία και έκανα τις βόλτες μου σε Πλύτρα, Γέρακα, Μονεμβάσια, σε όλα αυτά τα ωραία μέρη και μάλιστα θέλω να σας ρωτήσω κάτι, που με στενοχώρησε. Το συζήτησα και με εκπροσώπους διαφόρων φορέων και μου έκαναν παράπονα για το δρόμο από την Σκάλα μέχρι το Βλαχιώτη, που, όπως μου είπαν θυμίζει Αίγυπτο, τριτοκοσμική χώρα.
Λ. Γρηγοράκος: Να σας πω. Εδώ και πολλά χρόνια είχε προγραμματιστεί να γίνουν τα απαραίτητα έργα σε αυτό το κομμάτι, 12 συνολικά χιλιόμετρα, αλλά η κρίση μας «πήγε πίσω». Αυτό το έργο είχε προγραμματιστεί με δύο τρόπους: Ή να «πέσει» μέσα στην κοιλάδα του Ευρώτα και να ενωθεί με το καινούριο κομμάτι της Μακρινάρας ή να «περάσει» από εκεί που τελειώνει ο δρόμος των Κροκεών και να συνεχίσει πάνω από την Σκάλα και το Βλαχιώτη. Αυτό, βέβαια, είχε πολλά «υδραυλικά» και το κόστος του ήταν πολύ μεγαλύτερο. Όλα αυτά ήταν προγραμματισμένα, αλλά, δυστυχώς, μας «χτύπησε»  η κρίση.
Δημοσιογράφος: Η κρίση, όμως έχει αλλάξει και την πολιτική μας ατζέντα. Η αντιπολίτευση λέει, ότι υπάρχει κίνδυνος πρόωρων εκλογών, ο κύριος Τσίπρας το διαψεύσει…
Λ. Γρηγοράκος: Ας ξεκινήσουμε με την αντιπολίτευση και ας αφήσουμε τον κύριο Τσίπρα για την συνέχεια. Η αντιπολίτευση βρίσκεται απέναντι σε μεγάλες υποχρεώσεις και απαιτήσεις της κοινωνίας. Ο κύριος Μητσοτάκης περισσότερο από όλους, αλλά και ολόκληρη η αντιπολίτευση οφείλουν να θεμελιώσουν μια φερέγγυα εναλλακτική πρόταση. Όλο αυτό απαιτεί να υπερβεί κάποιος τα κομματικά του σύνορα και τον μικρόκοσμό του. Αν και η ΝΔ παραμένει ένα μεγάλο κόμμα, μην ξεχνάμε, ότι τα τελευταία χρόνια όλα τα κόμματα έχουν «μικρύνει» κατά πολύ. Βέβαια, ο κύριος Μητσοτάκης πρέπει να ξεπεράσει και τις εσωτερικές σκοπιμότητες, γιατί αυτές τις μέρες βλέπουμε «πράματα και θάματα» να συμβαίνουν. Βλέπουμε τον Ευάγγελο Βενιζέλο να μιλάει για τρίτο συμμέτοχο στην κυβέρνηση. Αφήνει υπονοούμενα για κάποιους, με την όλη ιστορία της ΕΛΣΤΑΤ και όλα όσα συμβαίνουν τελευταία.
