ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ
Βουλευτής Λακωνίας
Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα μου

«Η ιατρική επιστήμη είναι για μένα ο βιωματικός μου χώρος. Μέσω αυτής προσπάθησα να υπηρετήσω τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς στον άνθρωπο, στο κοινωνικό σύνολο. Με αυτήν διατήρησα ζωντανή και αυθεντική  τη σχέση μου με τον τόπο μου.

Με αυτήν  ακολούθησα τον δρόμο της πολιτικής. Άλλωστε,  βαθιά πεποίθησή μου είναι πως η ιατρική και η πολιτική οφείλουν να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη μέριμνα για τον πολίτη, για την κοινωνία.»

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας στο ραδιοφωνικό σταθμό «ΑΘΗΝΑ 9. 84FM». Πέμπτη, 1/12/2016

Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας 
στο ραδιοφωνικό σταθμό «ΑΘΗΝΑ 9. 84FM», στο δημοσιογράφο Ηλία Κανέλλη


Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Για τη συμμετοχή του σε υποτιθέμενες παρασκηνιακές κινήσεις στο χώρο της Κεντροαριστεράς
Πραγματικά είναι εντελώς λανθασμένη αυτή η πληροφορία. Δείπνο δεν έγινε ποτέ. Ο συντάκτης της συγκεκριμένης στήλης θέλει να εξάπτει και να ιντριγκάρει την μυθοπλασία στην πολιτική, αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε. Έχουμε βέβαια το δικαίωμα να συζητάμε. Αυτό τον καιρό γίνονται μεγάλες πολιτικές συγκεντρώσεις. Την Δευτέρα, που κατά τον συντάκτη γινόταν το δείπνο, ο κύριος Βενιζέλος ήταν στον Δικηγορικό Σύλλογο και μιλούσε για το διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας. Χθες το βράδυ έγινε μια εκδήλωση για την εξωτερική πολιτική και γενικότερα, πιστεύω ότι τέτοιου είδους συζητήσεις χρειάζονται στον τόπο. Ό, τι πολιτικές συζητήσεις όμως έχουμε να κάνουμε, πρέπει να γίνονται στο «φως της ημέρας». Αυτή είναι η άποψή μου. Τα παρασκήνια και οι ίντριγκες μας «πλήγωσαν» αρκετά. Πρέπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί. Πρέπει να αφήσουμε τον παλιό κακό μας εαυτό και όλοι μαζί να συνδιαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την συμπαράταξη όλων αυτών των δυνάμεων, που αναζητούν μια άλλη πολιτική έκφραση. Αυτό πρέπει να το κάνουμε γρήγορα, γιατί το έχει ανάγκη ο τόπος. Αυτή είναι η άποψή μου.

Για την επιστροφή πολιτικών στο ΠΑΣΟΚ
Πώς θα επαναπατριστούν; Για να επαναπατριστούν, πρέπει να τους πεις κάτι διαφορετικό, κάτι καινούριο, γιατί αν είναι να παραμείνουν στο παλιό, τότε ας μείνουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας κατέλαβε αυτό το παλιό και το νέο ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να είναι στα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πρέπει να προχωράμε «στα τυφλά», χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα. Πρέπει να τα ετοιμάσουμε όλα αυτά και πρέπει να δούμε όσα έγιναν στο παρελθόν και το ΠΑΣΟΚ τα έχει αποκηρύξει. Γιατί το σημερινό ΠΑΣΟΚ είναι διαφορετικό από το παλιό. Πρέπει, όσο μπορεί περισσότερο, να υπερβεί τα αδιέξοδά του το ΠΑΣΟΚ. Είναι ζωτική ανάγκη να δημιουργηθεί κάτι ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ. Το έχει ανάγκη το εγχώριο κομματικό σύστημα.
Πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποτελέσει τον «κορμό» της ανασύνθεσης της κεντροαριστεράς. Πρέπει να είναι παρόν σε αυτή την ανασύνθεση. Όλα αυτά τα στελέχη οφείλουν να αναλάβουν πρωτοβουλίες. Άκουσα τον κύριο Κωνσταντινόπουλο, πριν κάποιες μέρες, να λέει: “Εμείς τους καλούμε όλους πίσω”. Ποιους καλούμε; Χρειαζόμαστε ταυτότητες και διευθύνσεις. Συγκεκριμένα ονόματα. Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Αυτό είναι το λάθος του ΠΑΣΟΚ. Δε δείχνει ξεκάθαρο στίγμα. Βγαίνει και λέει γενικότητες. Που πίσω; Σε τι; Πρέπει, λοιπόν να αφήσουμε τις αυταρέσκειες, τους κομματικούς εγωισμούς και, χωρίς φοβικά σύνδρομα του παρελθόντος, να συγχρονίσουν τα βήματά τους όλοι όσοι ανήκουν στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος, που παραμένει στο χώρο αυτό. Δεν έχω διαγραφεί από το ΠΑΣΟΚ. Είμαι ΠΑΣΟΚ, ΠΑΣΟΚ θα παραμείνω και δεν πρόκειται να το κουνήσω από εδώ. Απλούστατα πιστεύω ότι κάποιοι εμμένουν σε προσωπικές στρατηγικές και σε ανέξοδους αρχηγισμούς. Με αυτό τον τρόπο, το μόνο που θα πετύχουν είναι μια περαιτέρω συρρίκνωση της κεντροαριστεράς. Η μόνη λύση είναι να πάμε, όπως είχαμε συμφωνήσει από την αρχή, σε κάτι διαφορετικό, κάτι καινούριο από τη βάση. Αυτό το καινούριο «κυοφορείται» αυτές τις μέρες. Υπάρχει μια μεγάλη κινητικότητα στο χώρο. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει υποστεί μεγάλη πολιτική και προσωπική φθορά. Δεν μπορεί πια να προσεταιριστεί τίποτα άλλο. Δεν τον πιστεύει, τώρα πια, κανείς. Άρα φαίνεται, ότι υπάρχει ζωτικός χώρος για τη δημιουργία κάτι νέου και οι πολίτες το ζητούν αυτό.

