ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας της ΔΗ.ΣΥ. στο ρ/σ Πειραιάς Κανάλι Ένα 90,4 fm, στην εκπομπή «Δύο Ρεπόρτερ». Πέμπτη, 15/2/2018


Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας της ΔΗ.ΣΥ. στο ρ/σ Πειραιάς Κανάλι Ένα 90,4 fm, στην εκπομπή «Δύο Ρεπόρτερ»


Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018


Για τους χειρισμούς της κυβέρνησης στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής
Πού είναι οι «μεγάλοι» Υπουργοί Άμυνας και Εξωτερικών για να λύσουν όλα τα προβλήματα της χώρας; Εδώ ταιριάζει η φράση του Δάντη «ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις».
Πριν μπούμε σε οποιαδήποτε συζήτηση για το μακεδονικό, θα έπρεπε να εξασφαλίσουμε άλλα πράγματα, όπως για παράδειγμα την επίλυση προβλημάτων που είναι πιο επικίνδυνα για μας. Και το πιο βασικό είναι η σχέση μας με την Τουρκία. Δεν μπορεί ο κ. Τσίπρας να «πετάξει το μπαλάκι» στην αντιπολίτευση, λέγοντας ότι δεν τον αφήνει να κινηθεί άνετα απέναντι στους Αμερικανούς και απέναντι στο θέμα των Σκοπίων. Εμείς θέλουμε απλά να ξέρουμε τι θέλει να κάνει. Ανέθεσε ποτέ κάτι σε ένα θεσμοθετημένο όργανο της ελληνικής πολιτείας και του είπαμε όχι; Μας είπε τελικά ποιο είναι το σχέδιο του; Αυτό που έχω καταλάβει μέχρι στιγμής είναι ότι κάθε μέρα «παλεύει» και χάνει. Στην πραγματικότητα το προβλήματα της οικονομίας και του τόπου είναι υπαρκτά και ακυρώνουν όλα αυτά που μας λέει. Στις δεσμεύσεις απέναντι στους πιστωτές μας όλα αυτά τα χρόνια, προστίθενται τώρα και τα προβλήματα στην εξωτερική πολιτική. Θεωρώ ότι όλα αυτά γίνονται εσκεμμένα από την κυβέρνηση, γιατί το μοναδικό τους μέλημα είναι να έχουν διαπροσωπικές σχέσεις για να παραμένουν στην εξουσία, χωρίς ποτέ να λύνουν τα προβλήματα της χώρας.


Για την αντιμετώπιση της κυβέρνησης του επεισοδίου στα Ίμια
Για μένα η λύση στο θέμα των Ιμίων μπορεί να προκύψει μόνο με την ενεργοποίηση του διεθνή παράγοντα. Ο αμερικάνικος παράγοντας έχει βέβαια τα δικά του προβλήματα με τη Συρία. Ωστόσο, ο Αμερικανός Πρέσβης στην Ελλάδα πήγε στην Άγκυρα για να έχει διαβουλεύσεις με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ. Οι ευρωπαίοι από την άλλη, ας αποφασίσουν επιτέλους αν η Ελλάδα τους βολεύει ή όχι. Αφού θέλει λοιπόν η Τουρκία να συζητήσουμε το θέμα της Συνθήκης της Λωζάνης, ας πάνε οι «μεγάλοι διαπραγματευτές» να το συζητήσουν. Τελικά φτάνουμε στο σημείο να  λέμε ότι οι διεθνείς οργανισμοί δε μας εξασφαλίζουν τίποτα. Τι θα μας εξασφαλίσουν στα Σκόπια; Θα επαναληφθεί η περίπτωση της Κύπρου, που λέμε ότι πρέπει να είναι ενιαία, αλλά εδώ και 50 χρόνια δεν έχει γίνει τίποτα;
Ο δρόμος για την επίλυση ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής δεν είναι καθόλου εύκολος, υπάρχουν εμπόδια και, για να μπορέσουμε να τα ξεπεράσουμε, πρέπει να υπάρχει πάνω απ’ όλα εθνική ομόνοια, να υπάρχει συναίνεση, να υπάρχει ένας λαός που θα είναι ενωμένος. Δυστυχώς, με τους τακτικισμούς του κ. Τσίπρα με το μακεδονικό, με τη Novartis, με εξεταστικές επιτροπές και ειδικά δικαστήρια, το μοναδικό πράγμα που θα καταφέρει, είναι να  παραμείνουμε καθηλωμένοι σε αδιέξοδα.


Για την άρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη να ενημερωθεί από τον Πάνο Καμμένο για τις εξελίξεις στα Ίμια
Είναι λογικό να μην θέλει κανείς να συζητήσει με τον υβριστή του. Πιστεύετε ότι ο κ. Καμμένος γνωρίζει τι συμβαίνει πραγματικά με την Τουρκία; Δυστυχώς, την Εθνική Άμυνα της χώρας τη διαχειρίζεται ο Καμμένος και την ελληνική εξωτερική πολιτική τη διαχειρίζεται ο Κοτζιάς. Αυτοί οι άνθρωποι είναι αφερέγγυοι.
Η χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο γιατί υπάρχει αυτή η κυβέρνηση. Αυτή η κυβέρνηση, η οποία επιμένει στην ίδια «συνταγή», επιμένει να έχει τους ίδιους ανθρώπους, τους υβριστές, τους συκοφάντες που καταχρέωσαν τη χώρα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει με αυτήν την κυβέρνηση.