Δημοσιογράφος: Ο κύριος Βενιζέλος «φωτογραφίζει» την Καραμανλική πτέρυγα της ΝΔ…
Λ. Γρηγοράκος: Γιατί είναι υπαρκτή. Ο κύριος Παπαγγελόπουλος τι είναι; Ο κύριος Καμμένος τι είναι;
Δημοσιογράφος: Δηλαδή πιστεύετε, ότι μπορεί να υπάρξει διάσπαση στην ΝΔ;
Λ. Γρηγοράκος: Τι να σας πω, δεν ξέρω. Η εξουσία ενώνει, φυσικά, αλλά τις τελευταίες μέρες βλέπω πράγματα, που είναι πολύ περίεργα. Ο κύριος Καραμανλής προσπαθεί, να παραμείνει στο «απυρόβλητο», για την περίοδο 2004-2009, όπου μαζί με τον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κύριο Παυλόπουλο προσέλαβαν 875.000 ανθρώπους στο δημόσιο. Τα είχα πει όλα αυτά, αν θυμάστε, όταν ήμουν στο Υπουργείο Εσωτερικών και είχε γίνει θέμα. Δεν μπορούν, λοιπόν, να ζητάνε από άλλους την ηθική πλευρά της πολιτικής, γιατί ο πολιτικός νόμος αφορά το πολιτικό ήθος των δημοσίων ανδρών. Δεν αποτελεί παράδειγμα πολιτικού ήθους ένας άνθρωπος, που ήταν επί πέντε χρόνια Πρωθυπουργός της χώρας, να μην παίρνει θέση για τίποτα, να μην μιλάει για τίποτα και για όλα να φταίνε οι άλλοι. Οφείλει να ερευνηθεί αυτή η περίοδος μέχρι το 2009. Δεν μπορούμε να μπαίνουμε σε «κολπάκια», όπως αυτά τα οποία είπε σε συνέντευξή του ο διευθυντής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, ο κύριος Ζαχαριάδης, ο οποίος υποστήριξε, ότι η κυβερνητική περίοδος του κυρίου Καραμανλή ήταν καλύτερη από αυτή Σαμαρά-Βενιζέλου. Καλά κάνει ο κύριος Ζαχαριάδης και τους διαχωρίζει. Αυτός τη δουλειά του κάνει. Το θέμα, όμως είναι ότι δεν «τρώμε κουτόχορτο». Και κρίση έχουμε και μνήμη. Μπορούμε και θυμόμαστε καλά ποιος κυβέρνησε το 2004-2009, ποιος ξεπέρασε κατά 50 δισεκατομμύρια τον προϋπολογισμό της χώρας και γιατί πήγαμε στα «βράχια». Ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί να «παίζει» με τα σενάρια πρόωρων εκλογών με βάση τη διάθεσή του. Χθες βγήκε και έβρισε συλλήβδην την αντιπολίτευση, λέγοντάς μας όλους ανόητους. Δεν έχει ακόμη καταλάβει, ότι δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο αναστροφής του δυσμενούς κλίματος που έχει δημιουργηθεί εις βάρους του; Γι αυτό, λοιπόν προσπαθεί με τη λιγότερο επώδυνη λύση να πάει τη χώρα στις εκλογές.
Δημοσιογράφος: Κάθε κυβέρνηση, όμως προσπαθεί να κερδίζει χρόνο…
Λ. Γρηγοράκος: Δε θα έχει αυτή η κυβέρνηση χρόνο κύριε Μπαρδούνια, γιατί ο λογαριασμός, που θα έρθει τον Σεπτέμβριο θα είναι «αβάσταχτος». Το κοινωνικό και οικονομικό κόστος του μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ είναι εξαιρετικά βαρύ και το γνωρίζει όλος ο κόσμος. Αυτοί οι άνθρωποι, όμως ζουν τον «μύθο» τους, εγκλωβισμένοι στον μικρόκοσμό τους, γιατί είναι πολύ «γοητευμένοι» από την εξουσία.
Δημοσιογράφος: Τότε γιατί να φύγουν από την εξουσία;