Για την πολιτική γραμμή των ίσων αποστάσεων απέναντι σε Τσίπρα και Μητσοτάκη
Διαφωνώ κάθετα. Εγώ, ό, τιδήποτε από την κάθε πλευρά είναι κακό θα το κριτικάρω και όποιος κάνει τα χειρότερα θα εισπράττει και την ανάλογη πολιτική αντιμετώπιση. Δεν είναι ίσες αποστάσεις αυτές. Είμαι ξεκάθαρος σε αυτό. Ούτε ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ΝΔ στα κακώς κείμενα. Και με τον ΣΥΡΙΖΑ και με την ΝΔ σε ό, τι είναι μεταρρυθμιστικό, εκσυγχρονιστικό και καινοτόμο. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από αγκυλώσεις. Πρέπει να τελειώνουμε με αυτό το θέμα. Δεν μπορεί η κυβέρνηση, αυτή την στιγμή, να πηγαίνει «στα τυφλά». Δεν μπορεί ο μοναδικός τους σκοπός να είναι η διατήρηση στην εξουσία.

Για την αναγκαιότητα αναδιοργάνωσης του μεσαίου χώρου
Πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι μέσα σε αυτή την ανασυγκρότηση και να «παίξει» βασικό ρόλο, γιατί είναι ένα κόμμα πολύ πιο οργανωμένο από τα άλλα. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να υπάρξει σε ό, τι νέο προκύψει. Αν όμως, το ΠΑΣΟΚ δε θέλει και θέλει να κρατήσει τις μονομέρειές του και να γίνει ένα μικρό κόμμα, το οποίο θα διαχειρίζεται την μιζέρια του, τότε, τι να πω. Χρειάζεται κάτι καινούριο, που να δώσει ένα νέο αφήγημα στο λαό και στον τόπο. Πρέπει να δώσουμε ένα τέλος στον κατακερματισμό του χώρου μας.



Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας στο ραδιοφωνικό σταθμό Fly Σπάρτης 89.7 FM. Πέμπτη, 1/12/2016

Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας 
στο ραδιοφωνικό σταθμό Fly Σπάρτης 89.7 FM, στο δημοσιογράφο Χάρη Βασιλάκο
Για να ακούσετε τη συνέντευξη, πατήστε εδώ.

