ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στο ραδιόφωνο 24/7, 88.6 fm, στην εκπομπή “Αντίμετρα”. Πέμπτη, 29/6/2017


Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στο ραδιόφωνο 24/7, 88.6 fm, στην εκπομπή “Αντίμετρα” με τους δημοσιογράφους Στέφανο Τζανάκη και Γιώργο Μελιγγώνη


Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017


Για το συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης
Δεν είναι εύκολη προσπάθεια. Κάνουμε μια προσπάθεια και νομίζω ότι είναι καιρός να ξεκινήσει κάτι καινούργιο στο χώρο της Κεντροαριστεράς, στο χώρο του μεταρρυθμιστικού κέντρου. Πρέπει να τα βρούμε μεταξύ μας, γιατί ο χώρος μας είναι ιδιαίτερα κατακερματισμένος και χρειάζεται μια ενιαία έκφραση. Σε αυτή την φάση, που βλέπουμε ότι ο μεν ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει και η δε Νέα Δημοκρατία, αν και πάει μπροστά, δεν μπορεί να εκφράσει ένα μεγάλο κομμάτι της, αυτός ο χώρος είναι αναγκαίος. Νομίζω ότι είμαστε απαραίτητοι στο πολιτικό σκηνικό του τόπου, αρκεί να δώσουμε κάτι διαφορετικό, κάτι καινούργιο, κάτι καινοτόμο και να εμπνεύσουμε πολύ περισσότερο τη νέα γενιά να μας πιστέψει αλλά και να καταφέρουμε να κάνουμε τους ανθρώπους που έφυγαν από κοντά μας να μας ακούσουν. Βέβαια, δεν είναι εύκολο εγχείρημα, γιατί υπάρχουν και εσωτερικά προβλήματα. Υπάρχουν μονομέρειες. Υπάρχουν καταστάσεις, τις οποίες πρέπει να ξεπεράσουμε. “Κάθε χωριό και κόμμα” είναι μια κατάσταση, η οποία πρέπει να ξεπεραστεί. Πρέπει να γίνουμε όλοι ένα και να πάμε σε μια μεγάλη πολιτική κοινωνική διαδικασία, από τη βάση, για την εκλογή ενός αρχηγού που θα εκφράζει την κοινωνία του 2020, 2030, 2050. Αυτό διότι, αυτή την στιγμή, το πολιτικό σύστημα της χώρας δεν εκφράζει την κοινωνία. Η κοινωνία είναι πιο μπροστά από τα κόμματα.
Από το συνέδριο πρέπει να προκύψει ένας ενιαίος φορέας. Θα πρέπει να πάρουμε μια απόφαση, η οποία να λέει ότι τα κόμματα διαλύονται και φτιάχνουμε κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό και μετά θα πάμε στην εκλογή του αρχηγού όλων μας, από τη βάση. Θα υπάρξουν διάφορες απόψεις, τις οποίες θα τις συζητήσουμε στο συνέδριο. Το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν επαναλαμβάνεται. Αυτό που κάναμε μέχρι στιγμής ήταν μια καλή αρχή αλλά, από εδώ και πέρα, αν αφήσουμε όλοι στην άκρη τους εγωισμούς και τους ηγεμονισμούς μας, νομίζω ότι μπορούμε να πάμε σε έναν τέτοιο φορέα. Όσοι θέλουν ας βάλουν υποψηφιότητα για την αρχηγία ενός μεγάλου, ενιαίου, κεντρώου, σοσιαλδημοκρατικού κόμματος. Ο χώρος χρειάζεται ομογενοποίηση. Βεβαίως, το εγχείρημα που γίνεται αύριο και μεθαύριο είναι πολύ δύσκολο.

