ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Συμμετοχή Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας στην εκπομπή του ΣΚΑΙ, "Πρώτη Γραμμή", στο δημοσιογράφο Βασίλη Λυριτζή. Τετάρτη, 10/8/2016

Συμμετοχή Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας στην εκπομπή του ΣΚΑΙ, "Πρώτη Γραμμή", στο δημοσιογράφο Βασίλη Λυριτζή

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Δημοσιογράφος: Θα ήθελα να ξεκινήσουμε με την νίκη του χρυσού μεταλλίου από την Άννα Κορακάκη, στην σκοποβολή, στου Ολυμπιακούς του Ρίο. Συγχαρητήρια στην κοπέλα για την νίκη και τον αγώνα που έδωσε. Ξέρετε, όμως τι λέει ο κόσμος; Ότι όλοι οι πολιτικοί θα σπεύσουν για συγχαρητήρια και για μια φωτογραφία δίπλα σε αυτή την κοπέλα, τώρα που νίκησε, «κλέβοντας», ουσιαστικά, κάτι από την λάμψη της. Γεγονός που δεν τους αξίζει, γιατί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι τον Πρόεδρο του μικρότερου κόμματος δεν ακούστηκε ποτέ, ότι χρειάζεται ενίσχυση αυτή η κοπέλα και τόσοι άλλοι αθλητές. Προπονείται σε μια κατασκευή από τσίγκους, ενώ έχουμε τόσα ολυμπιακά ακίνητα που «ρημάζουν». Θα ήθελα το σχόλιό σας.
Λ. Γρηγοράκος: Έχω μια συγκεκριμένη αντίληψη γύρω από το θέμα. Μου άρεσε πάρα πολύ, που η μικρή αυτή κοπέλα, στα 20 χρόνια της, δήλωσε, ότι αυτό το μετάλλιο το αφιερώνει στον πατέρα της και σε ολόκληρη την οικογένειά της. Σε αυτούς που ήταν και πριν δίπλα της αλλά θα είναι και στην συνέχεια, όταν θα «σβήσουν τα φώτα». Είναι πολύ σημαντική αυτή η δήλωση. Δεν πρέπει, όμως, να ξεχνάμε, ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, όπου και αν γίνονται είναι η «γιορτή» και το «πάρτι» των κατασκευαστικών εταιριών. Άρα, σε αυτό το σημείο πρέπει να δούμε, τι θα γίνει στο μέλλον. Καμία χώρα, που διοργάνωσε Ολυμπιακούς Αγώνες δε βγήκε «κερδισμένη», παρά μόνο το Λος Άντζελες, το 1984. Έχει αποδειχθεί, ότι όποια χώρα «πήρε» του Ολυμπιακούς Αγώνες «έπεσε» έξω. Άρα, όλο αυτό γίνεται για την εξυπηρέτηση κάποιων συμφερόντων. Ερχόμαστε, λοιπόν, τώρα στην πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου, να γίνονται οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα. Αυτή την πρόταση θα την έβλεπα με πολύ αγάπη και συμπάθεια. Αλλά αυτό που γίνεται στις μέρες μας, με έναν πακτωλό δισεκατομμυρίων ευρώ και δολαρίων να διακινείται σε ένα «πάρτι», που γίνεται από χώρα σε χώρα, απλά και μόνο για να διατηρείται ζωντανό αυτό το κατασκευαστικό «εμπόριο», με βρίσκει αντίθετο. Φυσικά και αντιλαμβάνομαι, ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι κάτι διαφορετικό σε κάθε χώρα. Εμείς στην Ελλάδα έχουμε βιωματική σχέση μαζί τους, αλλά, δυστυχώς έχω την εντύπωση, ότι τα τελευταία χρόνια αρχίζουν και «ξεφτίζουν».
Δημοσιογράφος: Εγώ δεν μιλάω μόνο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τον πρωταθλητισμό αλλά για την ανάγκη, γενικά, οι νέοι να έρθουν σε επαφή με τον αθλητισμό.