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Για την πορεία διαπραγματεύσεων και τα προαπαιτούμενα
Πάλι το ίδιο σενάριο. Αυτό το σενάριο, που κάθε φορά «παίζει» η κυβέρνηση είναι μια φάρσα. Πάντα «παίζουν με την φωτιά» και δεν τους ενδιαφέρει η χώρα. Όλα αυτά γίνονται, γιατί ο τρόπος που διαχειρίζονται τις μεγάλες εκκρεμότητες του μνημονίου, που ο κύριος Τσίπρας μας έφερε, είναι επικίνδυνος. Όλα αυτά δείχνουν έλλειψη σοβαρότητας. Κάθε φορά ισχυρίζονται ότι έχουν «κόκκινες γραμμές». Η μόνη «κόκκινη γραμμή» που έχουν είναι η παραμονή τους στην εξουσία. Είναι αποφασισμένοι να κάνουν τα πάντα για την εξουσία, αδιαφορώντας για τις καταστροφικές συνέπειες των επιλογών τους. Είναι η πρώτη φορά, μετά από καιρό, που πραγματικά φοβάμαι ότι η χώρα, σε λίγα χρόνια, μπορεί να οδηγηθεί σε έξοδο από το ευρώ. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Χθες έγινε κάτι πολύ άσχημο. Χάθηκε η υπόθεση της ΔΕΣΦΑ. Αυτά τα 5 δισεκατομμύρια που χάθηκαν, η χώρα τα είχε ανάγκη. Αυτή την στιγμή, όλες οι κοινωνικές ομάδες έχουν μείωση μισθών, συντάξεων. Ο κόσμος «ζορίζεται» πολύ. Κι όμως, είδατε ότι χθες ακύρωσαν το διαγωνισμό για την ΔΕΣΦΑ. Το μόνο που κάνουν είναι να υποκαθιστούν την πολιτική με την επικοινωνία, να δραματοποιούν τις συνομιλίες, να λαϊκίζουν ασύστολα και όλη η κατάσταση αυτή δεν οδηγεί πουθενά. Το φορολογικό «τσουνάμι», που μας επιφύλαξε η συγκεκριμένη κυβέρνηση είναι κάτι πρωτόγνωρο. Δεν υπάρχει οικονομική δραστηριότητα στη χώρα. Η χώρα «μαραζώνει» και όλα καταβαραθρώνονται. Οι Έλληνες εξαθλιώνονται και αυτοί το «χαβά» τους. Ως ανεξάρτητος βουλευτής, που έχω και περισσότερο χρόνο, γιατί οι ανεξάρτητοι έχουμε μικρό λόγο στην Βουλή βάσει κανονισμού, παρατηρώ τα πάντα. Αυτό που βλέπω είναι ότι ακόμη και οι βουλευτές τους πλέον απουσιάζουν από τις συνεδριάσεις. Μιλά μόνο ο κοινοβουλευτικός τους εκπρόσωπος και ο εισηγητής τους και οι υπόλοιποι απουσιάζουν. Όλο αυτό το «παιχνιδάκι» της πολιτικής διαπραγμάτευσης είναι απλά ένα θέαμα για λαϊκή κατανάλωση και στερείται ουσίας.

Για την πιθανότητα υπογραφής 4ου  μνημονίου
Δεν υπάρχει πιθανότητα 4ου μνημονίου. Δε θα δώσουν οι υπόλοιπες χώρες 4ο μνημόνιο. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Αυτό που μπορεί να έρθει είναι ένα 3 plus μνημόνιο μαζί με το ΔΝΤ. Στο θέμα βέβαια του ΔΝΤ, η κυβέρνηση είναι αμφίθυμη. Το θέλει μεν, γιατί το ΔΝΤ στηρίζει την περικοπή του χρέους, από την άλλη δε πλευρά, δεν επιθυμεί το ΔΝΤ, γιατί θεωρεί αρνητικές τις επιπτώσεις των μέτρων του μνημονίου. Ό, τι μας συμφέρει δηλαδή. Η πολιτική όμως δεν είναι αλά κάρτ. Το φοβερό είναι ότι βλέπω και άλλες δυνάμεις να είναι αδύναμες. Για παράδειγμα, η ΝΔ άρχισε και αυτή να με απογοητεύει. Αρχίζει και «στρογγυλεύει» τα πράγματα ο κύριος Μητσοτάκης. Ζητάει εκλογές και το καταλαβαίνω, αλλά κινδυνεύει να βρεθεί και αυτός αιχμάλωτος των προθέσεών του, γιατί δεν τα έχει σχεδιάσει καλά. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει πάση θυσία να αποδράσει. Αυτή η απόδραση σημαίνει ότι σίγουρα θα έρθει η ΝΔ και θα αναγκαστεί, όσα μέτρα έπρεπε να πάρουν οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, να τα πάρει αυτή η νέα κυβέρνηση. Ο κύριος Μητσοτάκης θα πρέπει να σταματήσει την «τροχιά» συγκερασμού και μέσου όρου στην οποία έχει μπει. Αυτή τη φορά θα πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι με τον λαό. Τι θέλουμε και τι όχι. Που πάμε και που όχι.

Για την πιθανότητα προκήρυξης πρόωρων εκλογών
Βλέπω ότι το κλίμα είναι έντονα προεκλογικό. Και βλέπω και το 18μηνο. Γιατί πιθανόν να θέλει να πάει σε εκλογές πριν εξαντληθεί το 18μηνο, ώστε να μπορεί να υπάρχει λίστα και να δυσκολέψει τον κύριο Μητσοτάκη, γιατί δε θα μπορεί να βάλει στην λίστα ανθρώπους που δεν έχουν εκλεγεί. Έτσι, από την μία πλευρά δημιουργεί εσωτερικό πρόβλημα στην ΝΔ, και από την άλλη ο ίδιος θέλει να βγάλει μια μικρή κοινοβουλευτική ομάδα, η οποία θα είναι δική του. Οπότε, πιστεύω ότι πάμε σε εκλογές μέχρι τον Μάρτιο, που λήγει το 18μηνο. Αν δεν κάνει μέχρι τότε, μετά δε θα κάνει εκλογές. Πιστεύω ότι αυτή η Βουλή δεν μπορεί να δώσει οποιαδήποτε άλλη λύση. Δεν υπάρχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Όσοι σκέφτονται ότι μπορούν να πάνε με τον Τσίπρα σε μια νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία, έχουν απλά κάποιες ανομολόγητες επιδιώξεις, π.χ να γίνουν Υπουργοί. Αν και πλέον βλέπω ότι όλοι έχουν απαρνηθεί αυτό το σενάριο. Νομίζω, ότι ο «βίος και η πολιτεία» των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι πια προς το τέλος του.

