ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Άρθρο βουλευτή Λακωνίας, Λεωνίδα Γρηγοράκου στο "Καρφί του Σαββατοκύριακου". Σάββατο, 22/4/2017

Εκλογή ηγεσίας από τη βάση


Η έξοδος από την κρίση συνιστά εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στα χέρια μιας εθνολαϊκιστικής Αριστεράς ή στη συντηρητική Δεξιά. Η αλήθεια είναι ότι εδώ και οκτώ χρόνια υπάρχει σύγχυση για τις αιτίες που μας οδήγησαν στο χείλος της αβύσσου. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία, για διαφορετικούς λόγους, συσκότισαν την πραγματικότητα. Ο μεν πρώτος πρόβαλε τη θεωρία ότι η κρίση οφείλεται στα μνημόνια. Η δε δεύτερη, επιδιώκοντας να κρύψει τον φυσικό και ηθικό αυτουργό του δημοσιονομικού εκτροχιασμού, τη νεοκαραμανλική κυβέρνηση, κατέφυγε εσκεμμένα σε μυθεύματα.

Το αποτέλεσμα ήταν η πλειονότητα της κοινής γνώμης να θεωρεί το ΠΑΣΟΚ υπαίτιο για τα πρωτοφανή αδιέξοδα της χώρας και της οικονομίας. Μάλιστα, χρεώθηκε ευθύνες που δεν του αναλογούσαν, λόγω του ότι βρέθηκε στο πηδάλιο της διακυβέρνησης την κρίσιμη χρονική περίοδο. Βέβαια κανείς δεν αρνείται ότι επέδειξε ολιγωρία και ότι δυσκολεύτηκε να κατανοήσει τα προβλήματα που κλήθηκε να διαχειριστεί. Έτσι ερμηνεύεται και η καταβαράθρωσή του.

Η περιπέτειά του έχει αναμφίβολα θεατές και αθέατες πλευρές, τις οποίες πρέπει να αποκρυπτογραφήσουμε, τώρα, που η ανάκαμψή του είναι εμφανής. Αν είμαστε τολμηροί και ειλικρινείς, θα δημιουργήσουμε τις συνθήκες για να προσελκύσουμε ξανά τους πολίτες που μας εγκατέλειψαν. Απαραίτητες καθίστανται οι πρωτοβουλίες για την ανασύνθεση της κατακερματισμένης δημοκρατικής παράταξης. Ως εκ τούτου, αποτελεί ζωτική ανάγκη η αναζήτηση των προϋποθέσεων για τη συμπαράταξη των δυνάμεών της. Μόνο στον βαθμό που θα ανταποκριθούμε σ’ αυτήν την αυτονόητη ενέργεια, μπορούμε να δράσουμε αποτελεσματικά για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς.

Αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες που υπάρχουν. Πρωτίστως γνωρίζω ότι η κατάρρευση του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ ενεργοποίησε φυγόκεντρες δυνάμεις, τόσο στο επίπεδο των στελεχών όσο και στην κοινωνική του βάση. Όμως όλοι μας είμαστε υποχρεωμένοι να ξεπεράσουμε τις μικροκομματικές, μικροπολιτικές, ακόμη και προσωπικές επιδιώξεις. Αν δεν παραμερίσουμε τις μικροψυχίες, τους εγωισμούς και τις φιλοδοξίες δεν πρόκειται να αντεπεξέλθουμε στη θεμελίωση ενός ενιαίου φορέα. Χρειάζεται γενναιοδωρία και θάρρος αν θέλουμε να αποδεσμευτούμε από τον παλιό κακό εαυτό μας.

Διαφορετικά θα αυτοπεριοριστούμε στην «κατανάλωση» του εναπομείναντος πολιτικού κεφαλαίου μας. Με μικροδιευθετήσεις και προσωπικές τακτοποιήσεις ούτε το κεφάλαιό μας θα προστατεύσουμε ούτε θα κατορθώσουμε να το διευρύνουμε. Πόσο μάλλον, να αποτελέσουμε έναν τρίτο ισχυρό πόλο που θα μπει σφήνα στον λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ και στον συντηρητισμό της ΝΔ.