Λ. Γρηγοράκος: Θα φύγουν γιατί δε θα μπορούν να διαχειριστούν την κατάσταση που έρχεται. Αυτή η αποκαλούμενη κυβερνώσα αριστερά, μαζί με το ακροδεξιό μόρφωμα του Καμμένου είναι «εκτός τόπου και χρόνου». Όλα αυτά τα τραγελαφικά, που συμβαίνουν στην πολιτική ζωή του τόπου, μόνο σύγχυση προκαλούν. Οι ίδιοι -για να μιλήσω σαν γιατρός- είναι σε μια «διπολική διαταραχή». Αυτό το λέω, γιατί συνεχώς παλινδρομούν. Χθες ο κύριος Τσίπρας παλινδρόμησε και πάλι προς τον αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός που ψήφισε το πιο σκληρό μνημόνιο ξαφνικά το «παίζει» και πάλι αντιμνημονιακός. Υπέγραψαν το μνημόνιο και μίλησαν για την ανάγκη «βίαιης ωρίμανσης» του ΣΥΡΙΖΑ και μετεξέλιξής του σε κεντροαριστερό κόμμα. Αν θυμάμαι καλά αυτά τα λέει ο κύριος Δραγασάκης. Συγχρόνως, όμως «φλερτάρουν» με τους αναρχικούς των Εξαρχείων και βγαίνει ο κύριος Κυρίτσης και λέει, ότι υπάρχει «κοινωνική και πολιτική δίωξη». Διώκονται, δηλαδή, όσοι κατηγορούνται για τρομοκρατία, για τα πολιτικά και κοινωνικά τους φρονήματα. Μα είμαστε σοβαροί; Αν θέλουν να μιλάνε σε ένα στενό κομματικό ακροατήριο έχει καλώς, αλλά μου φαίνεται, τώρα τελευταία, ότι ούτε αυτό τους «ακούει». Ας πάρουν, λοιπόν, αυτό το μικρό κομματάκι του 3% και 4%, που είχαν παλιά και ας πάνε εκεί που ξέρουν να «παίζουν» τα «παιχνίδια» τους. Εμείς, προσεκτικά θα πρέπει να διαμορφώσουμε μια άλλη, εναλλακτική πρόταση για την κοινωνία. Αυτή η εναλλακτική πρόταση δεν μπορεί να πραγματωθεί μόνο με τη διαφαινόμενη επικράτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Θα πρέπει ο ίδιος να ξεπεράσει τα διλήμματα. Θα πρέπει, δηλαδή, να προχωρήσει μπροστά χωρίς ταλαντεύσεις και συγκερασμούς, γιατί αν δεν το κάνει θα υποστεί τις «παραλυτικές» ισορροπίες, που προσπαθούν να τον εγκλωβίσουν μέσα στο κόμμα του. Θα πρέπει ο ίδιος, δηλαδή να υλοποιήσει με αποφασιστικότητα όσα είχε υποσχεθεί προεκλογικά, στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ. Πρέπει να πάει σε μια ανόθευτη μεταρρυθμιστική στρατηγική. Αυτό πιστεύω, πως πρέπει να γίνει. Εγώ είμαι ένας ανεξάρτητος βουλευτής και μπορώ να έχω την άποψή μου. Οφείλει ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, γιατί από αυτόν εξαρτώνται τα μελλοντικά πολιτικά «βήματα» της χώρας, να βρει τον «συγχρονισμό» του, το «βηματισμό» του με τις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις του τόπου.
Δημοσιογράφος: Έστω και αν αυτό οδηγήσει σε διάσπαση του κόμματός του;
Λ. Γρηγοράκος: Κοιτάξτε. Αν δεν το κάνει, δεν πρόκειται να κυβερνήσει. Αν πάει σε «συνταγές» του παρελθόντος θα κάνει λάθος. Και το ΠΑΣΟΚ πήγε σε «συνταγές» του παρελθόντος και καταστράφηκε. Και η ΝΔ πήγε σε «συνταγές» του παρελθόντος και καταστράφηκε. Και ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε σε «συνταγές» του παρελθόντος και καταστράφηκε. Εάν δε διαμορφωθούν οι συνθήκες εξόδου από την κρίση, εάν δηλαδή αυτές οι δυνάμεις που υπάρχουν στο φιλοευρωπαϊκό χώρο της αντιπολίτευσης -που ξεκινά από την ΝΔ και φτάνει μέχρι και σε ένα κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ- δεν αναζητήσουν σημεία σύγκλισης, θα υπάρξει πρόβλημα. Είναι αναγκασμένες να το κάνουν. Να συγκροτήσουν εκ των προτέρων, πριν πάμε σε εκλογές, μια πρόταση εξουσίας.
Δημοσιογράφος: Πιστεύετε, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι το πρόσωπο που μπορεί να ενώσει αυτές τις δυνάμεις;
Λ. Γρηγοράκος: Αυτή την στιγμή φαίνεται, ότι είναι ο μοναδικός, γιατί από την άλλη πλευρά το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι κάνουν συνεχώς «ομφαλοσκοπήσεις».