Για τους πιθανούς πολιτικούς συσχετισμούς μετά τις εκλογές
Τα πράγματα είναι δύσκολα γιατί ο χώρος της κεντροαριστεράς περνάει δύσκολες στιγμές. Η αναζωογόνησή του είναι πολύ δύσκολη. Και το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι και η ΔΗΜΑΡ και οι Κινήσεις Πολιτών και όσοι έχουν κάνει μικρά κόμματα πρέπει να αφήσουν τις αυταρέσκειές τους και τους εγωισμούς τους. Όλες αυτές οι δυνάμεις πρέπει να συγχρονίσουν τα βήματά τους χωρίς φοβικά σύνδρομα και να φτιάξουν κάτι καινούριο στο χώρο του κέντρου. Γιατί στο χώρο αυτό υπάρχει ένα κενό πολιτικής έκφρασης. Το σαββατοκύριακο που ήμουν στην Λακωνία, σε εκδηλώσεις με τον Αρχιεπίσκοπο, μίλησα με ένα ιερωμένο, ο οποίος μου είπε κάτι πολύ λογικό: «Κύριε Γρηγοράκο, μερικοί δε θέλουν να ψηφίσουν ούτε ΝΔ ούτε ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πρέπει να υπάρχει ένας χώρος στον οποίο αυτοί οι άνθρωποι θα μπορέσουν να βρουν το πολιτικό τους “καταφύγιο”»; Αυτό ήταν απόλυτα σωστό. Όλοι, λοιπόν, οι «αρχηγίσκοι» του χώρου της κεντροαριστεράς δεν μπορούν, να εμμένουν στις προσωπικές τους στρατηγικές. Δεν μπορούν να προχωρούν σε παρασκηνιακές διαβουλεύσεις και ανέξοδους αρχηγισμούς, γιατί όσο συμβαίνουν αυτά τόσο συρρικνώνεται η κεντροαριστερά.
Η συγκρότηση ενός τρίτου πόλου, ο οποίος θα διεκδικήσει την δεύτερη θέση στις εκλογές, μπορεί να γίνει πραγματικότητα, αν δημιουργηθεί κάτι νέο στο χώρο του προοδευτικού κέντρου. Πιστεύω, ότι υπάρχει χώρος για να δημιουργηθεί κάτι καινούργιο που θα μπει «σφήνα» στον λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ και την συντήρηση της ΝΔ, την οποία εμφάνισε η κεντροδεξιά παράταξη μετά τον τελευταίο «ανασχηματισμό» που έκανε ο κύριος Μητσοτάκης, στο κόμμα του.

Για τα σενάρια του ΣΥΡΙΖΑ περί πολιτικών αλλαγών στην Ευρώπη το 2017
Το κόμμα που εκφράζει ο κύριος Κυρίτσης και η παρέα του είναι ένα συνονθύλευμα λαϊκιστών, ακροαριστερών και κρατιστών. Ένα τέτοιο κόμμα είναι βαθιά συντηρητικό και για να καθίσει στην εξουσία κατασκευάζει σενάρια. Εμείς δεν μπορούμε να υπηρετήσουμε την ανάγκη εξόδου της χώρας από την κρίση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Προσωπικά, δεν έχω καμία σχέση με το συγκεκριμένο κόμμα. Δεν μπορώ ούτε να συζητήσω μαζί τους, γιατί είμαι εντελώς αντίθετος με όσα κάνουν. Δεν μπορούμε να έχουμε την οποιαδήποτε προσέγγιση, γιατί έχουν ανθρώπους που είναι βαθιά ιδεοληπτικοί. Έχετε δει τις θέσεις που έχει πάρει. Πρόκειται για ακραίες και ορισμένες φορές και φασιστικές θέσεις. Η έξοδος από την κρίση θα επιτευχθεί μόνο με τις ευρωπαϊκές, μεταρρυθμιστικές και εκσυγχρονιστικές δυνάμεις, αν αυτές εξελιχθούν σε κυρίαρχο πολιτικά ρεύμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατασκευάζει σενάρια ότι δήθεν θα αλλάξει την Ευρώπη. Η Ευρώπη όμως, είναι βαθιά συντηρητική και πηγαίνει πολύ αργά. Την ίδια στιγμή όμως, παραμένει μεγάλη πολιτική δύναμη, η οποία έχει δώσει τα φώτα της σε όλο τον κόσμο. Δε θα αλλάξει η Ευρώπη επειδή το θέλει ο Τσίπρας και η παρέα του. Και δεν αναθεωρώ τις απόψεις μου καθόλου.