Όσοι πράγματι επιζητούν την αναγέννηση μιας ισχυρής, σύγχρονης και ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς δεν μπορούν και δεν πρέπει να περιχαρακώνονται στα αποκαλούμενα κεκτημένα τους. Ούτε να θέτουν προαπαιτούμενα και αστερίσκους. Αντιθέτως, επιβάλλεται να αναζητήσουν κοινές προσεγγίσεις, προκειμένου η συμπόρευση των διάσπαρτων δυνάμεων του ενδιάμεσου χώρου -οργανωμένων και ανένταχτων- να αποκτήσουν ενιαία πολιτική υπόσταση. Αν όλοι μας μείνουμε στον μικρόκοσμό μας, εγκλωβισμένοι στα τείχη μας, όχι μόνο απομειώνουμε τη δυναμική της επανεκκίνησης, αλλά συρρικνώνουμε και τις προοπτικές ανασύνθεσης της προοδευτικής παράταξης.

Το ΠΑΣΟΚ, ανεξάρτητα από το σημερινό του εκλογικό του μέγεθος δεν παύει να είναι ένα ιστορικό κόμμα και να παραμένει ο καίριος πυλώνας της Κεντροαριστεράς. Η ανάκαμψή του δεν θα επέλθει αν μείνουμε παγιδευμένοι σε αυταρέσκειες και σε μονομέρειες. Τώρα που κατέρρευσαν οι μύθοι του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα, έχει την ευκαιρία να αποκαταστήσει τη σχέση του με την ιστορία, καθώς και με την προσφορά του στον τόπο. Χρειάζεται να καταστεί πρωταγωνιστής  στο εγχείρημα της συγκρότησης ενός νέου και ενιαίου φορέα των προοδευτικών δυνάμεων.

Η ανασύσταση της Κεντροαριστεράς ή θα γίνει με τη συμμετοχή όλων ή δεν θα υπάρξει ποτέ. Δεν  υποτιμώ τα ρήγματα και τα τραύματα που προκλήθηκαν στον χώρο μας. Ούτε προσπερνώ τις προσωπικές φιλοδοξίες. Ωστόσο, προτάσσω τη μεγάλη εικόνα έναντι τις μικρής, υιοθετώντας από τις πράξεις των μαθηματικών την πρόσθεση και τον πολλαπλασιασμό και όχι την αφαίρεση και τη διαίρεση.

Το επικείμενο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης συνιστά μια μεγάλη ευκαιρία, μια μεγάλη πρόκληση. Έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει τομή στη συνέχεια της προοδευτικής παράταξης. Η εκλογή ηγεσίας από την κοινωνική μας βάση θεωρείται εκ των ων ου άνευ. Στο ζήτημα αυτό οφείλουμε να πάρουμε θέση όλοι, χωρίς υπεκφυγές και υστερόγραφα. Η πρόταση που κατέθεσε πέρυσι η Φώφη Γεννηματά για εκλογή ηγεσίας από τη βάση καθίσταται περισσότερο από επίκαιρη σήμερα. Την πρόταση αυτή μπορούμε και πρέπει να υλοποιήσουμε, καλώντας τις δυνάμεις της διάσπαρτης Κεντροαριστεράς να συμμετάσχουν στην ιδρυτική πράξη ενός ενιαίου φορέα.

Οι πραγματικές προθέσεις, η αξιοπιστία και η φερεγγυότητά μας θα κριθούν από την ανταπόκριση που θα επιδείξουμε στο παραπάνω εύλογο αίτημα. Η οποιαδήποτε αντιπρόταση, καθώς και οι αέναες συζητήσεις είναι εκ του περισσού. Το κυριότερο, συνιστούν τροχοπέδη για τη δημιουργία ισχυρού τρίτου πόλου που αποδεικνύεται αναγκαίος αν επιθυμούμε να προσδώσουμε στις προοδευτικές δυνάμεις την ανάσα που χρειάζονται. Ταυτόχρονα επιτρέπουν στον Αλέξη Τσίπρα να αυτοεμφανίζεται ως εκφραστής μιας νέας Κεντροαριστεράς.