Λ. Γρηγοράκος: Ναι, φυσικά και οι νέοι θα πρέπει να «εισαχθούν» στον αθλητισμό, αλλά ακριβώς κάτω από το στούντιο του ΣΚΑΙ, όπου βρισκόμαστε και σε όλη την παραλιακή ζώνη του Φαλήρου και του Πειραιά υπάρχουν ολυμπιακά ακίνητα τα οποία «ρημάζουν». Αυτή είναι η εικόνα που αντικρίζει ο κόσμος. Τεράστιες εγκαταστάσεις, πάρα πολλά χρήματα τα οποία δαπανήθηκαν για αυτά τα κτίρια και δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να επενδύσουμε πάνω τους, σχεδιάζοντας την μεταολυμπιακή εποχή. Εννοείται, ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν τεράστια σημασία και αξία. Είναι το ιδανικότερο μέσο για να «περάσουμε» το ολυμπιακό ιδεώδες και να εμπεδώσουμε την ειρήνη, ειδικότερα στις μέρες μας και σε έναν πολιτισμό, ο οποίος «κοχλάζει». Αλλά θα πρέπει να ξέρουμε, τι θα γίνει την επόμενη μέρα, γιατί σήμερα τα πράγματα μετρώνται μόνο με την οικονομία. Ερχόμαστε, λοιπόν στις δικές μας ευθύνες. Σχεδιάσαμε το 2004, αλλά δε φτιάξαμε ένα πλάνο, ένα σχέδιο για τα επόμενα χρόνια. Καμία κυβέρνηση δεν σκέφτηκε την επόμενη μέρα και εδώ είναι το υποκριτικό, στην όλη ιστορία. Είμαστε μια μικρή χώρα και θα έπρεπε να έχουμε αναλογιστεί το μέγεθός μας και να έχουμε κινηθεί σε αυτό το μέτρο. Είδατε χθες την αίθουσα της σκοποβολής στο Ρίο; Έχετε δει, τι είχαμε φτιάξει εμείς εδώ; Προχωρήσαμε στην κατασκευή εγκαταστάσεων «φαραωνικού» τύπου. Ήταν βέβαια μια επιλογή αυτή που κάναμε, αλλά δεν μπορέσαμε να την στηρίξουμε στην συνέχεια.
Δημοσιογράφος: Ενώ έχουμε τόσα θέματα να συζητήσουμε, για παράδειγμα στις 18 του μήνα «εμφανίζεται» ο ΕΝΦΙΑ ή το θέμα των αναδρομικών μειώσεων στις συντάξεις, όσων υπολογίζεται η σύνταξη με τον καινούριο τρόπο και τόσα άλλα, παρατηρώ, ότι συγκρούεστε οι πολιτικοί, για την ιστορία του νόμου και της τάξης. Και τι εννοώ. Θέλω το σχόλιό σας για τα θέματα της τρομοκρατίας, των καταλήψεων, των διαφόρων συμπεριφορών, τα θέματα που προέκυψαν με την εκκλησία και να ρωτήσω και κάτι, που μου έχει κάνει εντύπωση. Διώκονται κάποιοι για τα φρονήματά τους, πιστεύετε; Θέλω την δική σας άποψη. Αυτό ειπώθηκε από τον κύριο Κυρίτση. Υπάρχει τέτοιο θέμα στην Ελλάδα, σε μια σύγχρονη και δημοκρατική χώρα; Μήπως όλο αυτό αλλάζει και την καυτή πολιτική ατζέντα, γύρω από τα θέματα της οικονομίας και της καθημερινότητας;
Λ. Γρηγοράκος: Θα ήθελα να ξεκινήσω από κάτι διαφορετικό και θα έρθω στα ερωτήματά σας. Να κάνω ένα σχόλιο για τη χώρα και την οικονομία. Αυτό που θέλω να πω στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι, ότι δε βλέπω κάποιο στρατηγικό σχεδιασμό εξόδου της χώρας από το μνημόνιο. Αυτό με ανησυχεί. Η κυβέρνηση δεν έχει στόχο και για αυτό αναπαράγεται όλη η παραπάνω ιστορία. Οι λαϊκίστικες δυνάμεις, που, αυτή την στιγμή εκπροσωπούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ θυμίζουν κάτι από Τσάβες και από Πούτιν. Ασκούν, δηλαδή, ανερμάτιστες πολιτικές θέλοντας ναι μεν, να είναι στην επικαιρότητα, «σκεπάζοντας» δε την πραγματικότητα και δημιουργώντας γεγονότα, ώστε να αποστρέφουν τον λαό από τα πραγματικά προβλήματα της χώρας και να οδηγούν την σκέψη του κόσμου σε άλλη κατεύθυνση.