Για τις αποκλίνουσες απόψεις και τις προσωπικές στρατηγικές στο χώρο της Κεντροαριστεράς
Αν δείτε ποίες ομάδες ή ποιες κινήσεις στο χώρο μας προσπαθούν για κάτι το καινούργιο, θα διαπιστώσετε ότι δεν είναι τίποτα άλλο από τα κομμάτια του ΠΑΣΟΚ. Νομίζω ότι το μοναδικό “κομμάτι” που πρέπει να είναι μέσα και δεν είναι ΠΑΣΟΚ, είναι το ΠΟΤΑΜΙ. Και τον Σταύρο Θεοδωράκη τον θεωρώ απαραίτητο συστατικό αυτής της προσπάθειας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου μπορούσε και συνέθετε διάφορες πολιτικές απόψεις διαφόρων ομάδων και πρωτοβουλιών. Μέσα από κομματικές διαδικασίες, βγάζαμε μια κοινή απόφαση, την οποία τη στηρίζαμε όλοι. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ξαναγίνει. Πιστεύω ότι είναι ανάγκη του πολιτικού συστήματος να δημιουργηθεί ένα κόμμα στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας. Είναι απαραίτητο συστατικό της λειτουργίας της δημοκρατίας. Θεωρώ ότι πρέπει να πάμε όλοι μαζί διότι διαφορετικά είμαστε αδύναμοι και γινόμαστε “τσόντα” του καθενός. Επειδή είμαστε ένα μικρό κόμμα, προχθές δώσαμε το δικαίωμα στον κ. Τσίπρα να μας πει: “ελάτε να τα βρούμε”. Τα μεγάλα κόμματα έχουν πάντα το προνόμιο να καθορίζουν την ατζέντα ενώ τα μικρά κόμματα είναι συμπληρωματικά, δεν μπορούν να επιβάλουν απόψεις. Όταν στη ζωή είσαι αδύναμος, αναγκάζεσαι να υποκύπτεις στην βούληση κάποιων που είναι ισχυρότεροι από εσένα. Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Μην κοιτάτε αυτό που έχει γίνει μεταξύ Καμμένου και Τσίπρα και έχουν καταφέρει οι ΑΝΕΛ να έχουν 9 υπουργούς και να έρχονται στη Βουλή να κάνουν τα αναθέματα. Αυτή είναι μια ανώμαλη συμβίωση με ένα καρκίνωμα της ακροδεξιάς που ακυρώνει το όποιο ηθικό πλεονέκτημα μπορεί να είχε η αριστερά.
Εγώ δεν θέλω ένα ΠΑΣΟΚ των υποχωρήσεων αλλά ένα κόμμα που να μπορεί να περνάει τις θέσεις του και να έχει λόγο για το τι μέλλει γενέσθαι στην ελληνική κοινωνία και στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό. Θέλω να μου ανοίγει δρόμους για το μέλλον.

Για την αδυναμία συνύπαρξης με τον ΣΥΡΙΖΑ
Σε μια τέτοια πρόταση του κ. Τσίπρα, τον οποίον τον έχω δει να συνυπάρχει με ό,τι πιο ακραίο υπάρχει στην κοινωνία, δεν μπορώ να ανταποκριθώ. Στην πολιτική υπάρχουν και αρχές και αξίες. Μετά από την συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ θα πάμε να συνυπάρχουμε με ένα κόμμα του οποίου τα στελέχη βγαίνουν και καλύπτουν τον Καμμένο; Αν οι σοσιαλιστές της Ευρώπης δεν ξέρουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα το οποίο άλλα λέει μέσα και άλλα λέει έξω, είναι τόσο “λογικά ηλίθιοι” που τους τον χαρίζω. Γι αυτό και το σοσιαλιστικό κόμμα της Γαλλίας, που ήταν μαζί με τον Τσίπρα, απέτυχε στις τελευταίες εκλογές. Το ίδιο ισχύει και για τον Πιτέλα. Εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρουν αυτοί οι σοσιαλιστές. Εμένα με ενδιαφέρει ένα άλλο όραμα, με ενδιαφέρει το κοινωνικό κράτος, η αξιοπρέπεια, η αξιοκρατία. Γι' αυτό δεν μπορώ να δεχτώ ότι ένα κόμμα που θέλει να λέει ότι είναι αριστερό μπορεί να προκηρύσσει διαγωνισμό, που να λέει ότι δεν πρέπει να έχει κάποιος απολυτήριο λυκείου για να μπορέσει να καταλάβει τη θέση ενός μεγάλου οργανισμού. Αυτά δεν ήταν στο DNA του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να έχει κάνει πολλά λάθη αλλά έχει αξίες. Έκανε σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Έφερε τα πάνω κάτω σε μια Ελλάδα, η οποία το είχε μεγάλη ανάγκη. Αγκάλιασε τους νέους. Αγκάλιασε κοινωνικές ομάδες, οι οποίες είχαν υποφέρει τα προηγούμενα χρόνια. Σε ένα τέτοιο καινούργιο κόμμα θέλω να πάω. Σε ένα κόμμα, το οποίο θα δει την Ελλάδα με μια διαφορετική οπτική. Δεν μπορώ να βλέπω την Ελλάδα του Καμμένου και του Τσίπρα κάθε μέρα να πεθαίνει.

