ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας στο ρ/σ North 98.0 fm. Παρασκευή, 11/11/2016


Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας
στο ρ/σ North 98.0 fm και τον δημοσιογράφο Βαγγέλη Γιακουμή


Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

Για τον νέο πρόεδρο τον Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
Θα είμαι επιφυλακτικός για τον Τράμπ γιατί υπήρχαν υπερβολές και από τις δύο πλευρές. Πάντως ήταν οι πιο απολίτικες εκλογές που έχω παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια όχι μόνο στην Αμερική, με την οποία έχω και οικογενειακούς και επιστημονικούς δεσμούς. Πρόκειται για έναν μη πολιτικό, για έναν επιχειρηματία, έναν άνθρωπο που δεν έχει σχέσεις με κόμματα. Αυτό πρέπει να μας προβληματίζει όλους. Διότι ο Τράμπ δεν βγήκε από το κόμμα του. Ο χρόνος θα μας δείξει τι είναι και ας μην είμαστε φοβικοί απέναντί του. Πιστεύω ότι το πολιτικό σύστημα και το ίδιο το Σύνταγμα αλλά και η κοινωνία της Αμερικής δεν θα του επιτρέψουν να κάνει αυτές τις ακρότητες που έκανε στην προεκλογική του εκστρατεία. Ο κόσμος έλκεται στις αναφορές που κάνει ο Τράμπ, γιατί η πολιτική και οι πολιτικοί έχουν χάσει την αξιοπιστία τους στην κοινωνία και οι πολίτες πηγαίνουν σε μη πολιτικές λύσεις. Αυτό θα πρέπει να μας απασχολήσει και να δούμε τι πρέπει να γίνει, ούτως ώστε να φέρουμε ξανά την κοινωνία κοντά στους πολιτικούς. Η κοινωνία, αυτή την στιγμή, πηγαίνει σε μη πολιτικές λύσεις.

Για την επιλογή του Παπανδρέου να παραδώσει τη διακυβέρνηση της χώρας σε τεχνοκράτες
Ήταν μια λάθος κίνηση την οποία θα την κρίνει η ιστορία. Μας έχει στεναχωρήσει πολύ και μας έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα στο χώρο μας, τα οποία ακόμα τα πληρώνουμε.

Για τις εξελίξεις στο ζήτημα της συγκρότησης του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης
Η συναίνεση έπρεπε να υπάρξει εδώ και πέντε μήνες. Δεν πέρασε αυτό που ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ και ο αρμόδιος υπουργός, ο οποίος νομίζει ότι χωρίς συναίνεση μπορεί να κάνει ότι θέλει, ότι μπορεί να φτιάξει ένα κομματικό κράτος σταλινικού τύπου. Επιτέλους, στο ΣΥΡΙΖΑ κατάλαβαν ότι σε μείζονα ζητήματα πρέπει να είμαστε συναινετικοί. Τελικά, επετεύχθη η συναίνεση στο πρόσωπο ενός εξαιρετικού δικαστή και ανθρώπου, τον οποίο προσωπικά γνωρίζω πάρα πολλά χρόνια, στο πρόσωπο του κ. Κουτρουμάνου. Η πρόταση της αντιπολίτευσης ήταν μεγάθυμη, διότι ο κ. Κουτρουμάνος είχε δικάσει την υπόθεση Τεμπονέρα όταν ήταν εφέτης στο Βόλο. Με έναν τέτοιο δικαστή θα είμαστε πάντα σύσσωμοι.

Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη πιθανή συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία
Με τον κ. Μητσοτάκη την έχω “πληρώσει”. Έχω θετική άποψη και παραμένει αυτή η άποψη. Βέβαια, το κόμμα του θέλει πολλή δουλειά για να μπορέσει να μπει σε μια μεταρρυθμιστική πορεία. Διότι υπάρχουν τεράστιες δυνάμεις, οι οποίες είναι αναχρονιστικές και οι οποίες εδράζονται στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Προσωπικά, αποκλείω τη συνεργασία μου με τη Νέα Δημοκρατία, διότι παραμένω στον πολιτικό χώρο στο οποίο ανήκω βιωματικά.