Να σας μιλήσω για τα γεγονότα των ημερών. Εμένα μου άρεσε η τοποθέτηση του κυρίου Παρασκευόπουλου. Και βέβαια δεν μπορώ να κατηγορήσω όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ότι έχουν την ίδια άποψη με μια συγκεκριμένη πολιτική. Όμως υπάρχουν δυνάμεις μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, στις οποίες αρέσει, να «χαϊδεύουν» κάποιους από εκείνο το χώρο, γιατί, απλούστατα πιστεύουν, ότι ο συγκεκριμένος χώρος έχει μια δυναμική, η οποία κάποια στιγμή θα εκφραστεί στις εκλογές. Αυτό είναι το λάθος τους, για εμένα. Στα πλαίσια του κομματικού και προσωπικού συμφέροντος δεν πρέπει να θυσιάζουμε τη δημοκρατία. Σε αυτή τη χώρα έχουν δικαιώματα όλοι οι πολίτες και αυτά οφείλουμε να τα προασπίζουμε όποτε και όπου χρειαστεί. Είμαστε όλοι υπέρ των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι υπάρχουν δικαιώματα και από την άλλη πλευρά. Για παράδειγμα, όλα αυτά που έγιναν στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με τους “no boarders”, τα γεγονότα στην Μονή Πετράκη, στις εκκλησίες και όλες αυτές τις καταστροφές, για ποιο λόγο θα πρέπει να τις πληρώσει ο ελληνικός λαός; Φυσικά γίνονται και λάθη. Πάντα συνέβαιναν τέτοιου είδους γεγονότα, αλλά όχι σε τέτοιο μέγεθος και με ανοχή από την κυβέρνηση. Παλαιότερα, βέβαια είχαμε κατηγορήσει και ανθρώπους, που δεν είχαν καμία σχέση με τέτοιου είδους καταστάσεις, στα πλαίσια του, ότι έπρεπε να δώσουμε μια λύση. Και τώρα τα ξανασυζητάμε όλα αυτά. Είχαμε φτάσει στο σημείο, να κατηγορηθούν άνθρωποι για το θέμα της τρομοκρατίας, οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση. Αυτό γινόταν για «λαϊκή κατανάλωση». Θυμάμαι χαρακτηριστικά την περίπτωση του Ανδρέα Παπανδρέου, του φίλου μου, του Γιάννη του Τσεκούρα και του Πάμπλο. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι, ότι, αυτή την στιγμή, η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από όλα αυτά τα πράγματα. Η χώρα έχει άλλες ανάγκες. Η Ελλάδα χρειάζεται μια διαφορετική πολιτική συνοχή, την οποία, σήμερα δε διαθέτει. Από την μια πλευρά, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει απομονωθεί με τους ΑΝΕΛ αλλά δε βλέπω και από την άλλη πλευρά, να γίνονται από την αντιπολίτευση τα ανάλογα βήματα, αφενός για να πιέσει την κυβέρνηση προς μια σωστή κατεύθυνση και αφετέρου η ίδια η αντιπολίτευση να έχει τον δικό της πολιτικό λόγο. Χρειάζεται η αντιπολίτευση να δώσει το πολιτικό της στίγμα. Η Ελλάδα οφείλει, όσο ποτέ άλλοτε, να είναι συνεκτική στην πολιτική της. Βλέπετε όλα όσα διαδραματίζονται δίπλα μας, με τον Ερντογάν και τον Πούτιν και που μπορεί να οδηγήσουν τέτοιες καταστάσεις. Αυτή την στιγμή δε νομίζω, ότι το ΝΑΤΟ είναι πολύ «ευτυχισμένο», με όσα συμβαίνουν. Τα θέματα, που μπορεί να προκύψουν από την όλη διαδικασία επανασύνδεσης Ρωσίας-Τουρκίας, θα τα βρούμε μπροστά μας τις επόμενες μέρες. Εάν η Τουρκία συνεχίζει να «παίζει» αυτό το παιχνίδι, τα νησιά μας, στο Αιγαίο θα «βουλιάξουν». Άρα, τα προβλήματα της χώρας είναι πολύ διαφορετικά από αυτά, που θέλουν κάποιοι να παρουσιάζουν στο εσωτερικό της.