Για τα τεκταινόμενα στην Τουρκία
Τα λόγια του κυρίου Ερντογάν είναι για εσωτερική κατανάλωση. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία είναι μεγαλύτερα στην Μέση Ανατολή, δηλαδή με τους Κούρδους, το Ιράκ και την Συρία. Αυτή την στιγμή όλα τα κάνει για εσωτερική κατανάλωση. Δεν μπορώ να σας πω για μετά από 2 χρόνια. Η Τουρκία, στο εσωτερικό της, έχει τεράστια προβλήματα. Πρέπει λοιπόν να εξαγάγει αυτό το πρόβλημα. Δεν το εξαγάγει μόνο με στόχο την Ελλάδα, αλλά με στόχο την Ευρώπη και όλο τον κόσμο. Η Συνθήκη της Λωζάνης αφορά όλο τον κόσμο, όχι μόνο την Τουρκία και την Ελλάδα. Είναι μια πολύ σημαντική Συνθήκη. Τα προβλήματα που έχει η Τουρκία στο «υπογάστριό» της είναι τεράστια. Ψάχνει και δημιουργεί εχθρούς, ώστε να εξαγάγει τα προβλήματά της. Δεν πρέπει όμως να τα υποτιμούμε όλα αυτά αλλά ούτε να τα μεγεθύνουμε. Η Ελλάδα πρέπει να έχει μια σταθερή εξωτερική πολιτική, να πιστεύει ότι η Τουρκία πρέπει να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ας αποφασίσουν άλλες δυνάμεις για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Δε χρειάζεται αυτή την στιγμή η Ελλάδα να μπει σε μια κόντρα με την Τουρκία. Αυτή είναι η άποψή μου. 

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας, στο ραδιοφωνικό σταθμό Βόλου Marconi 96.1. Παρασκευή, 25/11/2016


Σημεία συνέντευξης Λεωνίδα Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας,
στο ραδιοφωνικό σταθμό Βόλου Marconi 96.1, στο δημοσιογράφο Γιώργο Κουμιώτη

                                                                                    Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Δημοσιογράφος: Σχετικά με την διαπραγμάτευση;
Λ. Γρηγοράκος: Από την καρδιά μου θα ήθελα να ευχηθώ να τελειώσει αυτή η διαπραγμάτευση. Να “κλείσει” η διαπραγμάτευση, για το καλό του τόπου. Η Ελλάδα αυτή την στιγμή έχει ανάγκη από συναίνεση. Πρέπει να βοηθήσουμε όσο μπορούμε, για να ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση. Η χώρα μας έχει τεράστια προβλήματα να αντιμετωπίσει. Βλέπετε ότι τα “σύννεφα” του πολέμου έχουν αρχίσει να κινούνται στον ουρανό. Τα πράγματα είναι δύσκολα. Ο Ερντογάν, και για εσωτερική του κατανάλωση, κάνει τις δηλώσεις που όλοι ξέρουμε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αντιδρά. Είναι πάρα πολύ αδύναμη. Φανταστείτε ότι απέναντι στις απειλές Ερντογάν, ολόκληρη Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχει τολμήσει να βγάλει έστω μια ανακοίνωση. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε έρμαια μιας κατάστασης που δεν μπορεί να διαχειριστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμη και εμείς, που είμαστε φιλοευρωπαϊστές, γιατί εγώ πιστεύω στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, θα αρχίσουμε να αμφισβητούμε όλη την υπάρχουσα ευρωπαϊκή κατάσταση. Αυτό έκαναν παλαιότερα όσοι δεν επιθυμούσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση και την είχαν διαμορφώσει με άλλο τρόπο στο μυαλό τους. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόση δύναμη παίρνουν άνθρωποι με αυτό τον τρόπο σκέψης, από τέτοιου είδους καταστάσεις.