Για την συσπείρωση δυνάμεων του μεταρρυθμιστικού κέντρου
Προέρχομαι από τα σπλάχνα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, το ΠΑΣΟΚ και προσπαθώ για την αναγέννηση του κόμματος, του χώρου του μεταρρυθμιστικού κέντρου, της μεταρρυθμιστικής αριστεράς. Εκεί θα παραμείνω και εκεί θα δώσω τη μάχη για να δημιουργηθεί κάτι καινούργιο. Είμαστε υποχρεωμένοι να βάλουμε πλάτη σε κάτι εντελώς διαφορετικό από τα προηγούμενα χρόνια και να δούμε τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο. Και στην Ελλάδα, τα κόμματα που βρίσκονται στο κέντρο -που έχουν θετικές απόψεις για την ανασυγκρότηση του κράτους, για την ανασυγκρότηση συγκεκριμένων τομέων της οικονομίας, της Παιδείας, της Υγείας- πρέπει να επικεντρωθούν στο να πηγαίνουν τη χώρα μπροστά. Διότι αυτός είναι ο χώρος που δίνει τη δύναμη στις κοινωνίες να πάνε μπροστά. Εγώ σε αυτό το χώρο παραμένω. Είμαι ΠΑΣΟΚ. Δεν έχω διαγραφεί από το ΠΑΣΟΚ, έχω διαγραφεί από την κοινοβουλευτική ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης –μια διαγραφή που προέκυψε σε μια κατάσταση έντασης και ανασφάλειας της Προέδρου. Σε κανένα σημείο του κόσμου δεν νοείται ένας βουλευτής να μην εκφράζει την προσωπική του άποψη. Είναι πρωτόγνωρο αυτό που έχει γίνει, διότι στην ιστορία του ελληνικού πολιτεύματος έχουν διαγραφεί πρόσωπα για τις πράξεις τους, όχι για τις θέσεις τους.
Σε κάθε περίπτωση, ο όρος “κεντροαριστερά” είναι ασαφής. Και στον Ανδρέα Παπανδρέου δεν άρεσε. Πρέπει να πούμε ότι ο χώρος αυτός έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και προσπαθεί για το συμφέρον της κοινωνίας και τον πολιτών. Υπάρχουν και στελέχη που τοποθετούνται σε αυτό το χώρο, όπως υπάρχει και ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας που δεν εκφράζεται τώρα και το οποίο απείχε από τις εκλογές του 2015. Και αυτό το κομμάτι της κοινωνίας είναι εκείνο το οποίο πήγε και ψήφισε για να γίνει μια αλλαγή στη Νέα Δημοκρατία αλλά δεν είναι στη Νέα Δημοκρατία. Βρίσκονται εκτός των τειχών και παρακολουθούν τα γεγονότα. Διακαώς πρέπει να φτιαχτεί ένας χώρος που να εμπεριέχει το ΠΑΣΟΚ, τις κινήσεις του κέντρου, ένα κομμάτι του Ποταμιού, ένα κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ, ένα κομμάτι της Νέας Δημοκρατίας. Θεωρώ ότι είναι λάθος η άποψη της προέδρου του ΠΑΣΟΚ που λέει: “ούτε με τη Νέα Δημοκρατία, ούτε με το ΣΥΡΙΖΑ”. Εγώ λέω ότι υπάρχουν μεταρρυθμιστικές, εκσυγχρονιστικές και καινοτόμες τόσο στη Νέα Δημοκρατία όσο και στο ΣΥΡΙΖΑ που μπορούν να προσφέρουν σε ένα καινούργιο πολιτικό πεδίο στην Ελλάδα σε μια νέα εποχή, σε ένα κόμμα του κέντρου. Πρέπει να δημιουργηθεί κάτι το ανατρεπτικό, που να είναι πραγματικά καινούργιο σε ιδέες, να είναι ένα μεταφορικό μέσο που θα μας πάρει από μια εποχή και θα μας πηγαίνει σε μια διαφορετική εποχή, που θα μπορέσει να εκπροσωπήσει αυτά που θέλουν τα νέα παιδιά, οι νέοι επιστήμονες για μια χώρα ζηλευτή.