Δημοσιογράφος: Ένα άλλο θέμα είναι οι ιδιωτικοποιήσεις. Οι δηλώσεις του κύριου Σκουρλέτη για το 17% της ΔΕΗ, το θέμα του Ελληνικού και πολλά άλλα δημιουργούν ερωτηματικά. Με τέτοιες κινήσεις και δηλώσεις της κυβέρνησης είναι σαν να υπονομεύεις αυτό, το οποίο εσύ ο ίδιος θέλεις. Άρα δεν μπορείς να το πετύχεις και μένουμε στην ίδια κατάσταση. Ταυτόχρονα έχουμε μια κοινωνία, που επιβαρύνεται φορολογικά και ανεργία στα ύψη. Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Πως «βγαίνουμε» από όλα αυτά;
Λ. Γρηγοράκος: Χωρίς πρόγραμμα δεν μπορούμε να «βγούμε» από αυτή την κατάσταση. Χρειάζονται τρία πράγματα. Πρώτον θα πρέπει να αυξήσουμε την παραγωγή, δηλαδή να εστιάσουμε στον πρωτογενή τομέα. Δεύτερον να αυξήσουμε το τουριστικό μας συνάλλαγμα, να ενισχύσουμε δηλαδή τον τουρισμό μας και τρίτον θα πρέπει να μειωθούν οι δημόσιες δαπάνες. Θα σας πω, πώς μπορεί να γίνει αυτή η μείωση. Από τα νοσοκομεία, για παράδειγμα, στα οποία υπάρχει ακόμη «λίπος» και φυσικά θα πρέπει να προχωρήσουμε σε ιδιωτικοποιήσεις. Έτσι θα μπορέσουμε να έχουμε χρήματα, να μειώσουμε τους φόρους και να δώσουμε νέες θέσεις εργασίας, γιατί ο ελληνικός λαός δεν αντέχει άλλο και φοβάμαι, ότι τον Σεπτέμβριο θα έχουμε κοινωνική έκρηξη.