Δημοσιογράφος: Με προλάβατε. Σήμερα έβγαλε ανακοίνωση η Δημοκρατική Συμπαράταξη, στην οποία προτείνει κοινό ψηφοδέλτιο με το Ποτάμι, αν γίνουν εκλογές. Το σχόλιό σας;
Λ. Γρηγοράκος: Εάν οι ίδιοι δεν ξεπεράσουν το «σύνδρομο του μικρομεσαίου», δε γίνεται τίποτα. Όλες αυτές οι μεσοβέζικες λύσεις είναι «όνειρα θερινής νυκτός». Σε αυτή την φάση, που βρίσκεται η κεντροαριστερά οφείλει να δείξει, με τις δυνάμεις της, πόσο αναγκαία είναι για το πολιτικό σκηνικό του τόπου. Για να είναι αναγκαία και απαραίτητη θα πρέπει πίσω από όλα αυτά, που συζητάμε, να μην υπάρχουν κομματικές αντιδικίες, σαν αυτά που λέει ο κύριος Θεοχαρόπουλος, συγκολλήσεις μικρών κομματιών δε γίνονται. Επίσης, θα πρέπει, να μην  υπάρχουν προσωπικοί ανταγωνισμοί, οι οποίοι, πραγματικά δεν ενδιαφέρουν κανέναν. Όλα αυτά δεν συγκινούν τους ψηφοφόρους. Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρακολουθώ την περιθωριοποίηση του ΠΑΣΟΚ και την παντελή του απουσία. Για παράδειγμα, χθες και προχθές -επειδή είμαι ενεργός και παρακολουθώ τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης- το ΠΑΣΟΚ έβγαζε ανακοινώσεις μόνο για του Ολυμπιακούς Αγώνες. Στο δευτερόλεπτο έστελνε συγχαρητήρια για τους αθλητές. Λες και δεν υπάρχουν προβλήματα στη χώρα, με τα οποία πρέπει, ως κόμμα, να ασχοληθεί. Αυτό ξέρετε γιατί γίνεται; Υπάρχει παντελής απουσία από την πολιτική ζωή του τόπου, γιατί υπάρχει εγγενής αδυναμία της αρχηγού του ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορεί να εκφράσει και να προωθήσει μια σοβαρή και αξιόπιστη πολιτική. Δεν μπορεί να ανασυνθέσει, αυτή η κυρία, την κεντροαριστερά. Είναι πάρα πολύ «μικρή». Η κεντροαριστερά δεν είναι Νομαρχία ή Δημαρχεία. Το προχθεσινό που είπε, ότι «θα φάμε και κουφέτα», ότι θα γίνουν «γάμοι και αρραβώνες» είναι φοβερό. Αυτά ανήκουν σε άλλες εποχές. Είναι αυτός πολιτικός σχολιασμός των γεγονότων; Δεν μπορεί, λοιπόν, να υπηρετήσει η κυρία Γεννηματά αυτές τις αναγκαίες προϋποθέσεις, για να ανασυντεθεί η κεντροαριστερά. Γι’ αυτό πιστεύω όλοι, και η κυρία Γεννηματά και ο κύριος Θεοδωράκης και ο κύριος Θεοχαρόπουλος αλλά και όποιο άλλο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ το επιθυμεί, θα πρέπει να μπορεί να βάλει υποψηφιότητα. Θα πρέπει η κυρία Γεννηματά, λοιπόν, να «ανοίξει» τη διαδικασία.
Δημοσιογράφος: Μου κάνει εντύπωση, γιατί στην ίδια γραμμή με εσάς είναι και ο κύριος Μανιάτης…
Λ. Γρηγοράκος: Από πότε τα λέει αυτά ο κύριος Μανιάτης; Από τότε που αποφάσισε να είναι και αυτός υποψήφιος αρχηγός; Έχω την εντύπωση ότι θα είναι πολλοί περισσότεροι οι υποψήφιοι από τους ψηφοφόρους. Με όλο τον σεβασμό στον φίλο μου τον Γιάννη.
Δημοσιογράφος: Μου κάνει εντύπωση, γιατί λέει ακριβώς το ίδιο: «ΣΥΡΙΖΑ και ένα κομμάτι της λεγόμενης αντιμνημονιακής δεξιάς»…
Λ. Γρηγοράκος: Τα έχω πει αυτά εδώ και πολύ καιρό. «Γιάννη μου καλώς ήρθες στη χώρα της λογικής».
