ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Συνέντευξη Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας στον ραδιοφωνικό σταθμό ΕΡΤ3 Μακεδονίας 102fm. Παρασκευή, 18/11/2016

Συνέντευξη Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας στον ραδιοφωνικό σταθμό ΕΡΤ3 Μακεδονίας 102fm
στην εκπομπή “Πολιτικό Ημερολόγιο”


Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Δημοσιογράφος: Κύριε Γρηγοράκο, ευχαριστούμε για την αποδοχή της πρόσκλησης να βγείτε στον αέρα της εκπομπής μας. Επειδή αυτή την στιγμή βλέπουμε την μίνι σύνοδο κορυφής μεταξύ Ευρωπαίων ηγετών και του Ομπάμα, που μας επισκέφθηκε προχθές, πώς είδατε εσείς αυτή την επίσκεψη; Έστειλε πολλά μηνύματα. Εκτιμάτε, ότι όλη αυτή η προσπάθεια Ομπάμα, που συνεχίζεται τώρα από το Βερολίνο, θα έχει θετικό αντίκτυπο για τη χώρα μας;
Λ. Γρηγοράκος: Σας ευχαριστώ και εγώ για την πρόσκληση. Η αλήθεια είναι ότι, μετά την εκλογή Τράμπ στην Αμερική, το μήνυμα που εισπράξαμε είναι ότι ένα χειρότερος κόσμος είναι δυνατός. Μετά από αυτό το γεγονός τόσο οι ηγέτες της Ευρώπης όσο και ο Ομπάμα “ανασκουμπώθηκαν”. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες. Είδα σήμερα το πρωτοσέλιδο του Economist, που έγραφε για έναν νέο εθνικισμό και είχε σε φωτογραφία τον Τράμπ, τον Πούτιν, τον Φάρατζ και όλα αυτά τα καταπληκτικά “παιδιά” της Ευρώπης, τα οποία, στην ουσία, είναι οι πλουτοκράτες του κόσμου που κατάφεραν και πήραν την ψήφο των λαών. Όλα αυτά στο πλαίσιο ενός εθνολαϊκισμού. Το έργο αυτό βέβαια έχει “παιχτεί” και στην Ελλάδα με έναν εθνικολαϊκιστικό συνασπισμό, με την συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Και όλοι αυτοί επικαλούνται τον μανδύα του αντισυστημικού. Δεν μπορώ να καταλάβω που είναι το αντισυστημικό. Αυτοί οι πλουτοκράτες είναι αντισυστημικοί;

Δημοσιογράφος: Αυτό όμως, δεν είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που ακολουθήθηκε τόσα χρόνια;
Λ. Γρηγοράκος: Υπάρχει εξήγηση. Όταν το συντηρητικό, δεξιό κόμμα της Ευρώπης αλλά και το σοσιαλιστικό, που κυβέρνησαν τόσα χρόνια, απέτυχαν να δώσουν λύσεις στα προβλήματα των λαών, λογικό είναι ο κόσμος να “κλείσει τα μάτια” του και να απευθυνθεί αλλού. Άρα, τις ευθύνες που βλέπει τώρα ο κύριος Ομπάμα και οι υπόλοιποι ηγέτες θα έπρεπε να τις δουν νωρίτερα. Γιατί ο σωστός ηγέτης πρέπει να βλέπει μπροστά και να είναι μελλοντολόγος. Αυτά θα γινόντουσαν από την στιγμή που η παγκοσμιοποίηση μείωσε τις θέσεις εργασίες, μείωσε τις κοινωνικές παροχές, διέλυσε το κοινωνικό κράτος, δε δίνει καμία σημασία στον πολίτη και άφησε πολλές κοινωνικές ομάδες εκτός πολιτικού και κοινωνικού γίγνεσθαι. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της παγκοσμιοποίησης που επέβαλλε η Αμερική με τον κύριο Κλίντον και οι ηγέτες της Ευρώπης έπεσαν μέσα σε αυτή την “παγίδα”. Άρα, πρέπει να γίνει κάτι καινούριο, κάτι διαφορετικό, κάτι καινοτόμο. Πρέπει να επιστρέψουμε στη βάση μας, να συζητήσουμε τι θέλουν οι λαοί, να μιλήσουμε με μεγάλες κοινωνικές ομάδες, να συζητήσουμε με το λαϊκό και σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Ευρώπης αλλά και με όλα τα μικρότερα κόμματα που συντάσσονται μαζί τους, γιατί θα το επαναλάβω: Αυτά τα κόμματα δεν έδωσαν λύσεις στα προβλήματα των λαών, αλλά διεύρυναν τα υπάρχοντα προβλήματα. Αποτέλεσμα, οι άνθρωποι να τους “γυρίσουν την πλάτη” και να ψηφίσουν όλους αυτούς που τους λένε τόσα πολλά ψέμματα.

