ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Συμμετοχή Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΡΤ. Δευτέρα, 30/1/2017

Συμμετοχή Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΡΤ, στην εκπομπή «ΑΡΤΗΡΙΑ», με τη δημοσιογράφο Φραντζέσκα Σαββοργινάκη


Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017


Δημοσιογράφος: Καλησπέρα κύριε Γρηγοράκο. Θα ήθελα ένα σχόλιο σχετικά με την τουρκική προκλητικότητα στα Ίμια και γενικότερα τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Λ. Γρηγοράκος: Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να πω ότι δικαιώνεται η πολιτική Σημίτη. 21 χρόνια πριν ήταν μια διαφορετική εποχή σε σχέση με σήμερα. Τότε ακόμη δεν ήμασταν στον «σκληρό πυρήνα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το κόστος της εισόδου μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ο.Ν.Ε. ήταν μεγάλο αλλά, φαίνεται πια ότι η Ελλάδα είναι θωρακισμένη. Θα συμφωνήσω με όσα ειπώθηκαν προηγουμένως από τους συναδέλφους, ότι η Τουρκία σήμερα δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Το ρίσκο θα είναι τεράστιο για την Τουρκία, αν προσπαθήσει να κάνει κάτι ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης, η Συνθήκη της Λωζάνης, σε συνδυασμό με την συνδιάσκεψη των Παρισίων το 1947, όπου έγινε η διαπραγμάτευση για το θέμα των Δωδεκανήσων, εξακολουθεί να είναι πολύ ισχυρή και το είχαν δεχτεί οι Τούρκοι. Μάλιστα, επειδή μπήκα στη διαδικασία και το έψαξα, πρόσφατα, οι ίδιοι οι Τούρκοι, σε χάρτες τους, την περιοχή των Ιμίων, την έχουν καταγεγραμμένη εντός των ελληνικών συνόρων. Τα γεγονότα είναι τετελεσμένα. Τα Ίμια ανήκουν στην Ελλάδα. Άρα, γιατί βλέπουμε αυτή την στάση από την Τουρκία; Κοιτάξτε. Η Τουρκία πάντα ήθελε, να «παίζει» το ρόλο του «Βεληγκέκα» στην περιοχή, ώστε να δείχνει, ότι κατέχει κάποια θέση. Τότε, μπορούσε να «εξαγάγει» τα δικά της προβλήματα στο Αιγαίο. Τώρα όμως, οι συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικές. Η Τουρκία πια δεν είναι μια ισχυρή χώρα. Έχει τεράστια οικονομικά προβλήματα, η ανάπτυξή της υπολείπεται των αναγκών της εποχής, το εσωτερικό της δεν είναι σταθερό, στα νότια της χώρας πάντα υπάρχουν περιοχές που βρίσκονται σε αναβρασμό και δε θα μπορούσε να «ανοίξει» και ένα καινούριο μέτωπο με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το θέμα τώρα πια δε θα είναι μεταξύ Τουρκίας-Ελλάδας, αλλά Τουρκίας- Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, λοιπόν δικαιώνεται η πολιτική που είχε ξεκινήσει 30 χρόνια πριν με τον Γιάννο Κρανιδιώτη και την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θωρακίστηκε και η Ελλάδα. Όλα όσα κάνει τώρα η Τουρκία είναι για εσωτερική κατανάλωση και τίποτα παραπάνω. Η πρόκληση στα Ίμια έγινε για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους και ο Ερντογάν, όσο περνούν τα χρόνια, θα αποδυναμώνεται ολοένα και περισσότερο. Ό, τι και να κάνει, όσο εθνικιστικά και να κινείται, τόσο θα απομονώνει την Τουρκία. Και όσο απομονώνει την Τουρκία με την πολιτική, που ακολουθεί, τόσο θα απομονώνεται και ο ίδιος. Το προηγούμενο διάστημα, που είχε περισσότερο «ανοιχτή» εξωτερική πολιτική και διατηρούσε καλές σχέσεις με τους γείτονες -με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την Αμερική, την Ρωσία και το Ισραήλ- τα πράγματα ήταν καλά. Τώρα πια, ο Ερντογάν είναι απομονωμένος. Αυτή την απομόνωση θέλει, να την «εξαγάγει» στο Αιγαίο μόνο και μόνο για δική του εσωτερική κατανάλωση. Αυτό που συνιστώ είναι ψυχραιμία, ηρεμία και όλα θα πάνε καλά.


Δημοσιογράφος: Πως σχολιάζετε την καταγγελία που υπάρχει για το ενδεχόμενο δημιουργίας hot spot για πρόσφυγες, σε στρατόπεδο στην Χίο και τις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει στην τοπική κοινωνία;
Λ. Γρηγοράκος: Πρόκειται για μια καταγγελία, η οποία μάλλον έγινε για να προλάβει ένα ενδεχόμενο. Δε νομίζω εξαρχής, ότι υπήρχε η περίπτωση, να στηθεί κάτι τέτοιο μέσα σε ένα στρατόπεδο.


Δημοσιογράφος: Κύριε Γρηγοράκο, θα ήθελα το σχόλιό σας από την πλευρά της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, σχετικά με την οικονομική κατάσταση, την αξιολόγηση, το ενδεχόμενο νέων μέτρων, Grexit ή εκλογών.