Δημοσιογράφος: Ο Ανδρέας Παπανδρέου στο “κύκνειο άσμα” του είχε εξηγήσει τα του “Διευθυντηρίου”.
Λ. Γρηγοράκος: Τον είχα ακούσει το 1995 σε μια σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής και είχα απορήσει με όσα έλεγε. Να, όμως που όλα όσα έλεγε βγήκαν αληθινά. Μιλούσε για μια Ευρώπη, η οποία αν δεν αλλάξει ρότα και δεν μπει σε μια άλλη διαδικασία ολοκλήρωσης, σε ένα μοντέλο Ηνωμένων Πολιτειών, ώστε να πάμε σε μια ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης, θα  αντιμετώπιζε πρόβλημα. Είδατε, όμως ότι οι λαοί της Ευρώπης, με πρώτη την Γαλλία, απέρριψαν αυτή την προσπάθεια. Όπως έγινε στην περίπτωση του ευρωπαϊκού Συντάγματος. Όλες αυτές οι απορρίψεις ήταν κινήσεις οπισθοδρόμησης. Μετά την Συνθήκη της Λισσαβόνας, όπου είχαν μπει τα θεμέλια για μια πραγματικά διαφορετική Ευρώπη, μια Ευρώπη των λαών, της αλληλεγγύης, του κοινωνικού κράτους, της ανακατανομής του πλούτου, της στήριξης των αδύναμων κρατών, δυστυχώς χάθηκαν όλα. Οι εθνικιστικές ανάγκες των εκάστοτε κυβερνήσεων, για να μην έχουν πολιτικό κόστος, “φρέναραν” την εξέλιξη της ευρωπαϊκής ενοποίησης και βέβαια έχουμε πλέον και τις πρώτες αποσκιρτήσεις. Για παράδειγμα, φανταστείτε τι θα γίνει στην Ιταλία με το δημοψήφισμα που έχει ανακοινώσει ο Ρέντσι. Φαίνεται ότι η Ευρώπη πρέπει, πάση θυσία, να βρει έναν άλλο δρόμο. Έναν δρόμο συναίνεσης και μη λιτότητας. Γιατί αυτή τη λιτότητα δεν τη θέλει ο ελληνικός λαός, όπως και κανένας άλλος ευρωπαϊκός λαός πια. Αυτή, λοιπόν, η διαρκής λιτότητα έχει φέρει τα ηγετικά κόμματα της Ευρώπης, όπως το Λαϊκό και το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, σε μεγάλη αδυναμία και έχει δώσει την ευκαιρία σε εθνικολαϊκιστικά κόμματα όπως του Τράμπ, της Λεπέν, των Αυστριακών, των Ολλανδών και όλων αυτών των κινημάτων, που κινούνται στο πλαίσιο του ευρωσκεπτικισμού, να έχουν “πάρει τα πάνω” τους. Θα πρέπει να προσέξουμε. Δεν μπορούμε να ξαναζήσουμε στην εποχή του 1932, που είχε εκλεγεί ο Χίτλερ και κανένας δεν έδωσε σημασία. Αυτή τη φορά πρέπει και τα μάτια αλλά και τα αυτιά μας να είναι ανοιχτά, γιατί η ιστορία δε πρέπει να επαναληφθεί. Αν τα δύο μεγάλα κόμματα, που προανέφερα δεν αλλάξουν, φοβάμαι ότι οι εθνικολαϊκιστές θα κερδίσουν το στοίχημα. Γιατί αυτά τα δύο μεγάλα κόμματα απογοήτευσαν τους λαούς. Για να ασκήσεις για παράδειγμα σοσιαλιστική και κοινωνική πολιτική, πρέπει να έχεις χρήματα. Με την μείωση των προϋπολογισμών των κρατών, την κατακρεούργηση των δικαιωμάτων των πολιτών, τη μείωση της αγοραστικής τους δύναμης και όλων των κεκτημένων της Ευρώπης μετά τον πόλεμο, οι λαοί απογοητεύτηκαν. Έτσι, οι λαοί οδηγήθηκαν σε πιο συντηρητικές λύσεις. Αυτό είναι που πρέπει η Ευρώπη να δει, γιατί την απειλεί άμεσα.