Για την ηγεσία του προοδευτικού χώρου και τον Ευάγγελο Βενιζέλο
Υπάρχουν πολλές προσωπικότητες που θα μπορούσαν να εκφράσουν αυτό το χώρο. Προσωπικότητες που έχουν έρθει στο προσκήνιο αλλά και άλλες που δεν είναι τόσο εμφανείς. Υπάρχουν άνθρωποι -δε μπορώ να πω ονόματα γιατί δεν έχω ρωτήσει τους ίδιους- που διαθέτουν τα απαραίτητα χαρακτηριστικά για να ηγηθούν σε μια τέτοια κίνηση, δηλαδή να είναι τεχνοκράτες, να ανήκουν στο χώρο, να είναι φιλοευρωπαϊστές, να μην έχουν προκαλέσει την κοινωνία, να μην έχουν εμπλακεί τα προηγούμενα χρόνια σε θέσεις πολιτικής αντιπαράθεσης με άλλα κόμματα, να μην έχουν ψηφίσει μνημόνια. Γιατί το να έχει κανείς ψηφίσει ένα μνημόνιο είναι από την αρχή ένα αρνητικό σημείο για εκείνον, εφόσον είναι συνδυασμένο στην ψυχή και στο μυαλό του Έλληνα πολίτη με το κακό για την κοινωνία. Υπάρχουν πρόσωπα που είναι άφθαρτα, στον ακαδημαϊκό χώρο, στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, στους επαγγελματικούς χώρους που μπορούν να εκφράσουν κάτι το διαφορετικό και κάτι το καινούριο και να μπορέσει μέσα απ’ αυτό να εκφραστεί ένα μεγάλο κομμάτι της νεολαίας, το οποίο αυτή τη στιγμή απέχει. 
Ο Ε. Βενιζέλος είναι μια μοναδική προσωπικότητα και σε διανόηση και σε ιστορία. Όπως ο Γ. Παπανδρέου -παρά τα λάθη που έκανε - έβαλε πάνω από το κόμμα και τον εαυτό του τη χώρα, έτσι και ο Ε. Βενιζέλος, πάνω από τον εαυτό του και την προσωπική του πολιτική πορεία, έβαλε το καλό της χώρας. Ο Ε. Βενιζέλος είναι αυτή τη στιγμή η πιο φωτεινή και η πιο καλή φωνή στο Κοινοβούλιο. Αν και ίσως κατηγορηθώ ως μεροληπτικός, γιατί είμαι και προσωπικός του φίλος, πιστεύω ότι πρέπει να δικαιωθεί. Και θα τον δικαιώσει η κοινωνία γιατί εκείνοι που τον κατηγορούσαν για ένα σωρό πράγματα όπως το PSI, τον ΕΝΦΙΑ, το χαράτσι -αν και είχαν πει ότι θα τα καταργήσουν- τα διατήρησαν για να σωθεί η χώρα. Γιατί ο Ε. Βενιζέλος έκανε κινήσεις για να σωθεί η χώρα. Η χώρα σώθηκε από κάποιους τέτοιους ανθρώπους και όχι από εκείνους που μας κάνουν τώρα κριτική και μας κουνάνε το δάκτυλο. Εκείνοι που λένε τώρα ότι θέλουν να σώσουν τη χώρα, είναι οι ίδιοι οι οποίοι το 2004 και το 2009 ήταν σε καίριες θέσεις του κράτους και της διακυβέρνησής του και πέταξαν τη χώρα στα σκουπίδια. Τότε ήρθε και πήρε τη χώρα στα χέρια του ο Γ. Παπανδρέου με μια ιστορική κοινοβουλευτική ομάδα. Προσπάθησαν υπεράνθρωπα και, προκειμένου να σωθεί η χώρα, διαλύθηκε ένα κόμμα, καταστράφηκαν άτομα και προσωπικότητες που είχαν προσφέρει στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό και στην ελληνική κοινωνία. Δε μπορεί να έρχονται τώρα αυτοί που έκαναν τα Ζάππεια να μας λένε ότι τους δικαιώνει η ιστορία. Δεν μπορεί να δικαιωθεί ένα κομμάτι της Νέας Δημοκρατίας από την ιστορία, ένα κομμάτι που συμμετείχε σε αυτή τη διαδικασία από το 2012. Άλλους πρέπει να δικαιώσει η ιστορία.