Δημοσιογράφος: Για το θέμα της ασφάλειας, που απ’ ό,τι φαίνεται είναι από τους κεντρικούς πυλώνες της ΝΔ. Κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι δείχνει ανοχή στους κουκουλοφόρους. Το ερώτημα είναι, ότι αυτοί οι κουκουλοφόροι δρούσαν και επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Τι έχει αλλάξει τώρα;
Λ. Γρηγοράκος: Είναι γεγονός, ότι τα τελευταία χρόνια θα πρέπει να δούμε το «κίνημα» αυτό με άλλο «μάτι» και άλλο «μυαλό». Θα πρέπει να δούμε διαφορετικά αυτές τις «συλλογικότητες της πλατείας», τους αναρχικούς των Εξαρχείων, με τους οποίους «φλερτάρει» ο ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως ο κύριος Κυρίτσης. Θα πρέπει όλες οι δυνάμεις του τόπου να κάνουν ένα modus vivendi, όπως έκαναν οι πολιτικές δυνάμεις της Ιταλίας, στην  υπόθεση Μόρο. Θα πρέπει όλοι μαζί να συζητήσουμε τι πρέπει να γίνει με αυτό το θέμα και γενικά με την τρομοκρατία στην Ελλάδα. Είναι ένα θέμα, που καμία κυβέρνηση μόνη της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Πρώτα θα πρέπει να τα βρουν οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Τι κάνουμε με κάποιους ανθρώπους, που ζητούν μια διαφορετικότητα; Η διαφορετικότητα είναι ανεκτή από την κοινωνία. Λειτουργός του ποινικού νόμου στην Ελλάδα, ευτυχώς, είναι μόνο η δικαιοσύνη και το Σύνταγμά μας. Είμαστε σε μια πάρα πολύ καλή Δημοκρατία. Αλλά αυτή η Δημοκρατία θέλει κόπο, χρήμα, σκέψη και μια καινοτομία. Κάτι διαφορετικό και εκσυγχρονιστικό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, γιατί, όπως είπατε, υπήρχε και τότε. Εάν θέλουμε να είμαστε ριζοσπάστες πρέπει όλα αυτά να τα συζητήσουμε. Το θέμα της τρομοκρατίας στην Ευρώπη έχει τελειώσει. Και πόσο μάλλον στην Ιταλία και την Γερμανία, που είχαν μεγάλα προβλήματα. Υπήρχε η μεγάλη ιστορία των «κινημάτων». Τελείωσαν, όμως, όταν υπήρξε συμφωνία των πολιτικών δυνάμεων. Εδώ υπάρχει ακόμη αυτό το πρόβλημα, γιατί οι πολιτικές δυνάμεις δεν έχουν συζητήσει ούτε μεταξύ τους ούτε με αυτούς τους χώρους. Γιατί και αυτοί οι χώροι πρέπει κάποια στιγμή να εκφράζονται, αρκεί να μην εκφράζονται με τη βία.
Δημοσιογράφος: Όταν μια πολιτική δύναμη προσπαθούσε, να «ανοίξει» διάλογο με αυτούς τους χώρους, οι υπόλοιπες δυνάμεις την κατηγορούσαν, ότι κάνει τα «στραβά μάτια» και συζητάει «κάτω από το τραπέζι»…

Λ. Γρηγοράκος: Δε νομίζω. Δεν νομίζω, ότι η κυβέρνηση Καραμανλή δεν συζήτησε. Και το ΠΑΣΟΚ είχε συζητήσει. Απλά δεν είχαμε βρει τον κατάλληλο «βηματισμό». Είχαν γίνει τέτοιες συζητήσεις. Και αν θυμάστε, μέλη του ΠΑΣΟΚ είχαν κατηγορηθεί, ότι είναι μέλη τέτοιων οργανώσεων. Άρα, κάποιες φορές θα πρέπει με μετριοπάθεια και υποχωρητικότητα, να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με αυτές τις δυνάμεις, που έχουν μια διαφορετική αντίληψη για τη ζωή και για το που πάει ο κόσμος. Είμαστε υποχρεωμένοι να συζητήσουμε με ευγένεια και εντιμότητα. Δεν μπορούμε να πάμε σε μετωπική ρήξη με όλα αυτά που γίνονται σήμερα. Δεν μπορώ να πιστέψω, ότι στην Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι έχουν διαφορετικές απόψεις αλλά δεν μπορούν να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να τα βρουν. Υπάρχει ένα πολιτικό «κενό» εδώ και θα πρέπει όλοι μαζί να το καλύψουμε και να πραγματοποιηθεί μια συμφωνία μεταξύ των πολιτικών και διαφόρων «κινημάτων», τα οποία πιθανόν να είναι στα όρια του εξτρεμισμού. Δεν μπορούμε, όμως, να προχωράμε σε μεσοβέζικές λύσεις γιατί η κοινωνία είναι ακάλυπτη απέναντι σε κάποιους ανθρώπους, που πιθανόν να έχουν χάσει την επαφή με το πολιτικό γίγνεσθαι του κόσμου.