Λ. Γρηγοράκος: Η Δημοκρατική Συμπαράταξη ήταν πάντα υπεύθυνη σε όσα έλεγε. Γι’ αυτό και όταν ζητήσαμε την ψήφο του ελληνικού λαού το 2015, είχαμε πει «όχι» σε περαιτέρω περικοπή μισθών, συντάξεων, «όχι» σε απολύσεις, γιατί εμείς θέλουμε να διαπραγματευτούμε με ένα συγκεκριμένο εθνικό σχέδιο, μια εθνική στρατηγική, για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Δυστυχώς, ο ελληνικός λαός έκανε τις επιλογές του εκείνη την εποχή. Εδώ και δύο χρόνια, έχουμε την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και η κατάσταση είναι εφιαλτική, γιατί αν δεν «κλείσει» άμεσα η αξιολόγηση, το Grexit πλανάται και πάλι απειλητικά από πάνω μας. Άρα, πρέπει οπωσδήποτε να γίνει κάτι. Να έρθουν τα μέτρα στην Βουλή και ο ΣΥΡΙΖΑ να αποφασίσει τι θα κάνει. Θα τα ψηφίσει ή όχι; Αλλιώς, πηγαίνουμε σε εκλογές. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Θα σας εξηγήσω τι εννοώ. Φαίνεται ότι δεν αποτελεί πλέον λύση το «φύγε εσύ, να έρθω εγώ». Αυτό συνέβη το 2009, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου είπε στον Κώστα Καραμανλή να φύγει, για να έρθει αυτός, το ίδιο έγινε το 2012 με τον Σαμαρά και τον Παπανδρέου και επαναλήφθηκε το 2015 με τον Τσίπρα και τον Σαμαρά. Τώρα πια, δεν μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Αυτό που χρειάζεται ο τόπος είναι μια κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης, η οποία θα συμφωνήσει σε 10 θέματα και με μια κοινή στρατηγική, για την υλοποίηση αυτών των 10 θεμάτων, θα οδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από την κρίση. Όπως όλοι έχετε παρατηρήσει, στις χώρες που αντιμετώπισαν τα ίδια προβλήματα με εμάς, το πολιτικό προσωπικό που διαχειρίστηκε την κρίση ήταν το παλιό προσωπικό. Για παράδειγμα, στην Κύπρο το πρόβλημα προέκυψε επί εποχής Χριστόφια και ΑΚΕΛ. Ο λαός της Κύπρου πήρε αρχικά μια απόφαση προς λανθασμένη κατεύθυνση, την οποία η Βουλή διόρθωσε την επόμενη μέρα και το ΑΚΕΛ ήταν μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων που έβγαλαν τη χώρα από την κρίση. Το ίδιο πράγμα συνέβη και στην Πορτογαλία και στην Ιρλανδία αλλά και στην Ισπανία. Οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις, το ίδιο πολιτικό προσωπικό «μπήκε μπροστά» και έδωσε λύσεις στα προβλήματα που υπήρχαν. Ο ελληνικός λαός επέλεξε έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης του προβλήματος, που, όπως φαίνεται, απέτυχε, γιατί οι δυνάμεις που επιλέχθηκαν δεν ήταν επαρκείς. Αυτές τις μέρες διαβάζω ότι ο Τσίπρας βρίσκεται σε αναζήτηση των 180 στην Βουλή. Να σας θυμίσω κάτι, όμως, γιατί είμαι παλιός βουλευτής. Την βραδιά του μνημονίου, όταν μπήκαμε στην Βουλή ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου με το υπουργικό συμβούλιο και ο Ευάγγελος Βενιζέλος είπε ότι δεν υπάρχει λύση, γιατί χρειαζόμαστε 180 ψήφους, πιθανόν η ΝΔ δε θα συναινέσει οπότε και πηγαίνουμε σε εκλογές. Δυστυχώς, ο Ραγκούσης, ως πρώτος τη τάξει Υπουργός, σε μια αψυχολόγητη κίνηση, ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσουμε με 150 βουλευτές, για την ψηφοφορία. Αυτό αποτέλεσε καταδίκη της χώρας. Μετά από επτά χρόνια, έρχεται ο Τσίπρας και λέει ότι θα προχωρήσει, αναζητώντας 180 βουλευτές, σε ενδεχόμενη ψηφοφορία. Πώς θα γίνει τώρα αυτό, όταν επί επτά χρόνια δεν υπήρξε συναίνεση; Αυτό που μας ενδιαφέρει όμως είναι η χώρα. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε αυτή την στιγμή. Πρέπει, να συζητήσουμε όλοι μαζί και να δούμε πώς θα «βάλουμε όλοι πλάτη», για να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση. Δεν μπορεί πλέον να γίνει κάτι διαφορετικό. Θα πρέπει να πάμε σε εκλογές και ο ελληνικός λαός να αναλάβει τις ευθύνες του και να δώσει ένα μήνυμα πολιτικής, όπου όλες οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου, μαζί, να προσφέρουν κάτι διαφορετικό, κάτι καινούριο, που θα δώσει λύσεις στη χώρα. Δεν μπορεί κανείς πλέον να δώσει λύσεις μόνος του στα μεγάλα προβλήματα της χώρας. Και την αυτοδυναμία να κερδίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μόνος του δε θα τα καταφέρει. Χρειάζεται κάτι διαφορετικό. Χρειάζεται ένα νέο «μείγμα» πολιτικής.