Για τους λάθος χειρισμούς στο ΠΑΣΟΚ του παρελθόντος
Το ΠΑΣΟΚ δεν στηρίζει την ιστορία του. Θα σας θυμίσω όμως ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είχε κάνει ένα ανοσιούργημα τότε με τον Καρατζαφέρη και την ΝΔ. Όντας πρωθυπουργός της χώρας, παρέδωσε την εξουσία σε κάποιον, χωρίς να είμαι σίγουρος ότι αυτή η μεταβίβαση της εξουσίας ήταν συνταγματικά κατοχυρωμένη ή ότι ρωτήθηκε η ελληνική κοινωνία. Ο Γιώργος Παπανδρέου ανετράπη από την αδυναμία του, από τον κακό του εαυτό. Δεν υπολόγισε το κόμμα του, δεν υπολόγισε την κοινωνία. Πήγε στο Καστελόριζο και ανακοίνωσε ότι η χώρα θα μπει στο ΔΝΤ, χωρίς να έχει ρωτήσει ούτε έναν Έλληνα ούτε το πολιτικό του συμβούλιο ούτε το κόμμα του ούτε τους βουλευτές του. Ο ίδιος πήρε τηλέφωνο τον Σαμαρά. Εμείς φτιάξαμε την κυβέρνηση Παπαδήμου; Άρα, από ποιον ανατράπηκε; Από τον ίδιο τον εαυτό του και από κάποιους συνεργάτες του περιβάλλοντός του.
Και βέβαια, άλλο ο Καρατζαφέρης, άλλο ο Καμμένος. Άλλο εκείνη η εποχή, άλλο το σήμερα. Ο Καρατζαφέρης, εφόσον δεν υπάκουε, κάποια στιγμή σηκώθηκε και έφυγε. Τώρα όμως, μιλάμε για ακροδεξιά, μιλάμε για έναν άνθρωπο που εκπροσωπεί έναν μηχανισμό που ξεκινάει από το περιβάλλον του Κώστα Καραμανλή και φτάνει μέχρι τον διοικητή της ΕΥΠ, τον οποίο τον έχει αναπληρωτή υπουργό Δικαιοσύνης. Αυτά, αν τα είχαμε κάνει εμείς, θα μας είχαν κρεμάσει. Αυτή η κυβέρνηση εμπεριέχει ότι πιο συντηρητικό υπάρχει και θέλει να λέγεται “αριστερή”. Και μην ξεχνάτε ότι όλοι αυτοί μας κατασυκοφάντησαν για να μπουν στη Βουλή.

Το ΠΑΣΟΚ τώρα πρέπει να βγει και να πει ότι προχωράει μόνο του, αυτοτελές, με συγκεκριμένες προτάσεις για το κοινωνικό κράτος, για την υγεία, για την παιδεία, κ.ο.κ. Πρέπει να δώσει μια ολοκληρωμένη πρόταση για την οικονομία, για την κοινωνία, για την Ελλάδα. Θα πρέπει να τα πει καθαρά στον ελληνικό λαό και να ξεκαθαρίσει μια για πάντα τη θέση του. Στην πολιτική υπάρχει το σωστό και το λάθος, υπάρχει το σκότος και το φως. Εμείς θα πρέπει να διαλέξουμε μια πορεία που να είναι διάφανη και να έχει κάτι το καινοτόμο, που θα μας απαλλάσσει από τα παλαιά βάρη του παρελθόντος και θα δώσει ένα καινούργιο αφήγημα στην κοινωνία. Αυτό πρέπει να είναι το εγχείρημά μας. Αν καθίσουμε κλεισμένοι μέσα στα τείχη μας, τα ίδια τα τείχη θα μας πνίξουν. Πρέπει να ακούσουμε την κοινωνία, για να μπορούμε να την εκφράσουμε στο μέλλον. Πρέπει να βρούμε την σωστή συνταγή, ούτως ώστε η κοινωνία να μας ακούσει ξανά.