Δημοσιογράφος: Δεν υπάρχουν ούτε πρόσωπα ούτε η συγκυρία για να στηθεί σοσιαλιστική πολιτική.
Λ. Γρηγοράκος: Τη δεκαετία το '80 και του '90 υπήρχαν λαμπρές προσωπικότητες. Υπήρχε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Μιτεράν, ο Ντεστέν, ο Σρέντερ, o Χέλμουτ Κολ, ο Μπράντ, ο Κράξι, ο Γκονζάλεθ, ο Σώκρατες, ο Τόνι Μπλέρ στην Αγγλία. Ήταν όλοι λαμπρά μυαλά. Ακόμη και οι ηγέτες των δεξιών κομμάτων χειριζόντουσαν εξαιρετικά τις καταστάσεις. Ο Ανδρέας, ο Μιτεράν, μαζί με τον Ντεστέν, έφτιαξαν ουσιαστικά την Ηνωμένη Ευρώπη. Ήταν μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες σε μια εποχή που η Ευρώπη ήταν εύρωστη. Τώρα πια, η Ευρώπη αντιμετωπίζει μεγάλη ύφεση. Η Ευρώπη δεν έχει χρήματα. Είναι η Ευρώπη της συνεχούς λιτότητας. Έτσι, οι λαοί στράφηκαν σε τρίτες πολιτικές δυνάμεις, παρόλο που αυτά που τάζουν είναι ψέμματα. Το ίδιο συνέβη και με τον Τσίπρα στην Ελλάδα. Είπε τόσα ψέμματα που κάποιοι τον πίστεψαν. Ο Ερτντογάν και ο Πούτιν το ίδιο έχουν κάνει. Πρόκειται για ένα σύστημα που έταξε τόσα πολλά, μέχρι που το ίδιο το ψέμα μετουσιώθηκε μέσα τους. Οι άνθρωποι στους οποίους απευθύνομαι εγώ ιδεολογικά είναι άνθρωποι του κέντρου, αστοί, επιστήμονες, μικρομεσαίοι, εργαζόμενοι, αγρότες, άνεργοι, φοιτητές απλοί πολίτες και κοινωνικές ομάδες που έχουν πλέον φτωχοποιηθεί. Όταν το 2015 ήμουν στην Λακωνία και ζητούσα την ψήφο του κόσμου μια κυρία, που γνωρίζω ότι ανήκει στο χώρο του κέντρου, μου είπε: “Κύριε Γρηγοράκο εσείς μου λέτε, ότι μέσα σε αυτό το αυστηρό οικονομικό πλαίσιο δεν μπορείτε να κάνετε κάτι. Ο Τσίπρας μου λέει, ότι θα κάνει 10 πράγματα. Και 1 με 2 να μου κάνει, πάλι καλά θα είναι”. Είδατε ότι στο τέλος, ο κόσμος πίστεψε τον κύριο Τσίπρα.

Δημοσιογράφος: Τί κληρονόμησε ο Ανδρέας Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ και που κατάντησε σήμερα το ΠΑΣΟΚ.
Λ. Γρηγοράκος: Το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν έχει σχέση με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα. Ένα κομμάτι του ΠΑΣΟΚ “μετακόμισε” στον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί του αρέσουν τα “μεγάλα” λόγια, του αρέσει να διορίζει τα παιδιά του, να κάνει τις λαμογιές του. Αν θυμάστε, υπήρχαν οι συνδικαλιστές που αντιτίθεντο στο νόμο Γιαννίτση και σε όσες μεταρρυθμίσεις έπρεπε να γίνουν. Όλοι αυτοί πλέον έχουν μετακινηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς θέλουμε ένα διαφορετικό ΠΑΣΟΚ. Ένα ΠΑΣΟΚ που θα δίνει λύσεις στα μεγάλα προβλήματα του λαού. Να έχει ένα όραμα και ένα ελπιδοφόρο πρόγραμμα για την Ελλάδα. Ένα πρόγραμμα αληθινό, που δε θα λέει ψέμματα στο λαό. Τώρα, η Ελλάδα ,αν θέλει να έχει όλα τα ωφελήματα που πηγάζουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει να πορευτεί με συγκεκριμένο πρόγραμμα. Στο παρελθόν ήμασταν πιο άνετοι στο να κάνουμε κάποια πράγματα. Αλλά ήμασταν και αδύναμοι. Τώρα η Ελλάδα είναι πιο δυνατή από την Ελλάδα του 2000. Και αν δεν υπήρχε αυτή η κρίση, που έχει “γονατίσει” του Έλληνες, τα πράγματα θα ήταν εξαιρετικά για τη χώρα. Σκεφτείτε, ότι το 2000 η Ελλάδα ήταν μέσα στις 30 πιο πλούσιες χώρες του κόσμου. Αυτό που ο ελληνικός λαός έχει χάσει και δεν το συγχωρεί στους πολιτικούς είναι η ποιότητα ζωής του. Αλλά δεν φταίει μόνο το πολιτικό σύστημα. Είναι ένα σύνολο θεσμών. Οι συνδικαλιστές δε φταίνε για όσα έχουν συμβεί;

Δημοσιογράφος: Από εδώ και πέρα; Για τη νέα γενιά;
Λ. Γρηγοράκος: Από εδώ και πέρα οι ευθύνες είναι στα χέρια του ελληνικού λαού. Ο λαός θα πρέπει να αποφασίσει για ένα σωστότερο μείγμα πολιτικής, που θα τον αντιπροσωπεύει. Ο Τσίπρας χρεοκόπησε. Η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή οικονομική και πολιτική κατάσταση. Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε πολυδιάσπαση και το σημερινό πολιτικό προσωπικό δεν είναι αντάξιο των περιστάσεων. Ο ελληνικός λαός, στις επόμενες εκλογές, που θα έρθουν σύντομα, θα πρέπει να αποφασίσει ότι χρειαζόμαστε συναίνεση, για να προχωρήσουμε και να βγούμε από την κρίση. Ο λαός θα πρέπει να πει: “Βρείτε τα. Σταματήστε τις κοκορομαχίες”. Αυτή την στιγμή, το μόνο που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι η χώρα.