Δημοσιογράφος: Ναι, αλλά έδωσαν κάποια ελπίδα.
Λ. Γρηγοράκος: Έδωσε κάποια ελπίδα ο κύριος Τσίπρας; Να μιλήσουμε επί του πρακτέου. Είπε τόσα ψέμματα. Είπε πράγματα τα οποία όλοι ξέραμε, ότι δεν μπορούσε να υλοποιήσει κι όμως, ο λαός τον πίστεψε και τον ψήφισε. Έτσι κάνουν και οι άλλοι. Ο λαός όμως, εξαιτίας των προβλημάτων που έχει, πιστεύει στον εθνολαϊκισμό. Όλους εμάς πρέπει να μας προβληματίσει, ότι το ίδιο συνέβη και στην Γερμανία το 1932, επί Χίτλερ. Τα ίδια έλεγαν και όταν είχε βγει ο Χίτλερ. Δεν είχαν δώσει σημασία αρχικά. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα με αυτό το κίνημα εκλογής του Τράμπ, του Φάρατζ, των Αυστριακών, πιθανόν και στην Γαλλία να δούμε την Λεπέν. Πρέπει όλα αυτά τα γεγονότα να μας απασχολήσουν. Η εκλογή του Τράμπ, η επιρροή του Ερντογάν, η δύναμη του Πούτιν πρέπει να μας απασχολήσουν στη νέα εποχή που ζούμε. Αυτή η εποχή πρέπει να απασχολήσει τις κοινωνίες. Πρέπει να βρούμε τα αίτια που μας οδήγησαν εδώ και μετά να καθίσουμε να συζητήσουμε, για να βρούμε λύσεις. Να ξαναμιλήσουμε με τις κοινωνικές ομάδες, τις οποίες αποκλείσαμε με όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια.

Δημοσιογράφος: Πιστεύετε, ότι υπάρχει περιθώριο θετικής εξέλιξης για την Ελλάδα στο πλαίσιο πιθανής στροφής στη διεθνή πολιτική, σε συνδυασμό με την προσπάθεια που καταβάλλεται από τον Πρόεδρο Ομπάμα;
Λ. Γρηγοράκος: Να τοποθετηθώ. Η επίσκεψη Ομπάμα για την Ελλάδα είχε μόνο θετικό πρόσημο. Ο Ομπάμα είναι ένας χαρισματικός ηγέτης αλλά πλέον είναι ένας απερχόμενος Πρόεδρος, που δεν μπορεί να επηρεάσει πολλά πράγματα. Το δόγμα του Τράμπ είναι : “η Αμερική πρώτα”. Όπως καταλαβαίνετε, όταν κάποιος δημιουργεί τείχη και κλείνεται στο “καβούκι” του, τότε συντηρητικοποιείται. Δεν τον ενδιαφέρουν τα άλλα. Τον ενδιαφέρει η Αμερική. Αυτό είναι λίγο επικίνδυνο. Άρα, όσα καλά λόγια και να λέει ο Ομπάμα, δεν μπορεί να επηρεάσει καμία κατάσταση, από την στιγμή που ο επόμενος Πρόεδρος δε θέλει να βοηθήσει. Όλα εξάγονται από την “τσέπη” της Γερμανίας. Και η τσέπη της Γερμανίας ελέγχεται πολύ αυστηρά και απόλυτα από την κυρία Μέρκελ και τον κύριο Σόιμπλε. Άρα, τα πράγματα θα πάνε μέχρι το 2018 όπως τα είχαμε σχεδιάσει από το 2012. Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα το διαφορετικό. Είμαι πολύ απαισιόδοξος. Πίστευα ότι, κάποια στιγμή, θα υπάρξει κάποια χαλάρωση. Δεν το βλέπω όμως να γίνεται κάτι τέτοιο, γιατί η Ευρώπη δεν έχει τις δυνατότητες πια να ασχοληθεί με το ελληνικό θέμα.