Για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ως ρυθμιστικό παράγοντα στην πολιτική ζωή του τόπου
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα μπορούσε να παίξει έναν σημαντικό ρόλο στην πολιτική σκηνή του τόπου. Ο ρόλος αυτός κάποτε είχε μια αξιοπιστία και το αναλάμβαναν σοβαροί άνθρωποι. Ο τωρινός πρόεδρος της Δημοκρατίας, ενώ θα μπορούσε να προκαλέσει εκλογές, έχει δείξει πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα.


Για την υπόθεση Novartis
Η υπόθεση Novartis «βγάζει μάτι». Είναι ένα υποσκάνδαλο στο τεράστιο  σκάνδαλο που αφορά τη φαρμακευτική πολιτική της Ελλάδας, κυρίως μετά το 2004. Ο Αλέκος Παπαδόπουλος, όντας έξυπνος άνθρωπος αποχωρούσε από τον θώκο του λέγοντας την αξέχαστη πλέον ατάκα: «Φεύγω πριν με φάνε τα πιράνχας της Υγείας». Προφανώς, εννοούσε τα φάρμακα και τις φαρμακευτικές εταιρείες, οι οποίες πραγματικά είχαν κατακρεουργήσει το χώρο της υγείας. Οι σημερινοί κυβερνώντες «σκαρφίστηκαν» ένα άθλιο σχέδιο για να μπορέσουν να κατασυκοφαντήσουν ανθρώπους, οι οποίοι μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με την συγκεκριμένη υπόθεση. Πιστεύω ότι αυτοί που φαίνεται να εμπλέκονται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό το σκάνδαλο. Και οι σκοποί για τους οποίους έγινε όλο αυτό είναι ευτελείς.
Το σκάνδαλο είναι υπαρκτό, τα γεγονότα είναι «ξεροκέφαλα» δεν τα αλλάζει κανείς, ό,τι και να ισχυριστούν κάποιοι. Το θέμα είναι αν αυτό τα πρόσωπα σήμερα, που έχουν βγει στη φόρα και κατηγορούνται, έχουν κάποια ανάμειξη. Βεβαίως κι έχουν ευθύνες οι κυβερνήσεις και οι αρμόδιοι Υπουργοί. Αλλά αυτοί που έχουν την ευθύνη, τους βλέπω να είναι εκτός. Για την περίοδο 2004 - 2009 δεν βλέπει κανείς ότι «έγινε πάρτι» στο χώρο του φαρμάκου; Γι΄ αυτό θα ήθελα να δει η εξεταστική επιτροπή τι έχει συμβεί με τη φαρμακευτική δαπάνη από το 2000 έως το 2015. Δεν πρέπει να δούμε και ιατρούς συναδέλφους οι οποίοι έστελναν τις επιταγές στο εξωτερικό; Δεν πρέπει να δούμε το ζήτημα της κατευθυνόμενης συνταγογραφίας; Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να είμαι την Προανακριτική Επιτροπή. Δεν έχω απαρνηθεί κανένα ρόλο που μου ανέθεσε το κόμμα μου. Δεν το έκανα ούτε τότε που ήμουν στα «αζήτητα» και με έβαλαν στη επιτροπή διερεύνησης της υπόθεσης Siemens.


Για την πορεία της Κεντροαριστεράς
Στο συνέδριο που θα γίνει τον Μάρτιο θα δούμε τι θα γίνει. Το εγχείρημα είναι πολύ δύσκολο. Δεν θα πρέπει να αποτύχουμε.
Περίμενα μια πιο γρήγορη, πιο μεγάλη και πιο σταθερή δημοσκοπική ανέλιξη. Αλλά φαίνεται ότι υπάρχουν δυνάμεις  που δεν επιτρέπουν να αναπτυχθεί αυτό το έργο. Έχω πει ότι κάποια στιγμή εμείς οι παλαιοί πρέπει να πάμε στα πίσω θρανία. Χρειάζεται να αποκτήσουμε μια σύμπνοια μεταξύ μας στο χώρο της κεντροαριστεράς. Χρειάζεται κάτι διαφορετικό. Τον Νίκο Ανδρουλάκη μάλλον τον απαξίωσε το σύστημα, δεν του έδωσε σημασία. Πιθανώς να έχει διαμορφώσει και ο ίδιος αυτή τη στρατηγική. Πάντως, εγώ διαφωνώ με αυτή τη στρατηγική. Πιστεύω ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης θα μπορούσε να διαμορφώσει έναν δεύτερο πόλο στο χώρο μας. Δυστυχώς, αυτόν τον ρόλο προσπαθούν να τον διεκδικήσουν κάποιοι άλλοι, οι οποίοι  δεν είχαν καλές επιδόσεις στις εκλογές που έγιναν. Πήγαν στις εκλογές, δε βρήκαν την ψήφο τους, και θέλουν να μας το «παίξουν» παράγοντες. Εγώ είμαι από εκείνους που δε βάζουν το χέρι τους στη φωτιά για κανέναν και λέω τα πράγματα με το όνομα τους. Ο αγώνας θέλει μεγάλες θυσίες και πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά όλοι μαζί, ενωμένοι. Μια υπεύθυνη αντιπολίτευση θα πρέπει να μπορέσει να πείσει την κοινωνία ότι είναι εναντίον της διαφθοράς, ότι είναι υπέρ της δικαιοσύνης, ότι μπορεί να φέρει καινοτόμες ιδέες στην Παιδεία και στην Υγεία, ότι θέλει ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα για την έξοδο της χώρας από τη μεγάλη κρίση. Γι’ αυτό όμως, χρειάζεται να επιστρατεύσουμε ό,τι καλύτερο υπάρχει στην κοινωνία.