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

Δελτίο Τύπου βουλευτή Λακωνίας, Λεωνίδα Γρηγοράκου σχετικά με την αποζημίωση μεριδιούχων των Συνεταιριστικών Τραπεζών. Πέμπτη, 24/11/2016


Λεωνίδας Γ. Γρηγοράκος

Βουλευτής Λακωνίας


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Αθήνα, 24 Νοεμβρίου 2016


Συζητήθηκε σήμερα στη Βουλή των Ελλήνων, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, η επίκαιρη ερώτηση (με αρ. πρωτ. 31/3-10-2016) του ανεξάρτητου βουλευτή Λακωνίας, κ. Λεωνίδα Γρηγοράκου, προς τον Υπουργό Οικονομικών, κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο, με θέμα τις αποζημιώσεις των μεριδιούχων Συνεταιριστικών Τραπεζών. Οι εν λόγω καταθέτες, προκειμένου να απολαύσουν υψηλότερα επιτόκια καταθέσεων, είχαν στραφεί σε τραπεζικά προϊόντα των συνεταιριστικών τραπεζών. Ως γνωστόν, όσοι είχαν καταθέσει τα χρήματά τους σε μεικτά τραπεζικά προϊόντα δεν μπορούν να πάρουν τις καταθέσεις τους. Ξεκινώντας την ομιλία του, ο κ. Γρηγοράκος έκανε καλόπιστη κριτική για την οχτάμηνη καθυστέρηση του Υπουργού και της Κυβέρνησης να δοθεί μια απάντηση σ’ αυτό το καυτό θέμα που απασχολεί χιλιάδες συμπολίτες μας. Ρώτησε τον κ. Τσακαλώτο αν μπορεί να αλλάξει με αναδρομική ισχύ το καθεστώς των συνεταιριστικών μεριδίων της τράπεζας, ώστε να θεωρούνται υπό προϋποθέσεις ως επένδυση και κατάθεση και να είναι δυνατή η αποζημίωση των ανθρώπων που επένδυσαν τα χρήματά τους στις συνεταιριστικές τράπεζες. Ο βουλευτής Λακωνίας ζήτησε από τον Υπουργό Οικονομικών να καλέσει σύντομα τους καταθέτες αυτούς προκειμένου να διαπιστώσει το μέγεθος του προβλήματος και να πάρει την πρέπουσα απόφαση. Επιπλέον, κατέθεσε σχετική τροπολογία, προτείνοντας να εξαιρεθούν μικρομεριδιούχοι μέχρι τα 100.000 ευρώ. Τέλος, ανέδειξε ως μείζον πολιτικό θέμα το κατά πόσο οι τράπεζες ενημερώνουν σωστά και χωρίς δόλο τους πολίτες και κατά πόσο τους αντιμετωπίζουν με ισονομία.

Στην απάντησή του, ο Υπουργός Οικονομικών συμφώνησε ότι χρειάζεται να εξεταστεί αν το οικείο νομικό πλαίσιο καλύπτει αυτούς τους ανθρώπους, σε περίπτωση που μια τράπεζα ή μια ασφαλιστική εταιρεία τους δώσει λάθος πληροφόρηση και ότι θα πρέπει να μπορεί ένας θιγόμενος πολίτης να πηγαίνει στα δικαστήρια και να παίρνει σύντομα αποζημίωση, όπως γίνεται σε ευρωπαϊκές χώρες. Επί της ουσίας του θέματος, ο κ. Τσακαλώτος απάντησε ότι, δυστυχώς, η Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η 4370/2016, δεν το επιτρέπει. Τα μερίδια θεωρούνται μετοχές και όχι καταθέσεις. Συνεπώς, δε μπορούν να προστατευθούν, όπως οι καταθέσεις, από το σύστημα εγγυήσεων των καταθέσεων, 100.000 ευρώ ανά τράπεζα. Τόνισε, ότι εξυπακούεται πως θα μελετήσει τις λύσεις που προτείνει ο Βουλευτής Λακωνίας στην τροπολογία του και θα εξεταστούν τα περιθώρια υλοποίησής τους. Κλείνοντας, ο κ. Τσακαλώτος επεσήμανε ότι συστατικό στοιχείο της αναπτυξιακής πολιτικής της κυβέρνησης είναι ίδρυση συνεταιριστικών τραπεζών με ορθότερο σχεδιασμό και καλύτερη εταιρική διακυβέρνηση.