 Να σας εξηγήσω, λοιπόν, τι εννοώ, μιλώντας για τις δαπάνες των νοσοκομείων. Ο κύριος Πολάκης εγκαινίασε πριν λίγες μέρες το νοσοκομείο της Σαντορίνης. Διαφωνώ με αυτό. Όχι, βέβαια, ότι δεν πρέπει να έχει νοσοκομείο η Σαντορίνη. Διαφωνώ, όμως, με τον τρόπο, τον οποίο το έκανε. Θα μπορούσαμε να το έχουμε κάνει και εμείς. Να πάρουμε, δηλαδή, τους 118 εργαζομένους του Κέντρου Υγείας, να τους πάμε στο νοσοκομείο και να πούμε: «εμείς ανοίξαμε το νοσοκομείο». Εγώ, όμως δεν συμφωνώ με αυτή τη λαϊκίστικη πολιτική. Θα μπορούσα να το έχω εγκαινιάσει εγώ ο ίδιος. Δεν το έκανα όμως, γιατί ξέρω, πως το νοσοκομείο αυτό, για να λειτουργήσει χρειάζεται 15 εκατομμύρια ευρώ. Με αυτά τα λεφτά προτίμησα να «ανοίξω» τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και όχι το συγκεκριμένο νοσοκομείο, το οποίο γνωρίζω καλά, ότι δε θα μπορέσει να λειτουργήσει. Επίσης, πριν λίγες μέρες το ΣτΕ δικαίωσε για το θέμα το ΚΕΕΛΠΝΟ, τον κύριο Γιαννόπουλο. Να δούμε, λοιπόν, ο κύριος Πολάκης θα εφαρμόσει την απόφαση του ΣτΕ;
Να συνεχίσω τη σκέψη μου και να σας πω, πως θα κερδίσουμε χρήματα. Στον τομέα του φαρμάκου, για παράδειγμα. Προσπαθήσαμε, να κερδίσουμε 1 δισεκατομμύριο, για τα νοσοκομεία, από τις φαρμακευτικές μελέτες, που θα γινόντουσαν στην Ελλάδα. Άρα, λοιπόν υπάρχουν τρόποι. Καιρός να γίνει. Επίσης πρέπει κάποιες υπηρεσίες των νοσοκομείων, να ιδιωτικοποιηθούν. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με την σημερινή κατάσταση. Πρέπει να κάνουμε κάτι διαφορετικό και καινοτόμο, για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την κρίση. Τα νοσοκομεία μας αυτή την στιγμή «βυθίζονται», γιατί υπάρχει μια κακή διαχείριση, ένα κακό μοντέλο διοίκησης, στο οποίο τα προηγούμενα χρόνια συμμετείχαμε και εμείς.
Δημοσιογράφος: Οι κρατήσεις των ασφαλισμένων, για το σύστημα υγείας είναι τερατώδεις. Τι παίρνουμε πίσω εμείς;

Λ. Γρηγοράκος: Ναι είναι αλήθεια. Δεν παίρνουμε τίποτα πίσω. Σήμερα βγήκε ο κύριος Κατρούγκαλος και είπε, ότι βγαίνει το 6% για τον ΕΟΠΥΥ, από κάθε μια ξεχωριστά σύνταξη και όχι μόνο από τη μία. Πράγμα, βέβαια, το οποίο παλαιότερα αρνούταν. Εμείς είχαμε πει, ότι για τα νοσοκομεία θα δίναμε 1.480.000.000 ευρώ. Έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται, ότι θα δώσει 160 εκατομμύρια λιγότερα και τα οποία δεν έχει δώσει ακόμη. Τότε, εμείς σε μια δύσκολη συγκυρία προσπαθούσαμε, συνεχώς, να «σβήνουμε τις φωτιές που μας άναβαν». Θυμάμαι, ότι είχα φέρει μια τροπολογία στην Βουλή, η οποία έλεγε, ότι οφείλουν τα παιδιά, τα οποία έχουν τελειώσει Ιατρική και τα έχει σπουδάσει δωρεάν ο ελληνικός λαός, πριν πάρουν την ειδικότητα τους να προσφέρουν για έναν χρόνο τις υπηρεσίες τους στον Έλληνα πολίτη, υπηρετώντας στα αγροτικά ιατρεία της χώρας, που περνάει δύσκολα, την υπηρεσία υπαίθρου, έστω με το πενιχρό αντίτιμο των 700 ευρώ. Η πρώτη κίνηση που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, με το που κέρδισε τις εκλογές ήταν να καταργήσει αυτή τη διάταξη. Κάποιοι πίεζαν τον ΣΥΡΙΖΑ, να το κάνει αυτό. Έχουμε 250 κλίνες Μονάδων Εντατικής Θεραπείας «κλειστές». Τις έχουμε και «σαπίζουν». Ξέρετε πόσο κοστίζουν στον ελληνικό λαό; Τεράστια ποσά. Μπορούμε να τις δώσουμε στους ιδιώτες και να «ανοίξουν».