Δημοσιογράφος: Δηλαδή δεν βλέπετε να αλλάζει κάτι για τον ελληνικό λαό;
Λ. Γρηγοράκος: Κοιτάξτε, ο ελληνικός λαός πρέπει να καταλάβει ότι, με την συγκεκριμένη πολιτική που ακολουθείται, δεν υπάρχει προοπτική για λύση του ελληνικού προβλήματος. Άρα, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να ενημερώσουμε τον ελληνικό λαό. Ο ίδιος ο ελληνικός λαός να ξεπεράσει το θυμό του και να κάνει σωστές πολιτικές επιλογές, ενός διαφορετικού πολιτικού προσωπικού από το σημερινό, που θα μπορέσει να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Πρέπει κάθε πολιτική δύναμη να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν, να καθίσουμε όλοι κάτω και να συμφωνήσουμε για την επόμενη μέρα. Όσα έγιναν χθες με την επέτειο του Πολυτεχνείου στην Αθήνα, στην Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, δεν μπορεί να τα λύσει κανείς μόνος του. Μια κυβέρνηση όμως που θα περιέχει τις πολιτικές δυνάμεις ολόκληρου του συνταγματικού τόξου, θα μπορέσει να τα λύσει όλα αυτά τα προβλήματα. Μια μονοκομματική κυβέρνηση δεν μπορεί, γιατί όλα αυτά δεν έγιναν πρώτη φορά εχθές. Υπάρχουν εδώ και 20 χρόνια, για να μην πω για περισσότερα. Αυτά τα προβλήματα λύνονται με συνεννόηση, με συναίνεση, με εθνική ομοψυχία.

Δημοσιογράφος: Σχετικά με το ΠΑΣΟΚ και την κεντροαριστερά;
Λ. Γρηγοράκος: Γίνονται διάφορες προσπάθειες στον ευρύτερο χώρο. Η κεντροαριστερά, ο χώρος του μεταρρυθμιστικού κέντρου λειτουργεί όπως πάντα εξισορροπιστικά. Το εγχείρημα μεταξύ ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι απέτυχε. Απέτυχε εξαιτίας των εγγενών αδυναμιών των ηγεσιών των μικρών κομμάτων, που είναι πάρα πολλά σε αυτό το χώρο. Εάν δεν αφήσουμε τις προσωπικές αυταρέσκειες δε θα βγούμε από αυτή την περιπέτεια. Ήρθε όμως η ώρα να γίνει κάτι διαφορετικό και καινούριο σε αυτόν τον ενοποιητικό και προοδευτικό χώρο. Ο χώρος αυτός πρέπει να προσπαθήσει να εκσυγχρονιστεί. Το πολιτικό προσωπικό που διαθέτει αυτός ο χώρος σήμερα δεν μπορεί να δώσει κάτι καινούριο. Θα πρέπει να τα ξαναχτίσουμε από την αρχή. Έχουμε πολλές παθογένειες. Παραμένω μέλος του ΠΑΣΟΚ και δεν το διαπραγματεύομαι με κανέναν, γιατί έχω βιωματική σχέση με το χώρο αυτό και θα είμαι παρών δίνοντας αγώνα για την ανασυγκρότησή του. Δεν μπορούμε όμως να προχωρήσουμε με τις σημερινές δομές των κομμάτων. Θα πρέπει να συνεπάρουμε τον κόσμο με μια νέα πρόταση. Να προτείνουμε στρατηγικό σχεδιασμό για την Υγεία, την Παιδεία, το κοινωνικό κράτος, την οικονομία, την ανάπτυξη. Να ακούσουμε τους νέους ανθρώπους, τα νέα μυαλά.